Ο Ντόναλντ Τραμπ υποστηρίζει ότι οι βασικοί στρατηγικοί στόχοι της εκστρατείας κατά του Ιράν έχουν επιτευχθεί πλήρως, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να μιλά για «ολοκληρωτική και απόλυτη νίκη».
Washington Post: Οι 5 στόχοι που πανηγυρίζει πως πέτυχε ο Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν και η σκληρή πραγματικότητα που τον διαψεύδει
Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση της Washington Post, η εικόνα στο πεδίο αλλά και στις γεωπολιτικές ισορροπίες εμφανίζεται σημαντικά πιο σύνθετη.
Η σύγκρουση, που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2026, είχε εξαρχής πέντε σαφώς διατυπωμένους στόχους από την αμερικανική κυβέρνηση. Σήμερα, καθώς η προσοχή στρέφεται στη συνάντηση του Σαββάτου (11.04.2026) στο Ισλαμαμπάντ μεταξύ Αμερικανών και Ιρανών αξιωματούχων για μια πιθανή μόνιμη συμφωνία ειρήνης, ειδικοί εξετάζουν κατά πόσο αυτοί οι στόχοι έχουν πράγματι υλοποιηθεί.
Παρότι βρίσκεται σε ισχύ μια εύθραυστη εκεχειρία, οι συνέπειες του πολέμου παραμένουν ανοιχτές. Η στρατιωτική πίεση προς την Τεχεράνη είναι δεδομένη, ωστόσο οι πολιτικές, οικονομικές και γεωστρατηγικές επιπτώσεις συνεχίζουν να εγείρουν ερωτήματα, ακόμη και για τη συνοχή συμμαχιών όπως το ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με τη Washington Post, οι πέντε βασικοί στόχοι που έθεσε η κυβέρνηση Τραμπ ήταν οι εξής — στόχοι τους οποίους ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος θεωρεί ήδη επιτυχημένους, αν και οι αναλυτές εμφανίζονται πολύ πιο επιφυλακτικοί.
1. Η «πλήρης» καταστροφή της πυραυλικής υποδομής
Ένας από τους βασικούς στόχους της αμερικανικής εκστρατείας ήταν η πλήρης εξουδετέρωση του ιρανικού πυραυλικού προγράμματος. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ υποστήριξε ότι οι επιθέσεις κατέστρεψαν κρίσιμες εγκαταστάσεις, εκτοξευτές και γραμμές παραγωγής, περιορίζοντας δραστικά την ικανότητα της Τεχεράνης να αναπληρώσει το οπλοστάσιό της.
Παρά τις επίσημες δηλώσεις, στοιχεία από το Soufan Center δείχνουν ότι το Ιράν εξακολουθεί να εκτοξεύει περίπου 20 πυραύλους ημερησίως προς το Ισραήλ. Αν και η δραστηριότητα αυτή έχει μειωθεί σημαντικά — κατά περίπου 90% — ειδικοί όπως ο Nick Carl του American Enterprise Institute επισημαίνουν ότι ακόμη και αυτό το μειωμένο ποσοστό διατηρεί υψηλή επιχειρησιακή επικινδυνότητα λόγω της ακρίβειας και της ευελιξίας των επιθέσεων.
Αναλυτές υπογραμμίζουν ότι η ιρανική πυραυλική βιομηχανία, η οποία έχει αναπτυχθεί εγχώρια εδώ και δεκαετίες, παρουσιάζει υψηλή ανθεκτικότητα απέναντι σε εξωτερικά πλήγματα.
2. Η «εξουδετέρωση» του ιρανικού ναυτικού
Η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος του τακτικού ναυτικού στόλου του Ιράν έχει καταστραφεί, με αναφορές να κάνουν λόγο για βύθιση έως και του 90% των μονάδων και σοβαρή απώλεια ναρκών και υποδομών.
Ωστόσο, παρά τη φθορά, το στρατηγικό ζήτημα των Στενών του Ορμούζ παραμένει κρίσιμο. Σύμφωνα με αναλυτές του CSIS, το Ιράν φαίνεται να έχει μεταφέρει το κέντρο βάρους του σε μια μορφή οικονομικού πολέμου. Ακόμη και με περιορισμένο ναυτικό δυναμικό, η χρήση πυραύλων και drones από την ξηρά δίνει στην Τεχεράνη τη δυνατότητα να απειλεί εμπορικές ροές και να διατηρεί υψηλή πίεση στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά.
Washington Post: Οι 5 στόχοι που πανηγυρίζει πως πέτυχε ο Τραμπ στον πόλεμο με το Ιράν και η σκληρή πραγματικότητα που τον διαψεύδει
3. Ο περιορισμός των περιφερειακών συμμάχων του Ιράν
Η επιχείρηση «Epic Fury» είχε ως στόχο την αποδυνάμωση του δικτύου ιρανικών συμμάχων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Παρά τις επιχειρησιακές επιτυχίες στο εσωτερικό του Ιράν, το περιφερειακό δίκτυο επιρροής δεν φαίνεται να έχει αποδομηθεί πλήρως.
Η συνεχιζόμενη δράση οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ και οι Χούθι, αλλά και η παράλληλη κλιμάκωση ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο, δημιουργούν ένα εξαιρετικά εύθραυστο περιβάλλον που απειλεί να εκτροχιάσει τις διπλωματικές προσπάθειες.
4. Το πυρηνικό πρόγραμμα και το απόθεμα ουρανίου
Ο Τραμπ έχει υποστηρίξει ότι οι επιθέσεις στην επιχείρηση «Midnight Hammer» οδήγησαν στην πλήρη καταστροφή των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, σημαντικές ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου παραμένουν σε υπόγειες ή μη προσβάσιμες τοποθεσίες.
Η προοπτική απομάκρυνσης ή «εξακρίβωσης» του υλικού αυτού θεωρείται από αναλυτές εξαιρετικά περίπλοκη και υψηλού ρίσκου επιχείρηση, για την οποία δεν υπάρχει ακόμη σαφής διεθνής συμφωνία ή συνεργασία από την ιρανική πλευρά.
5. Η προοπτική αλλαγής καθεστώτος
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης παρουσιάστηκε από τον Τραμπ ως καθοριστικό βήμα προς την «αλλαγή καθεστώτος». Ωστόσο, η πολιτική πραγματικότητα στο Ιράν δείχνει μια διαφορετική εικόνα.
Η διαδοχή από τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ φαίνεται να διατηρεί τη θεοκρατική δομή του συστήματος, χωρίς ουσιαστική μεταβολή της εσωτερικής ισορροπίας εξουσίας. Όπως σημειώνει ο αναλυτής Behnam Ben Taleblu, το καθεστώς μπορεί να έχει αποδυναμωθεί, παραμένει όμως λειτουργικό, σκληροπυρηνικό και ικανό να διατηρεί τον έλεγχο μέσω των Φρουρών της Επανάστασης, με έντονη διάθεση για αντίποινα.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα