Τουρκία: Ο θεωρητικός του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” Ναύαρχος Τζιχάτ Γιαϊτσί” “οργώνει” τα Τουρκικά ΜΜΕ για να … αποδείξει ότι δήθεν “το Καστελόριζο δεν ανήκει στην Ελλάδα”

“Καρφί στο μάτι” του Ερντογάν είναι το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης , στο κέντρο του οποίου βρίσκεται το Καστελλόριζο. Το συγκεκριμένο νησί, καθώς και τα μικρότερα νησιά που το περιβάλλουν, δεν έχουν μόνο τεράστια στρατηγική σημασία , αλλά όπως τονίζουν όλοι οι γνωρίζοντες τα θέματα των υδρογονανθράκων “κάθονται επάνω” και σε πλούσια υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αερίου.

Επιπλέον το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου επιτρέπει στην Ελλάδα να ενώνει τη δυνητική της ΑΟΖ με την ΑΟΖ της Κύπρου, ώστε να ακυρώνεται έτσι στην πράξη το Τουρκο- Λιβυκό Μνημόνιο.

Γι’ αυτους ακριβώς τους λόγους το Τουρκικό καθεστώς στοχοποιεί το Καστελλόριζο και μάλιστα επιστρατεύει τον θεωρητικό του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας” Ναύαρχο Τζιχάτ Γιαϊτσί για να “οργώνει” τα Τουρκικά ΜΜΕ και να προσπαθεί να πείσει τους πάντες ότι δήθεν “το Καστελόριζο δεν ανήκει στην Ελλάδα”!

Πιο αναλυτικά τώρα:

Νέα ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις προκαλεί η τοποθέτηση Τούρκου ναυάρχου σχετικά με το Καστελλόριζο, καθώς επανέρχεται στο προσκήνιο η πάγια τουρκική αμφισβήτηση γύρω από το καθεστώς και τα δικαιώματα της Ελλάδας στην περιοχή.

Ο ναύαρχος Γιατσί προβάλλει τον γνωστό τουρκικό ισχυρισμό ότι το Καστελλόριζο δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως νησί που παράγει τις επιπτώσεις τις οποίες αποδίδει η ελληνική πλευρά στο διεθνές δίκαιο. Πρόκειται για θέση που έρχεται να προστεθεί στη διαρκή αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΞΑΝΑ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

Το μικρό ελληνικό νησί βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο της τουρκικής ρητορικής, ακριβώς λόγω της γεωγραφικής του θέσης και της εγγύτητάς του με τις τουρκικές ακτές.

Η Άγκυρα αμφισβητεί εδώ και δεκαετίες την πλήρη επήρεια του Καστελλόριζου σε ζητήματα θαλάσσιων ζωνών, ενώ η Αθήνα υποστηρίζει ότι οι ελληνικές θέσεις εδράζονται στο διεθνές δίκαιο.

Η νέα τοποθέτηση του Γιατσί έρχεται, επομένως, σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία, καθώς το Καστελλόριζο αποτελεί σύμβολο της ελληνικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ΑΘΗΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ

Η ελληνική πλευρά έχει επανειλημμένα καταστήσει σαφές ότι δεν αποδέχεται τουρκικές αμφισβητήσεις της ελληνικής κυριαρχίας.

Μάλιστα, μόλις πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε στο Καστελλόριζο, στέλνοντας από το ακριτικό νησί μήνυμα προς την Τουρκία ότι η Ελλάδα δεν επιδιώκει την ένταση, αλλά ταυτόχρονα υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Η χρονική συγκυρία δίνει ιδιαίτερο βάρος στη νέα τουρκική τοποθέτηση, καθώς δείχνει ότι το Καστελλόριζο εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.

ΤΟ «ΠΑΙΧΝΙΔΙ» ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Πίσω από τη ρητορική αντιπαράθεση βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό ζήτημα: ο καθορισμός θαλάσσιων ζωνών και η κατανομή δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να περιορίσει τη σημασία που αποδίδει η Ελλάδα στα μικρά νησιά, ενώ η Αθήνα επιμένει ότι τα δικαιώματα των νησιών δεν μπορούν να αγνοούνται.

Το Καστελλόριζο βρίσκεται έτσι ξανά στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που ξεπερνά κατά πολύ το ίδιο το νησί.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Απέναντι στους τουρκικούς ισχυρισμούς, υπάρχει και η ιστορική εξέλιξη του καθεστώτος του νησιού. Το Καστελλόριζο παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τις Συνθήκες Ειρήνης των Παρισίων του 1947, ενώ από το 1948 εντάχθηκε μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα στο ελληνικό κράτος.

Επομένως, η φράση ότι «το Καστελλόριζο δεν ανήκει στην Ελλάδα» δεν αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο γεγονός, αλλά τουρκικό πολιτικό και γεωστρατηγικό ισχυρισμό, ο οποίος βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με το ισχύον καθεστώς του νησιού.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη νέα δήλωση τόσο εκρηκτική.

Για την Αθήνα, το ζήτημα δεν αφορά απλώς ένα ακριτικό νησί. Αφορά την ίδια την αντίληψη περί ελληνικής κυριαρχίας και δικαιωμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η νέα παρέμβαση του Τούρκου ναυάρχου επαναφέρει, έτσι, στο προσκήνιο ένα ερώτημα που παραμένει ανοιχτό εδώ και χρόνια: πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει η Άγκυρα στην αμφισβήτηση των ελληνικών θέσεων και ποια θα είναι η απάντηση της Αθήνας;