Ένα νέο εσωκομματικό μέτωπο ανοίγει για τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η συμφωνία που ανακοίνωσε με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για την προμήθεια ρωσικού ντίζελ πυροδοτεί αντιδράσεις ακόμη και στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
ΗΠΑ: Στο χείλος του «εμφυλίου» το «στρατόπεδο» των Ρεπουμπλικάνων μετά τo deal Τραμπ- Πούτιν για το ρωσικό πετρέλαιο- Γιατί απειλούν να «τινάξουν στον αέρα» τη συμφωνία
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής της Πενσιλβάνια, Μπράιαν Φιτζπάτρικ, ο οποίος επιχειρεί να ανακόψει την εφαρμογή της συμφωνίας, δρομολογώντας νομοθετική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να ανατρέψει τους σχεδιασμούς του Αμερικανού προέδρου.
Η συμφωνία παρουσιάζεται από τον Λευκό Οίκο ως ένα εργαλείο για την αποκλιμάκωση των τιμών των καυσίμων και την ανακούφιση της αγοράς ενέργειας. Ωστόσο, πίσω από την προσδοκία για φθηνότερα καύσιμα, αναδύεται ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: κατά πόσο οι νέες εμπορικές συναλλαγές με τη Μόσχα θα ενισχύσουν τα οικονομικά της περιθώρια, την ώρα που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και η Δύση εξακολουθεί να αναζητά τρόπους περιορισμού της ρωσικής πολεμικής μηχανής.
Σύμφωνα με το Axios, ο Φιτζπάτρικ ανακοίνωσε το Σάββατο ότι προτίθεται να προωθήσει νομοσχέδιο για τον αποκλεισμό των αγορών ρωσικού πετρελαίου, αμφισβητώντας ευθέως την ενεργειακή συμφωνία Τραμπ – Πούτιν. Δεν πρόκειται απλώς για μια πολιτική διαφωνία στο εσωτερικό της παράταξης, αλλά για μια προσπάθεια να μεταφερθεί η αντιπαράθεση στην καρδιά του Κογκρέσου, με στόχο να τεθούν θεσμικά εμπόδια στην υλοποίηση της συμφωνίας.
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής, ο οποίος είναι συμπρόεδρος της διακομματικής ομάδας του Κογκρέσου για την Ουκρανία, σχεδιάζει να καταθέσει τον «Νόμο Ρόναλντ Ρίγκαν για την Ειρήνη μέσω της Ισχύος» (Ronald Reagan Peace Through Strength Act), επικαλούμενος την εξωτερική πολιτική φιλοσοφία του πρώην Αμερικανού προέδρου. Με τον τρόπο αυτό, επιχειρεί να συνδέσει την πρωτοβουλία του με μια παράδοση σκληρής στάσης απέναντι στη Μόσχα, μετατρέποντας την κληρονομιά του Ρίγκαν σε πολιτικό όπλο απέναντι στη σημερινή προσέγγιση του Λευκού Οίκου.
Μάλιστα, ο Φιτζπάτρικ εμφανίζεται αποφασισμένος να παρακάμψει την ηγεσία της Βουλής των Αντιπροσώπων, προκειμένου να εξασφαλίσει ότι το νομοσχέδιο θα τεθεί σε ψηφοφορία, ακόμη κι αν δεν έχει τη συγκατάθεσή της.
«Θα οδηγηθεί υποχρεωτικά στην Ολομέλεια μέσω της σχετικής διαδικασίας και θα εγκριθεί με συντριπτική πλειοψηφία», έγραψε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X.
Στην προσπάθειά του έχει ήδη εξασφαλίσει έναν πρώτο σύμμαχο από το ίδιο του το κόμμα. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Ντον Μπέικον, ο οποίος αποχωρεί από το Κογκρέσο, δήλωσε στο Axios ότι έχει συμφωνήσει να υπογράψει τη σχετική πρωτοβουλία, προσφέροντας ένα πρώτο δείγμα στήριξης σε μια κίνηση που φιλοδοξεί να αμφισβητήσει ανοιχτά τη γραμμή του Τραμπ στο ζήτημα της Ρωσίας.
Η συμφωνία Τραμπ – Πούτιν για 300.000 τόνους ντίζελ
Η πρωτοβουλία του Φιτζπάτρικ έρχεται μόλις μία ημέρα μετά την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Ρωσία πρόκειται να διαθέσει άμεσα περισσότερους από 300.000 τόνους ντίζελ στην αμερικανική και τη διεθνή αγορά, με νέες αποστολές να αναμένονται στη συνέχεια. Η ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου έφερε στο προσκήνιο τη δυνατότητα ενίσχυσης της προσφοράς καυσίμων, αλλά ταυτόχρονα άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης για τις πολιτικές και οικονομικές συνέπειες μιας τέτοιας συμφωνίας.
Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η εισροή πρόσθετων ποσοτήτων ντίζελ θα συμβάλει στη μείωση των τιμών, προσφέροντας ανάσα σε καταναλωτές και επιχειρήσεις που επηρεάζονται από το κόστος της ενέργειας. Οι εκτιμήσεις, ωστόσο, δεν είναι εξίσου αισιόδοξες σε ό,τι αφορά τον πραγματικό αντίκτυπο στην αγορά. Αναλυτές του ενεργειακού κλάδου εμφανίζονται επιφυλακτικοί ως προς το κατά πόσο οι συγκεκριμένες ποσότητες θα μπορούσαν να επιφέρουν ουσιαστική και διατηρήσιμη αποκλιμάκωση των τιμών.
Το ζήτημα, άλλωστε, δεν περιορίζεται στην προσφορά και τη ζήτηση. Η οικονομική διάσταση της συμφωνίας συνδέεται άμεσα με τη γεωπολιτική συγκυρία, καθώς τα έσοδα που θα εξασφαλίσει η Ρωσία ενδέχεται να ενισχύσουν τη δυνατότητα της Μόσχας να χρηματοδοτεί τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία. Έτσι, η επιδίωξη για φθηνότερα καύσιμα έρχεται αντιμέτωπη με το ερώτημα εάν το βραχυπρόθεσμο οικονομικό όφελος μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά και στρατηγικά δαπανηρό.
Η συμφωνία έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος τη χαρακτήρισε «άδικη και ανέντιμη». Σε δηλώσεις του στο Axios, υποστήριξε ότι η εξέλιξη αυτή ουσιαστικά αποτελεί «δώρο στον Πούτιν», εκφράζοντας την ανησυχία του για τα οφέλη που θα μπορούσε να αποκομίσει η Μόσχα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουκρανία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής.
Η ένταση δεν περιορίστηκε, πάντως, στο ενεργειακό πεδίο. Το Σάββατο, ο Τραμπ κάλεσε την Ουκρανία να αντικαταστήσει τον Ζελένσκι με έναν ηγέτη πρόθυμο να καταλήξει σε συμφωνία με τη Ρωσία, προσθέτοντας ακόμη μία εστία αντιπαράθεσης στις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Κιέβου.
Το σχέδιο παράκαμψης της ηγεσίας των Ρεπουμπλικανών
Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην κίνηση του Φιτζπάτρικ δεν εντοπίζεται μόνο στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει να το φέρει προς ψήφιση. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής σκοπεύει να αξιοποιήσει τη λεγόμενη discharge petition, μια κοινοβουλευτική διαδικασία που επιτρέπει την εισαγωγή ενός νομοσχεδίου προς ψηφοφορία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, παρακάμπτοντας την ηγεσία της.
Πρόκειται για έναν θεσμικό μηχανισμό που δίνει στους βουλευτές τη δυνατότητα να κινηθούν πέρα από τους κοινοβουλευτικούς σχεδιασμούς της ηγεσίας, εφόσον συγκεντρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών. Για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία, χρειάζονται 218 υπογραφές, αριθμός που καθιστά σαφές ότι ο Φιτζπάτρικ δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στους Ρεπουμπλικανούς που συμμερίζονται τις απόψεις του. Θα χρειαστεί να εξασφαλίσει ευρύτερη διακομματική υποστήριξη, μετατρέποντας την πρωτοβουλία του σε δοκιμασία πολιτικής ισχύος μέσα στο Κογκρέσο.
ΗΠΑ: Στο χείλος του «εμφυλίου» το «στρατόπεδο» των Ρεπουμπλικάνων μετά τo deal Τραμπ- Πούτιν για το ρωσικό πετρέλαιο- Γιατί απειλούν να «τινάξουν στον αέρα» τη συμφωνία
Η συγκεκριμένη τακτική έχει χρησιμοποιηθεί όλο και συχνότερα από μέλη του Σώματος που επιδιώκουν να παρακάμψουν τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, όταν οι κοινοβουλευτικές προτεραιότητες της ηγεσίας δεν συμπίπτουν με τις δικές τους. Η επιλογή του Φιτζπάτρικ εντάσσεται, επομένως, σε μια ευρύτερη τάση αμφισβήτησης του ελέγχου που ασκεί η ηγεσία στην κοινοβουλευτική ατζέντα, με το ουκρανικό ζήτημα και τη στάση απέναντι στη Ρωσία να βρίσκονται στο επίκεντρο.
Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που ο ίδιος και ο Μπέικον επιχειρούν να αξιοποιήσουν αυτή τη διαδικασία. Νωρίτερα μέσα στη χρονιά, είχαν καταφέρει να οδηγήσουν σε ψηφοφορία νομοθετική πρόταση που αφορούσε τη βοήθεια προς την Ουκρανία και τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Η πρόταση εγκρίθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει στη Γερουσία, όπου και ανακόπηκε η πορεία της.
Το προηγούμενο αυτό προσφέρει στον Φιτζπάτρικ ένα παράδειγμα του τι μπορεί να πετύχει η συγκεκριμένη κοινοβουλευτική τακτική, αλλά και μια υπενθύμιση των ορίων της. Ακόμη και όταν εξασφαλίζεται η απαιτούμενη στήριξη στη Βουλή, η τελική έκβαση μιας νομοθετικής πρωτοβουλίας εξαρτάται από μια σειρά πρόσθετων πολιτικών και θεσμικών παραγόντων.
Τα εμπόδια και οι επιφυλάξεις στο Κογκρέσο
Παρά την αποφασιστικότητα που επιδεικνύει ο Φιτζπάτρικ, ο δρόμος για την προώθηση του νομοσχεδίου μόνο εύκολος δεν αναμένεται να είναι. Οι χρονικοί περιορισμοί, οι πολιτικές ισορροπίες και η ανάγκη εξασφάλισης ευρείας κοινοβουλευτικής υποστήριξης συνθέτουν ένα περίπλοκο σκηνικό, στο οποίο η πρωτοβουλία μπορεί να συναντήσει εμπόδια πριν καν φτάσει στην τελική ψηφοφορία.
Το Κογκρέσο αναμένεται να ολοκληρώσει την τρέχουσα θητεία του τον Ιανουάριο, ενώ η Βουλή των Αντιπροσώπων δεν έχει προγραμματισμένες ψηφοφορίες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Το περιορισμένο χρονικό περιθώριο καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια συγκέντρωσης των απαραίτητων υπογραφών και προώθησης του νομοσχεδίου μέσα σε ένα πολιτικό περιβάλλον που αναμένεται να επηρεαστεί έντονα από την προεκλογική αντιπαράθεση.
Ακόμη κι αν η πρωτοβουλία καταφέρει να περάσει από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η μάχη δεν θα έχει ολοκληρωθεί. Το νομοσχέδιο θα πρέπει να εγκριθεί και από τη Γερουσία, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συναντήσει την αντίδραση του ίδιου του προέδρου, μέσω της άσκησης βέτο. Με άλλα λόγια, η κοινοβουλευτική επιτυχία δεν συνεπάγεται αυτομάτως και ανατροπή της συμφωνίας που έχει ανακοινώσει ο Τραμπ.
Την ίδια ώρα, στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών δεν επικρατεί ενιαία γραμμή. Παρότι ο Φιτζπάτρικ εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει, υπάρχουν στελέχη που αμφισβητούν τη σκοπιμότητα της κίνησης, εκτιμώντας ότι οι συνθήκες δεν ευνοούν μια τόσο φιλόδοξη νομοθετική πρωτοβουλία.
Ρεπουμπλικανός βουλευτής, ο οποίος μίλησε υπό καθεστώς ανωνυμίας στο Axios, εξέφρασε επιφυλάξεις για το εγχείρημα, επικαλούμενος κυρίως το χρονοδιάγραμμα και τις περιορισμένες δυνατότητες κοινοβουλευτικής δράσης το επόμενο διάστημα.
«Δεδομένου ότι το Κογκρέσο δεν θα συνεδριάσει για άλλες τέσσερις εβδομάδες, οποιοσδήποτε συνετός νομοθέτης πιθανότατα δεν θα αναλάμβανε πρόωρα μια τέτοια δέσμευση», ανέφερε.
Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η πρωτοβουλία, ακόμη και πριν δοκιμαστεί στην πράξη. Για ορισμένους Ρεπουμπλικανούς, η προσπάθεια μπορεί να θεωρείται πολιτικά επιθυμητή, χωρίς όμως να είναι εξίσου ρεαλιστική υπό τις παρούσες κοινοβουλευτικές συνθήκες.
Από την πλευρά των Δημοκρατικών, βουλευτής δήλωσε ότι προτίθεται να υπογράψει προσωπικά την πρωτοβουλία, εκτιμώντας ότι το ίδιο θα πράξουν και οι περισσότεροι συνάδελφοί του. Η στήριξη αυτή θα μπορούσε να αποδειχθεί κρίσιμη, δεδομένου ότι η συγκέντρωση 218 υπογραφών απαιτεί τη συνεργασία μελών και από τα δύο κόμματα.
Ωστόσο, ούτε στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών θεωρείται δεδομένη η ομοφωνία. Ο ίδιος βουλευτής αναγνώρισε ότι η κομματική ηγεσία ενδέχεται να μη θελήσει να διευκολύνει τον Φιτζπάτρικ, τουλάχιστον μέχρι να περάσουν οι ενδιάμεσες εκλογές. Η πολιτική αντιπαράθεση και οι εκλογικοί υπολογισμοί μπορεί, επομένως, να αποδειχθούν εξίσου καθοριστικοί με τις διαφωνίες επί της ουσίας της συμφωνίας.
Η υπόθεση του ρωσικού ντίζελ εξελίσσεται έτσι σε κάτι πολύ ευρύτερο από μια διαμάχη για τις ενεργειακές προμήθειες. Φέρνει στην επιφάνεια τις εσωτερικές αντιθέσεις των Ρεπουμπλικανών σχετικά με την πολιτική του Τραμπ απέναντι στη Μόσχα, δοκιμάζει τα όρια της επιρροής του Λευκού Οίκου στο Κογκρέσο και επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα για το πού τελειώνει ο οικονομικός ρεαλισμός και πού αρχίζουν οι γεωπολιτικές παραχωρήσεις.
Με τις ενδιάμεσες εκλογές να πλησιάζουν και τη μάχη για τον έλεγχο του Κογκρέσου να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη ένταση, η πρωτοβουλία του Φιτζπάτρικ μπορεί να εξελιχθεί σε μια κρίσιμη δοκιμασία για τη συνοχή της ρεπουμπλικανικής παράταξης. Το αν θα καταφέρει τελικά να μπλοκάρει τη συμφωνία Τραμπ – Πούτιν παραμένει αβέβαιο.
Το βέβαιο είναι ότι η συμφωνία έχει ήδη ανοίξει ένα νέο μέτωπο στο εσωτερικό του κόμματος, φέρνοντας αντιμέτωπους τους υποστηρικτές της ενεργειακής αποκλιμάκωσης με εκείνους που θεωρούν ότι το κόστος μιας προσέγγισης με τη Μόσχα μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από το πρόσκαιρο όφελος στην αγορά καυσίμων.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα