Το ιρανικό καθεστώς περνά σε μια ακόμη πιο σκοτεινή φάση ψηφιακής καταστολής, επιχειρώντας να κλείσει και το τελευταίο παράθυρο επικοινωνίας που είχε απομείνει ανοιχτό για τους πολίτες. Μετά το γενικευμένο κρατικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο, η Τεχεράνη φέρεται να στρέφεται πλέον ευθέως εναντίον του δικτύου Starlink, το οποίο είχε εξελιχθεί σε κρίσιμο δίαυλο επαφής των διαδηλωτών με τον έξω κόσμο.
Σύμφωνα με μαρτυρίες ακτιβιστών αλλά και τεχνικές παρατηρήσεις από ειδικούς, ενεργοποιήθηκαν εκτεταμένα συστήματα παρεμβολών, τα οποία δεν κατέρριψαν πλήρως το δορυφορικό δίκτυο, αλλά το κατέστησαν λειτουργικά προβληματικό και πρακτικά αναξιόπιστο. Οι χρήστες αναφέρουν συνεχείς αποσυνδέσεις, μεγάλες απώλειες δεδομένων και σοβαρές καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα σε πολλές περιοχές της χώρας το Starlink να μην μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά.
Πώς το καθεστώς φτάνει στον ψηφιακό αποκλεισμό
Το Ιράν δεν ξεκινά από το μηδέν. Διαθέτει δεκαετίες εμπειρίας στον έλεγχο της πληροφορίας, έχοντας επενδύσει συστηματικά στη χειραγώγηση του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Από παρεμβολές σε ξένα τηλεοπτικά δορυφορικά σήματα μέχρι συντονισμένες διακοπές κινητής και σταθερής τηλεφωνίας, έχει αναπτύξει μια τεχνολογική «υποδομή φίμωσης», έτοιμη να ενεργοποιηθεί όταν η πολιτική πίεση αυξάνεται.
Η εμφάνιση του Starlink δεν άλλαξε τη φιλοσοφία του ελέγχου· απλώς μετέφερε τη σύγκρουση σε πιο περίπλοκο τεχνολογικό πεδίο, όπου το κράτος επιχειρεί να αποδείξει ότι ακόμη και οι δορυφόροι δεν βρίσκονται εκτός της εμβέλειάς του.
Γιατί το Starlink μπορεί να πληγεί
Παρότι το Starlink βασίζεται σε δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, προηγμένες κατευθυνόμενες κεραίες και κρυπτογραφημένη επικοινωνία, δεν είναι άτρωτο. Η κρατική στρατηγική δεν στοχεύει στην καθολική κατάρρευση του συστήματος – κάτι εξαιρετικά δύσκολο – αλλά στην τοπική αποσταθεροποίησή του.
Με παρεμβολές υψηλής ισχύος σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες, το σήμα γίνεται ασταθές, διακόπτεται απρόβλεπτα και χάνει τη χρησιμότητά του. Για πολίτες που προσπαθούν να μεταδώσουν εικόνες, βίντεο ή πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, αυτή η αβεβαιότητα αρκεί για να λειτουργήσει αποτρεπτικά.
Τι δείχνουν τα τεχνικά δεδομένα
Αναλύσεις από ειδικούς δικτύων κάνουν λόγο για στρατιωτικού τύπου τεχνολογία jamming, διασπαρμένη σε πολλές περιοχές της χώρας. Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν απώλειες πακέτων δεδομένων γύρω στο 30%, ενώ σε ορισμένες ζώνες το ποσοστό φέρεται να αγγίζει ή και να ξεπερνά το 80%, ένδειξη έντονης και στοχευμένης παρεμβολής.
Η τακτική θυμίζει τεχνικές παρεμβολής GPS και δορυφορικών επικοινωνιών που έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολεμικά μέτωπα, όπως στην Ουκρανία. Η διαφορά είναι ότι εδώ στρέφονται εναντίον του ίδιου του πληθυσμού, στο εσωτερικό μιας χώρας.
Ένας πόλεμος φθοράς αντί για απόλυτο μπλακάουτ
Σε αντίθεση με τις κλασικές διακοπές του ίντερνετ – όπου το κράτος απλώς «κατεβάζει τον διακόπτη» στους παρόχους – η δορυφορική επικοινωνία απαιτεί συνεχή και ενεργή καταστολή. Εκεί ακριβώς επενδύει η Τεχεράνη: όχι στην πλήρη εξάλειψη, αλλά στη διαρκή υποβάθμιση.
Η λογική είναι ξεκάθαρη. Όταν η επικοινωνία είναι αργή, επισφαλής και αναξιόπιστη, χάνει τη δύναμή της ως εργαλείο οργάνωσης, συντονισμού και μαζικής κινητοποίησης.
Το πολιτικό μήνυμα πίσω από τις παρεμβολές
Πέρα από την τεχνική διάσταση, η κίνηση έχει έντονο συμβολικό και πολιτικό φορτίο. Το μήνυμα προς τους πολίτες – αλλά και προς τη διεθνή κοινότητα – είναι σαφές: ακόμη και τεχνολογίες που αναπτύσσονται εκτός συνόρων, από κολοσσούς όπως η SpaceX, δεν εγγυώνται ελεύθερη ροή πληροφορίας στο Ιράν.
Η Τεχεράνη επιχειρεί να δείξει ότι ο έλεγχός της δεν σταματά στο έδαφος. Εκτείνεται μέχρι τον ουρανό. Και σε αυτή τη σύγχρονη σύγκρουση, η μάχη δεν δίνεται μόνο στους δρόμους και τις πλατείες, αλλά και στο αόρατο πεδίο των συχνοτήτων και των σημάτων.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα