Σαν σήμερα, στις 31 Ιανουαρίου 1996, η ελληνοτουρκική κρίση στα Ίμια αγγίζει το απόλυτο όριο της σύγκρουσης και το Αιγαίο βυθίζεται σε μια νύχτα όπου οι πράξεις στο πεδίο αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα από τις δηλώσεις και τα διπλωματικά ανακοινωθέντα. Η απόβαση Τούρκων κομάντος στη μία από τις δύο βραχονησίδες ανατρέπει τις ισορροπίες και δημιουργεί μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη πραγματικότητα, ενώ λίγες ώρες αργότερα η απώλεια ενός ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού θα σφραγίσει τραγικά εκείνο το ξημέρωμα, αφήνοντας πίσω τρεις νεκρούς και ένα συλλογικό τραύμα που δεν επουλώθηκε ποτέ.
Η πορεία προς την κρίσιμη αυτή νύχτα είχε ξεκινήσει εβδομάδες νωρίτερα, από ένα φαινομενικά περιορισμένο ναυτικό συμβάν και μια αλληλουχία διπλωματικών διαβημάτων. Όμως, τις πρώτες ώρες της 31ης Ιανουαρίου, η αντιπαράθεση περνά οριστικά από το επίπεδο των εγγράφων και των δηλώσεων στο πεδίο της άμεσης στρατιωτικής πραγματικότητας. Η παρουσία ενόπλων δυνάμεων πάνω στη βραχονησίδα εκτοξεύει το επίπεδο επικινδυνότητας, την ώρα που πολεμικά πλοία Ελλάδας και Τουρκίας βρίσκονται στην περιοχή σε αποστάσεις που δεν συγχωρούν λάθη, παρερμηνείες ή αστοχίες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα έντασης, ελληνικό ελικόπτερο απονηώνεται για αποστολή αναγνώρισης. Λίγο αργότερα, η επικοινωνία χάνεται και μαζί της χάνονται οι ζωές του υποπλοιάρχου Χριστόδουλου Καραθανάση, του υποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου και του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού. Η επίσημη εκδοχή αποδίδει την πτώση σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες και στις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες της αποστολής, ωστόσο η τραγωδία άφησε ανοιχτό πεδίο για ερωτήματα και συζητήσεις που επανέρχονται διαρκώς στη δημόσια σφαίρα, συνοδεύοντας τη μνήμη εκείνης της νύχτας.
Η αποκλιμάκωση της κρίσης έρχεται τελικά μέσω έντονης αμερικανικής παρέμβασης και μιας φόρμουλας που συμπυκνώθηκε στη φράση «no ships, no troops, no flags» – «ούτε πλοία, ούτε στρατεύματα, ούτε σημαίες». Τα Ίμια επιστρέφουν στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την κρίση, όμως τίποτα δεν είναι πραγματικά ίδιο. Η πολιτική, στρατηγική και συμβολική κληρονομιά της νύχτας παραμένει βαριά, όπως και το αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη, μαζί με τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε στην Ελλάδα και τη φράση του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, «ευχαριστώ την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών», η οποία εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις και να συνοδεύει την αφήγηση εκείνης της κρίσιμης, καθοριστικής νύχτας στο Αιγαίο.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα