Σε “ελεύθερη πτώση” η Νέα Δημοκρατία: Το «Μητσοτάκης ή χάος» αποκαλύπτει το αδιέξοδο του Μαξίμου – Ακρίβεια, χρέη και απομάκρυνση των παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων στήνουν εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό – Οι αμείλικτοι αριθμοί δείχνουν τη “μαύρη” αλήθεια

Ένα σύνθημα που φιλοδοξεί να εμφανίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τη μοναδική εγγύηση πολιτικής σταθερότητας ενδέχεται να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για τη Νέα Δημοκρατία. Το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» προκαλεί ήδη συζητήσεις, καθώς αντί να παρουσιάζει ένα πειστικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα της χώρας, επιχειρεί να μεταφέρει στους πολίτες το βάρος της επιλογής ανάμεσα στον σημερινό πρωθυπουργό και μια υποτιθέμενη αβεβαιότητα.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αμείλικτο: μετά από τόσα χρόνια διακυβέρνησης, γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να μιλά για το ενδεχόμενο του χάους αντί να πείθει με συγκεκριμένες λύσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας;

Το δίλημμα του Μαξίμου και η κοινωνία που δεν πείθεται

Η πολιτική επικοινωνία μπορεί να δημιουργήσει εντυπώσεις, δεν μπορεί όμως να εξαφανίσει την καθημερινότητα των πολιτών. Τα νοικοκυριά εξακολουθούν να πιέζονται από το κόστος των τροφίμων, της ενέργειας, των ενοικίων και των βασικών αγαθών, ενώ πολλοί εργαζόμενοι βλέπουν το εισόδημά τους να εξαντλείται πριν ολοκληρωθεί ο μήνας.

Σε αυτό το περιβάλλον, ένα σύνθημα που παρουσιάζει τον σημερινό πρωθυπουργό ως τη μοναδική εναλλακτική απέναντι στην πολιτική αστάθεια κινδυνεύει να εκληφθεί ως προσπάθεια εκφοβισμού των ψηφοφόρων και όχι ως ουσιαστική πολιτική πρόταση.

Η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει σε πολύ πιο συγκεκριμένα ερωτήματα: Πώς θα περιοριστεί η ακρίβεια; Πότε θα ενισχυθεί πραγματικά η αγοραστική δύναμη; Πώς θα δημιουργηθούν καλύτερες και σταθερότερες θέσεις εργασίας; Και κυρίως, πότε η οικονομική ανάπτυξη θα γίνει αισθητή στο πορτοφόλι της κοινωνικής πλειοψηφίας;

Το βάρος της οικονομίας και οι αριθμοί που προκαλούν ανησυχία

Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρίσκονται τα δημόσια οικονομικά, η αγοραστική δύναμη και η κατανομή του παραγόμενου πλούτου.

Το ρεπορτάζ επικαλείται κρατικό χρέος περίπου 400,5 δισ. ευρώ, επισημαίνοντας ότι η βελτίωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ δεν σημαίνει απαραίτητα πως έχει μειωθεί αντίστοιχα το συνολικό ποσό των οφειλών. Πρόκειται για μια διάκριση που έχει ιδιαίτερη σημασία στη δημόσια συζήτηση: οι δημοσιονομικοί δείκτες μπορεί να εμφανίζουν βελτίωση, όμως οι πολίτες αξιολογούν την οικονομική πολιτική και από το πραγματικό επίπεδο διαβίωσής τους.

Επίσης ο πληθωρισμός καλπάζει στο 5,7% και η αγοραστική δύναμη παραμένει χαμηλή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τα συγκεκριμένα μεγέθη χρειάζονται αντιπαραβολή με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία και τις αντίστοιχες περιόδους αναφοράς. Ωστόσο, η καθημερινή πίεση που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά αποτελεί ένα πολιτικό πρόβλημα που δεν αντιμετωπίζεται με συνθήματα.

Η ανάπτυξη, άλλωστε, δεν αρκεί να αποτυπώνεται σε ποσοστά και οικονομικές ανακοινώσεις. Πρέπει να μεταφράζεται σε καλύτερους μισθούς, προσιτές τιμές, ισχυρότερη παραγωγή και πραγματικές ευκαιρίες για τους πολίτες.

Επιχειρηματικά κέρδη, κοινωνικές ανισότητες και χαμένη παραγωγική ευκαιρία

Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα είναι κατά πόσο τα οφέλη της οικονομικής δραστηριότητας φτάνουν στην κοινωνία. Η ενίσχυση των επιχειρήσεων μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να βελτιώσει τη ζωή των εργαζομένων, εάν τα οφέλη δεν μεταφέρονται και στα εισοδήματα.

Παράλληλα, η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στην παραγωγικότητα, στην καινοτομία και στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής. Η εξάρτηση από εισαγωγές, η περιορισμένη διάχυση της τεχνολογικής προόδου και οι ανισότητες δημιουργούν ένα δύσκολο περιβάλλον για την πραγματική οικονομία.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να περιορίζεται στην προβολή θετικών δεικτών, όταν μεγάλο μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να αισθάνεται ότι μένει έξω από την οικονομική πρόοδο.

Η ΝΔ απομακρύνεται από την παραδοσιακή δεξιά βάση της;

Το πρόβλημα για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι αποκλειστικά οικονομικό. Είναι και βαθιά πολιτικό.

Η επιλογή ενός πιο κεντρώου προσανατολισμού από την ηγεσία του κόμματος έχει δημιουργήσει ερωτήματα σε ένα τμήμα των παραδοσιακών ψηφοφόρων του. Η προσπάθεια διεύρυνσης προς το κέντρο και η προσέγγιση πολιτικών χώρων που στο παρελθόν βρίσκονταν απέναντι από τη ΝΔ ενδέχεται να αποδυναμώνουν τη συνοχή της κομματικής της βάσης.

Για ένα μέρος της δεξιάς εκλογικής δεξαμενής, το ερώτημα είναι πλέον εάν η σημερινή Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να εκφράζει τις πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές που την καθιέρωσαν ή εάν έχει μετακινηθεί τόσο πολύ προς το κέντρο ώστε να δυσκολεύεται να διατηρήσει την παραδοσιακή της ταυτότητα.

Αυτή η δυσαρέσκεια δεν σημαίνει αυτομάτως ότι όλοι οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι θα στραφούν σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς. Δημιουργεί, όμως, ένα σοβαρό πρόβλημα για την κυβερνώσα παράταξη, ιδιαίτερα ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Η κάλπη δεν κερδίζεται με φόβο – Το πραγματικό τεστ για τον Μητσοτάκη

Το σύνθημα «Μητσοτάκης ή χάος» μπορεί να συσπειρώσει ένα τμήμα των υποστηρικτών της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει αντίδραση σε πολίτες που ζητούν αλλαγή πολιτικής και όχι απλώς διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης.

Η πολιτική σταθερότητα δεν μπορεί να αποτελεί λευκή επιταγή. Χρειάζεται αποτελεσματικότητα, λογοδοσία, κοινωνική δικαιοσύνη και ένα πειστικό σχέδιο για την οικονομία και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Το Μαξίμου βρίσκεται έτσι μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση. Δεν αρκεί να προειδοποιεί για το τι μπορεί να συμβεί εάν χάσει την εξουσία. Οφείλει να εξηγήσει τι ακριβώς θα αλλάξει προς το καλύτερο εάν παραμείνει στην κυβέρνηση.

Και όσο η ακρίβεια, η οικονομική ανασφάλεια και η απογοήτευση παραμένουν στην καθημερινότητα, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται να μετατραπεί ένα επικοινωνιακό δίλημμα σε πειστικό πολιτικό αφήγημα.

Η μεγαλύτερη απειλή για την κυβέρνηση ίσως να μην είναι το «χάος» που επικαλείται, αλλά η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια μιας κοινωνίας που ζητά απαντήσεις, αποτελέσματα και μια διαφορετική προοπτική.