Μια 20χρονη γυμνάστρια από τη Θεσσαλονίκη καταγγέλλει ότι, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένου χειρουργείου στο νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» για αφαίρεση κύστης κόκκυγος, υπέστη εγκαύματα τρίτου βαθμού εξαιτίας, όπως υποστηρίζει, σοβαρού ιατρικού λάθους.
Το περιστατικό, σύμφωνα με όσα περιγράφει η 20χρονη, σημειώθηκε στις 5 Μαΐου κατά τη διάρκεια επέμβασης με τοπική αναισθησία. Η νεαρή αναφέρει στο voria.gr, ότι το χειρουργείο ήταν σύντομο και ότι λίγο πριν ολοκληρωθεί ένιωσε έντονο κάψιμο στα πόδια, ενώ στη συνέχεια διαπιστώθηκε, όπως υποστηρίζει, ότι είχε υποστεί σοβαρά εγκαύματα. Η ίδια πλέον στρέφεται κατά του γιατρού για βαριά σωματική βλάβη από αμέλεια, αλλά ζητά να ερευνηθεί αν τελέστηκαν από μεριάς του νοσοκομείου «Άγιος Παύλος» τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της έκθεσης.
Η 20χρονη είχε προγραμματισμένο χειρουργείο στο νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» στις 5 Μαΐου, σημειώνοντας ότι αυτό θα γινόταν με τοπική αναισθησία και η ίδια ήταν πολύ ψύχραιμη.
«Άρχισα να καίγομαι και να τσιρίζω»
«Έκανα κιόλας διάλογο με τον γιατρό μου κατά τη διάρκεια και σε κάποια φάση προς το τέλος του χειρουργείου, που κράτησε εφτά λεπτά, μου έριξε ένα υγρό πάνω στην πληγή για να καθαρίσει. Αφού τελείωνε το χειρουργείο, το υγρό αυτό κατρακύλησε προς τα πόδια μου και προς τα γεννητικά όργανα. Με έτσουξε και του το ανέφερα κιόλας αλλά είπε ότι είναι φυσιολογικό γιατί μου καθαρίζει την πληγή και ότι δεν υπάρχει θέμα. Μετά από λίγα λεπτά μού μύρισε λίγο καμένο από το μηχάνημα και του το ανέφερα ξανά. Μου είπε ότι είναι νορμάλ και μετά από λίγα λεπτά ξαφνικά νιώθω ένα τσούξιμο και πολύ έντονο κάψιμο. Άρχισα να καίγομαι και να τσιρίζω. Τραντάχτηκα πάνω στο κρεβάτι. Ο γιατρός δεν είχε καταλάβει πού καίγομαι και τι γίνεται, αλλά επειδή συνέχισα εγώ να βγάζω κραυγές μού είπε να μετακινηθώ από το κρεβάτι. Εγώ του είπα ότι δεν μπορώ γιατί καίγονται τα πόδια μου, βράζανε, δεν μπορούσα να κινηθώ, απλά έσπρωξα με τα χέρια μου προς τα πίσω να απομακρυνθώ και είδα ότι το σεντόνι ήταν μαύρο και είχε τρύπα», είπε η 20χρονη.
Στη συνέχεια λέει πως οι νοσοκόμοι που είδαν την πληγή την καθησύχασαν ότι «έφυγε λίγο δέρμα, αλλά δεν είναι κάτι» και πως θα την ταλαιπωρήσει μόνο για μερικές ημέρες.
«Περνούσαν μέρες και κανένας δεν είχε έρθει να μου πει τι έπαθα, από τι το έπαθα. Μόνο ότι θα περάσει. Ακόμα και η διοικήτρια και ο διευθυντής έρχονταν στο δωμάτιο με τους γιατρούς να με καλημερίζουν, να μου πουν ότι όλα πάνε καλά, να κάνω υπομονή, ότι είμαι σε καλά χέρια, ότι θα φύγει, δεν θα πάρει πάνω από έναν μήνα. Και μετά προς τις τελευταίες μέρες ήρθαν στο δωμάτιο δύο γνωστές μου από το νοσοκομείο και μου είπαν τι έγινε στην ουσία. Ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και το έγκαυμα φαίνεται να είναι τρίτου βαθμού και πρέπει να τους πιέσω να φέρουν πλαστικό, να φύγω από το νοσοκομείο, να πάω αλλού σε εξειδικευμένο. Εγώ αναστατώθηκα. Την επόμενη μέρα ήμουν όλη μέρα χάλια. Έκανα εμετούς και είχα μουδιάσει. Οι γονείς μου πίεσαν τους γιατρούς και τη διοικήτρια να φέρουν πλαστικό άμεσα. Το καθυστερούσαν, αλλά εν τέλει έφεραν μια από το Παπανικολάου. Είδε τα πόδια μου, έμεινε έκπληκτη και με μεγάλη πίεση μεταφέρθηκα στο Παπανικολάου», σημείωσε.
«Δεν μπορώ να κουνηθώ και πονάω»
«Εκεί πέρα αντιμετώπισα άλλη πραγματικότητα. Μου μιλούσαν διαφορετικά οι γιατροί. Ότι το έγκαυμα είναι πολύ σοβαρό και ότι δεν μπορώ να γλυτώσω το χειρουργείο», ανέφερε η 20χρονη και πρόσθεσε ότι κινδύνευε να μολυνθεί και να γίνει χειρότερα.
«Μου αφαίρεσαν όλο το νεκρό δέρμα και δεν ένιωθα τα πόδια μου, με τσιμπούσαν με βελόνες και δεν τα ένιωθα καθόλου. Μου πήραν μοσχεύματα πάνω από τους μηρούς και από τα δύο πόδια και πλέον δεν μπορώ να κουνηθώ και πονάω για να μην ξεκολλήσει το μόσχευμα», περιέγραψε η 20χρονη.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα