Μέση Ανατολή: «Τερματίστε τη σύγκρουση, δεν υπάρχουν ατελείωτα πυρομαχικά!»- Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ ζητά τερματισμό του πολέμου με το Ιράν (Βίντεο)

Ο ίδιος φέρεται να εκτιμά ότι η μόνη στρατιωτική λύση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική επικράτηση θα ήταν μια χερσαία εισβολή, ένα σενάριο όμως που θα στοίχιζε χιλιάδες ζωές Αμερικανών και άλλων στρατιωτών και για τον λόγο αυτό δεν το προτείνει.

Μέση Ανατολή: «Τερματίστε τη σύγκρουση, δεν υπάρχουν ατελείωτα πυρομαχικά!»- Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ ζητά τερματισμό του πολέμου με το Ιράν

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ (CJCS), Πτέραρχος Νταν Κέιν, έχει εκφράσει έντονες αντιρρήσεις και σοβαρές ιδιωτικές επιφυλάξεις προς ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, επισημαίνοντας την ανάγκη να αναζητηθεί άμεσα μια «διέξοδος αποσυμπίεσης» από τη σύγκρουση με το Ιράν.

Η παρέμβαση της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δεν αφορά απλώς τις επιχειρησιακές δυνατότητες των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά συνολικά τα περιθώρια που διαθέτει πλέον η Ουάσιγκτον για να συνεχίσει την εκστρατεία χωρίς να αυξήσει δραματικά το κόστος και το ρίσκο μιας γενικευμένης περιφερειακής σύρραξης.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις αμερικανικών ΜΜΕ και διεθνών πρακτορείων, η επιχειρηματολογία της στρατιωτικής ηγεσίας εστιάζει σε μια σειρά από κρίσιμα σημεία:

Όρια της αεροπορικής ισχύος

Ο Πτέραρχος Κέιν υπογραμμίζει ότι η αεροπορική ισχύς, όσο συντριπτική κι αν είναι, δεν επαρκεί από μόνη της για να αναγκάσει την Τεχεράνη να συνθηκολογήσει με τους όρους της Ουάσιγκτον.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από τη στιγμή που το αμερικανικό οπλοστάσιο δεν διαθέτει απεριόριστα αποθέματα πυρομαχικών για μια παρατεταμένη εκστρατεία αυτού του μεγέθους. Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει, παράλληλα, να διατηρούν επιχειρησιακές εφεδρείες για άλλες κρίσεις και πιθανά μέτωπα σε διαφορετικές περιοχές του πλανήτη.

Με άλλα λόγια, η αμερικανική στρατιωτική ισχύς μπορεί να προκαλεί τεράστιο πλήγμα σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να συνεχίζει επ’ αόριστον στον ίδιο ρυθμό χωρίς να αρχίσει να πληρώνει βαρύ στρατηγικό τίμημα.

Ο εφιάλτης μιας χερσαίας εμπλοκής

Η ολοκληρωτική επικράτηση έναντι του Ιράν θα απαιτούσε, σύμφωνα με τη στρατιωτική λογική, την ανάπτυξη τεράστιου αριθμού χερσαίων δυνάμεων.

Πρόκειται για ένα σενάριο που η Ουάσιγκτον θέλει πάση θυσία να αποφύγει. Μια χερσαία εισβολή στο Ιράν δεν θα ήταν μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά μια σύγκρουση τεράστιας κλίμακας, με εξωφρενικό κόστος σε ανθρώπινες ζωές και με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.

Ο Πτέραρχος Κέιν γνωρίζει ότι μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να μετατρέψει μια ήδη δύσκολη αεροπορική εκστρατεία σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο κατοχής και φθοράς. Γι’ αυτό και, παρά την εκτίμηση ότι η χερσαία εισβολή θα αποτελούσε τη μόνη οδό προς μια απόλυτη στρατιωτική επικράτηση, δεν την εισηγείται.

Τα στρατιωτικά σενάρια αρχίζουν να εξαντλούνται

Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο είναι η σταδιακή εξάντληση των διαθέσιμων στρατιωτικών επιλογών κλιμάκωσης.

Η λίστα των στόχων μέσα στο Ιράν που μπορούν να πληγούν αποτελεσματικά μειώνεται αισθητά, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό επιχειρησιακό πρόβλημα. Και αυτό γιατί ένα σημαντικό μέρος της ιρανικής στρατιωτικής ισχύος βρίσκεται προστατευμένο σε εκτεταμένες υπόγειες εγκαταστάσεις, όπου έχουν μεταφερθεί κρίσιμα οπλικά συστήματα, πυρομαχικά και άλλες στρατηγικές υποδομές.

Έτσι, όσο προχωρά η εκστρατεία, τόσο δυσκολότερο γίνεται να επιτευχθεί ένα αποφασιστικό αποτέλεσμα αποκλειστικά από τον αέρα.

Ο κίνδυνος των ιρανικών αντιποίνων

Την ίδια στιγμή, η περαιτέρω κλιμάκωση δημιουργεί έναν δεύτερο, ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο: τα ιρανικά αντίποινα.

Περαιτέρω επιθετικές ενέργειες, ιδιαίτερα εάν επεκταθούν σε ενεργειακές υποδομές ή άλλους στόχους ζωτικής σημασίας, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σφοδρές ιρανικές επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων και συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ένα τέτοιο ντόμινο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη περιφερειακή κλιμάκωση, με τον πόλεμο να ξεφεύγει από τα σημερινά όρια και να αποκτά πολλαπλά μέτωπα.

Στους στόχους των ιρανικών αντιποίνων έχει πλέον εισέλθει και η Αίγυπτος, ενώ στο καλεντάρι της Τεχεράνης βρίσκεται και η Κύπρος.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί πρόσθετο προβληματισμό στην Ουάσιγκτον, καθώς κάθε νέο μέτωπο αυξάνει τις απαιτήσεις σε αμερικανικές δυνάμεις, μέσα, πυρομαχικά και συστήματα αεράμυνας, την ώρα που τα διαθέσιμα αποθέματα μειώνονται.

Μέση Ανατολή: «Τερματίστε τη σύγκρουση, δεν υπάρχουν ατελείωτα πυρομαχικά!»- Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ ζητά τερματισμό του πολέμου με το Ιράν

Κρίσιμη έλλειψη πυρομαχικών – Τα αποθέματα μειώνονται

Ίσως το πλέον ανησυχητικό στοιχείο για την αμερικανική στρατιωτική ηγεσία αφορά τα αποθέματα πυρομαχικών.

Τα διαθέσιμα αποθέματα όπλων ακριβείας, αλλά και αμυντικών πυραύλων αναχαίτισης, έχουν υποχωρήσει σε οριακά επίπεδα. Η κατάσταση αυτή γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη από το γεγονός ότι μόλις προχθές ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή για την ενεργοποίηση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία όμως χρειάζεται μήνες για να αυξήσει την παραγωγή και να αναπληρώσει τα αποθέματα.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσα όπλα διαθέτουν σήμερα οι ΗΠΑ, αλλά και πόσο γρήγορα μπορούν να αντικαταστήσουν όσα καταναλώνονται στο πεδίο της μάχης.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη στρατηγική ανησυχία του Πενταγώνου.

Ο στρατηγικός κίνδυνος για τις ΗΠΑ

Η συνέχιση των πληγμάτων με τον ίδιο ρυθμό θα μπορούσε να αφήσει τις ΗΠΑ εκτεθειμένες και με ανεπαρκή αποθέματα σε περίπτωση που ξεσπάσει στο μέλλον μια νέα μεγάλη σύγκρουση με άλλη ισχυρή στρατιωτική δύναμη.

Η Ουάσιγκτον δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει τον πόλεμο με το Ιράν ως ένα απομονωμένο επεισόδιο. Οι αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκριθούν ταυτόχρονα σε περισσότερες από μία κρίσεις, γεγονός που καθιστά την κατανάλωση πυρομαχικών ένα ζήτημα όχι μόνο επιχειρησιακό, αλλά και βαθιά στρατηγικό.

Ο Αμερικανός ΑΓΕΕΔ έχει μεταφέρει αυτές τις ανησυχίες σε κορυφαίους αξιωματούχους εθνικής ασφαλείας, μεταξύ των οποίων ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο Διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ.

Η αναζήτηση μιας «νίκης» χωρίς χερσαίο πόλεμο

Στόχος της στρατιωτικής ηγεσίας είναι να παρουσιάσει στον Πρόεδρο Τραμπ την πραγματική εικόνα των επιχειρησιακών περιορισμών και, ταυτόχρονα, να αναζητήσει μια διπλωματική ή πολιτική φόρμουλα που θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως «νίκη», χωρίς να απαιτηθεί περαιτέρω αιματοχυσία.

Οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι ο Πρόεδρος Τραμπ απεχθάνεται τις χερσαίες εισβολές μεγάλης κλίμακας. Γνωρίζουν όμως επίσης ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος απαιτεί «απόλυτη νίκη».

Ακριβώς αυτή η αντίφαση βρίσκεται στην καρδιά του προβλήματος.

Η εισήγηση της στρατιωτικής ηγεσίας δεν παρουσιάζεται ως υποχώρηση. Αντιθέτως, επιχειρείται να παρουσιαστεί ως Στρατηγική Ανασύνταξη, ως μια αναγκαία προσαρμογή στις πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες, με βασικό στόχο την προστασία των αμερικανικών δυνάμεων και των συμμάχων από τα ιρανικά αντίποινα.

Η λογική είναι να αναζητηθεί μια διπλωματική διευθέτηση που θα επιτρέψει στον Λευκό Οίκο να διακηρύξει ότι πέτυχε τους στόχους του μέσω της «πολιτικής ισχύος» (peace through strength), χωρίς να εγκλωβιστεί σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς.

Πίσω από αυτή την προσπάθεια βρίσκεται μια ολοένα και πιο έντονη εσωτερική πίεση προς τον Λευκό Οίκο: το Πεντάγωνο θεωρεί ότι η παρούσα στρατιωτική εκστρατεία πλησιάζει στα επιχειρησιακά της όρια.

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο εάν οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν να χτυπούν το Ιράν.

Είναι εάν μπορούν να συνεχίσουν να το κάνουν χωρίς να εξαντλήσουν τα πυρομαχικά τους, χωρίς να ανοίξουν νέα μέτωπα και χωρίς να οδηγηθούν τελικά σε εκείνη ακριβώς τη χερσαία σύγκρουση που θέλουν να αποφύγουν.