Περισσότεροι από 100 Κινέζοι γιατροί, τα ονόματα των οποίων έχουν συνδεθεί με επιστημονικές εργασίες που καταγράφουν σοβαρές παραβιάσεις της ιατρικής δεοντολογίας κατά τη λήψη οργάνων, εξακολουθούν να εργάζονται στο υγειονομικό σύστημα της χώρας. Ορισμένοι, μάλιστα, σύμφωνα με νέα έρευνα, έχουν φτάσει σε υψηλόβαθμες θέσεις, διευθύνουν μεταμοσχευτικά κέντρα και συμμετέχουν στην εκπαίδευση νεότερων χειρουργών.
Τα ευρήματα προκαλούν διεθνή ανησυχία και επαναφέρουν με τον πιο δραματικό τρόπο το ζήτημα των καταγγελιών για εξαναγκαστική αφαίρεση οργάνων από κρατούμενους στην Κίνα. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν υπήρξε ουσιαστική διερεύνηση των παλαιότερων υποθέσεων ή εάν οι σοβαρές καταγγελίες έμειναν χωρίς συνέπειες.
Η έρευνα που ανοίγει ξανά τον φάκελο των μεταμοσχεύσεων
Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Συμμαχίας για τον Τερματισμό της Κατάχρησης των Μεταμοσχεύσεων στην Κίνα (ETAC), τουλάχιστον 100 γιατροί που είχαν εντοπιστεί σε προηγούμενη επιστημονική έρευνα εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στον ιατρικό χώρο. Οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες συνδέονται με 40 νοσοκομεία σε 16 επαρχίες και μεγάλους δήμους της χώρας.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι αρκετοί έχουν αναλάβει σημαντικές διοικητικές και επιστημονικές αρμοδιότητες. Κάποιοι φέρονται να ηγούνται μεταμοσχευτικών προγραμμάτων, ενώ άλλοι συνεχίζουν να δημοσιεύουν επιστημονικές εργασίες και να συμμετέχουν σε διεθνείς ιατρικές διοργανώσεις.
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι από τους 53 γιατρούς και επιστημονικούς συνεργάτες που εμφανίζονταν ως συντάκτες σε τουλάχιστον δύο επίμαχες δημοσιεύσεις, οι 39 εξακολουθούν να εργάζονται στο κινεζικό σύστημα υγείας.
Οι επιστημονικές εργασίες που προκάλεσαν διεθνή συναγερμό
Η υπόθεση έχει τις ρίζες της σε μελέτη του 2022, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Transplantation. Οι ερευνητές εξέτασαν ιατρικές δημοσιεύσεις στην Κίνα από το 1980 έως το 2015 και εντόπισαν περιγραφές επεμβάσεων αφαίρεσης καρδιάς ή πνευμόνων, στις οποίες υπήρχαν ενδείξεις ότι δεν είχε προηγηθεί η απαιτούμενη διαπίστωση εγκεφαλικού θανάτου.
Το στοιχείο αυτό θεωρείται εξαιρετικά σοβαρό, καθώς ένας από τους θεμελιώδεις κανόνες της μεταμοσχευτικής ιατρικής είναι ότι η αφαίρεση οργάνων δεν επιτρέπεται να αποτελεί την αιτία θανάτου του δότη.
Οι συντάκτες της μελέτης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η ίδια η διαδικασία λήψης των ζωτικών οργάνων προκάλεσε τον θάνατο των ανθρώπων που υποτίθεται ότι ήταν δότες. Η έρευνα εκτίμησε, με βάση τα ιστορικά δεδομένα, ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν σχεδόν βέβαιο πως ανήκαν σε κρατούμενους.
Οι μαρτυρίες για κρατούμενους που εξαφανίζονταν
Ακόμη πιο σκοτεινή διάσταση προσδίδουν στην υπόθεση μαρτυρίες που περιγράφουν ιατρικούς ελέγχους σε υγιείς κρατούμενους, όπως εξετάσεις αίματος και ελέγχους συμβατότητας για μεταμόσχευση. Σύμφωνα με τις καταγγελίες που παρατίθενται σε σχετικές έρευνες, ορισμένοι από αυτούς εξαφανίζονταν αργότερα χωρίς σαφή εξήγηση.
Οι αναφορές αυτές έχουν ενισχύσει τις υποψίες οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για ένα σύστημα εξαναγκαστικής προμήθειας οργάνων, στο οποίο φέρονται να εμπλέκονταν κρατούμενοι και άνθρωποι που κρατούνταν λόγω των πεποιθήσεών τους.
Παράλληλα, στην υπόθεση έχουν καταγραφεί καταγγελίες για οικονομικά κίνητρα και μεγάλα χρηματικά ποσά που φέρονται να καταβάλλονταν για μεταμοσχεύσεις. Σε δικαστική κατάθεση που επικαλούνται τα δημοσιεύματα, ασθενής ανέφερε ότι πλήρωσε συνολικά 486.000 γουάν για μεταμόσχευση νεφρού, χειρουργική επέμβαση και πρόσθετη αμοιβή γιατρού.
Η απαγόρευση του 2015 και τα αναπάντητα ερωτήματα
Η Κίνα ανακοίνωσε το 2015 ότι σταματά τη χρήση οργάνων από εκτελεσμένους κρατουμένους και ότι το σύστημα μεταμοσχεύσεων θα βασίζεται πλέον σε εθελοντικές δωρεές. Ωστόσο, η νέα έκθεση της ETAC υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε δημόσια γνωστή διαδικασία διερεύνησης για τους γιατρούς που συνδέθηκαν με τις επίμαχες επιστημονικές εργασίες.
Αυτό δημιουργεί ένα σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας γύρω από τις διαβεβαιώσεις περί μεταρρύθμισης του συστήματος. Η οργάνωση προειδοποιεί ότι η συνέχιση της επαγγελματικής δραστηριότητας προσώπων που συνδέονται με τέτοιες παραβιάσεις, χωρίς διαφανή έλεγχο και λογοδοσία, αφήνει ανοιχτό τον κίνδυνο επανάληψης αντίστοιχων πρακτικών.
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο την Κίνα. Αγγίζει συνολικά τη διεθνή ιατρική κοινότητα, καθώς τίθεται το ερώτημα κατά πόσο νοσοκομεία, πανεπιστήμια, επιστημονικά περιοδικά και επαγγελματικές ενώσεις μπορούν να συνεργάζονται με φορείς που συνδέονται με σοβαρές καταγγελίες χωρίς να έχουν προηγηθεί ανεξάρτητες έρευνες.
Οι ισχυρισμοί είναι εξαιρετικά βαρείς και απαιτούν πλήρη, ανεξάρτητη διερεύνηση. Όμως η νέα έκθεση επαναφέρει στο προσκήνιο ένα εφιαλτικό ερώτημα: τι απέγιναν οι άνθρωποι που φέρονται να υπήρξαν θύματα αυτών των πρακτικών και γιατί, τόσα χρόνια μετά, δεν έχει υπάρξει δημόσια λογοδοσία για τις υποθέσεις που καταγράφηκαν;

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα