Ούτε ώρα δεν αφήνει να περάσει ο Ερντογάν χωρίς να προωθήσει τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα.
Έτσι, εστιάζει την προσοχή του στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στις 7 και 8 Ιουλίου, που θα γίνει στην Άγκυρα. Και επιχειρεί να διεκδικήσει για την Τουρκία ηγετικό ρόλο στο Ευρωπαϊκό σκέλος της ΝΑΤΟϊκής Συμμαχίας , επωφελούμενος της απόφασης του Τραμπ να αποσύρει σταδιακά από την Ευρώπη τις Αμερικανικές δυνάμεις.
“Καρφί” στο μάτι του Ερντογάν αποτελούν η Στρατιωτική Συνεργασία της Ελλάδος με το Ισραήλ και την Κύπρο, αλλά και η Διμερής Συμφωνία που υπέγραψε η Κύπρος με τη Γαλλία και προβλέπει μόνιμη εγκατάσταση Γαλλικών δυνάμεων στο νησί.
Τους πραγματικούς στόχους του Ερντογάν εν όψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα , μπορεί να αντιληφθεί κανείς αν διαβάσει πίσω από τις γραμμές τις δηλώσεις , που έκανε ο Τούρκος ΥΠΑΜ Γιασάρ Γκιουλέρ μετά την άτυπη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας των χωρών μελών του ΝΑΤΟ, που έγινε για την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής.
Πιο αναλυτικά:
Η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ αναμένεται να εξελιχθεί σε πεδίο έντονων διπλωματικών συγκρούσεων, καθώς η Τουρκία εμφανίζεται αποφασισμένη να διεκδικήσει αναβαθμισμένο ρόλο στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Συμμαχίας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ελληνική πλευρά καλείται να κινηθεί συντονισμένα, αξιοποιώντας συμμαχίες και θεσμικά εργαλεία ώστε να ανακόψει πρωτοβουλίες που εκτιμά ότι εξυπηρετούν τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Άγκυρας.
Αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας, Γιασάρ Γκιουλέρ, ο οποίος χαρακτήρισε την προσεχή Σύνοδο ως «καθοριστικό σημείο καμπής» για το μέλλον της Συμμαχίας, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της ευρωατλαντικής ασφάλειας και όχι στην περιφέρειά της.
Ο ίδιος πρόβαλε τη συμβολή της Άγκυρας στο ΝΑΤΟ, τονίζοντας ότι διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό της Συμμαχίας, ότι βρίσκεται κοντά στην επίτευξη του στόχου για αμυντικές δαπάνες ύψους 5% του ΑΕΠ και ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία αποτελεί, όπως υποστήριξε, κρίσιμο παράγοντα ενίσχυσης της συλλογικής αποτροπής.
Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα εκφράζονται φόβοι ότι η Τουρκία θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη επιρροή εντός του ΝΑΤΟ, διεκδικώντας ηγετικό ρόλο σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν να επαναξιολογούν το εύρος της εμπλοκής τους στην ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι η Άγκυρα θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το ΝΑΤΟ ως εναλλακτική δίοδο προκειμένου να ενισχύσει τη θέση της στον ευρωπαϊκό αμυντικό σχεδιασμό, παρακάμπτοντας τις επιφυλάξεις που έχουν διατυπωθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συμμετοχή της στον στενό πυρήνα της κοινής άμυνας.
Στο πλαίσιο αυτό, η ελληνική διπλωματία καλείται να αναζητήσει κοινό βηματισμό με χώρες που έχουν εκφράσει ανάλογες ανησυχίες, όπως η Γαλλία, η Σουηδία και η Φινλανδία, εξετάζοντας ακόμη και τη χρήση του δικαιώματος βέτο, εφόσον τεθούν προς έγκριση αποφάσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν δυσανάλογα τον τουρκικό ρόλο.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η κριτική του Γκιουλέρ προς τη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ της Γαλλία και της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία χαρακτήρισε αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο, επαναλαμβάνοντας ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει να θεωρεί εαυτήν εγγυήτρια δύναμη για τους Τουρκοκυπρίους.
Με τις ισορροπίες στο εσωτερικό της Συμμαχίας να μεταβάλλονται και τις περιφερειακές κρίσεις να εντείνονται, η επικείμενη Σύνοδος δεν αναμένεται να είναι μια τυπική συνάντηση κορυφής. Αντιθέτως, προμηνύεται ως μια κρίσιμη αναμέτρηση ισχύος και επιρροής, από την έκβαση της οποίας ενδέχεται να επηρεαστεί τόσο ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ όσο και η ευρύτερη στρατηγική ισορροπία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα