Οι Έλληνες αγρότες διανύουν πλέον περισσότερες από σαράντα ημέρες συνεχών κινητοποιήσεων, με τα μπλόκα να παραμένουν στημένα και την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση να εισέρχεται σε κρίσιμη φάση. Από τη μία πλευρά, το Μαξίμου εναλλάσσει υποσχέσεις και μισόλογα με πιέσεις και απειλές, εφαρμόζοντας στην πράξη τη γνωστή τακτική «καρότο και μαστίγιο». Από την άλλη, οι αγρότες δηλώνουν έτοιμοι για διάλογο, χωρίς όμως να κάνουν πίσω από τον δρόμο του αγώνα.
Αφού αρχικά η κυβέρνηση επέμενε στο δόγμα «ό,τι δώσαμε, δώσαμε», τελικά απηύθυνε πρόσκληση για συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου την Τρίτη 12 Ιανουαρίου. Οι αγρότες αποδέχονται το κάλεσμα, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι τα τρακτέρ δεν φεύγουν από τα μπλόκα αν δεν υπάρξουν ουσιαστικές δεσμεύσεις. Όπως τονίζουν, ο αγώνας τους δεν αφορά απλώς επιμέρους αιτήματα, αλλά τη συνολική επιβίωση του πρωτογενούς τομέα και την επόμενη μέρα της ελληνικής υπαίθρου.
Νέες γενιές στα μπλόκα – Πίσω από τα τρακτέρ οικογένειες και παιδιά
Παρά το στερεότυπο του «γερασμένου» αγρότη, η εικόνα στα μπλόκα διαψεύδει τις προκαταλήψεις. Δίπλα στους παλιούς παραγωγούς βρίσκονται πολλοί νέοι άνθρωποι, συχνά με τις οικογένειές τους, αποδεικνύοντας ότι ο αγροτικός κόσμος εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής στην περιφέρεια. Η αγροτική παραγωγή δεν αφορά μόνο τη διατροφική επάρκεια της χώρας, αλλά στηρίζει ένα ευρύ πλέγμα δραστηριοτήτων, από τη μεταποίηση έως τις τοπικές αγορές.
Οι αριθμοί πίσω από την κρίση
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (9/1/2026), περίπου 469.000 άνθρωποι απασχολούνται σήμερα σε γεωργία, αλιεία και δασοκομία. Με βάση τα δεδομένα της Eurostat, οι εργαζόμενοι στον αγροτικό τομέα αντιστοιχούν στο 9,7% της συνολικής απασχόλησης στην Ελλάδα – το τρίτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.
Σε απόλυτους αριθμούς, η Ελλάδα βρίσκεται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τη Γερμανία ως προς τον αριθμό αγροτών, παρότι έχει μόλις το ένα όγδοο του πληθυσμού της. Ωστόσο, έρευνες του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ δείχνουν ότι οι θέσεις εργασίας στον πρωτογενή τομέα έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 15% την τελευταία δεκαπενταετία, αποτυπώνοντας μια μακροχρόνια φθορά.
Λίγοι νέοι, πολλοί ηλικιωμένοι
Το δημογραφικό πρόβλημα είναι ίσως η μεγαλύτερη απειλή. Σε επίπεδο ΕΕ, μόλις το 12% των επικεφαλής αγροτικών εκμεταλλεύσεων είναι κάτω των 40 ετών. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό πέφτει στο 7,2%, από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Αντίθετα, σχεδόν τέσσερις στους δέκα αγρότες είναι άνω των 65 ετών, γεγονός που καθιστά αβέβαιο το μέλλον της παραγωγής χωρίς ουσιαστική ανανέωση.
Οικογενειακή παραγωγή και «αόρατη» εργασία
Η γεωργία παραμένει κυρίως οικογενειακή υπόθεση. Σχεδόν το σύνολο των απασχολούμενων στην Ελλάδα εργάζεται σε οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, ενώ οι εργάτες γης –κυρίως μετανάστες– συχνά δεν καταγράφονται επισήμως. Η αδήλωτη ή υποδηλωμένη εργασία, από τα χωράφια της Μανωλάδας έως τα θερμοκήπια της Αττικής, συντηρεί ένα καθεστώς επισφάλειας και ακραίας εκμετάλλευσης.
Ένας αγώνας με υπαρξιακό βάθος
Πίσω από τα μπλόκα δεν βρίσκεται μόνο η διαμαρτυρία για το κόστος παραγωγής ή τις επιδοτήσεις, αλλά η αγωνία για το αν η ελληνική γεωργία μπορεί να επιβιώσει. Οι αγρότες προειδοποιούν ότι χωρίς ουσιαστική στήριξη, ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού και λύσεις στο πρόβλημα των εργατικών χεριών, η ύπαιθρος κινδυνεύει να ερημώσει. Και αυτό, όπως τονίζουν, δεν είναι απλώς ένα αγροτικό ζήτημα, αλλά ένα εθνικό στοίχημα.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα