Του ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ


Ασφαλώς το θέμα των πλειστηριασμών δεν είναι απλό. Αγγίζει πολύ ευαίσθητες χορδές της Ελληνικής κοινωνίας.

Μιας κοινωνίας, που έχει ζυμωθεί από γενιά σε γενιά με το όνειρο της απόκτησης ακινήτου. Αυτό ήταν το αντίδοτο για την ανασφάλεια του Νεοέλληνα, αυτό ήταν το διαβατήριο για την καταξίωση του νοικοκύρη, του πατέρα, του γιου!…

Και όλοι θυμόμαστε την «χρυσή εποχή» (αλλοίμονο μας!…)  της Ελληνικής «φούσκας», που οι τράπεζες τηλεφωνούσαν σαν τρελές σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, ανεξαρτήτως αν είχαν τις προϋποθέσεις και τις εγγυήσεις και τους ικέτευαν, περίπου, να πάρουν κάθε είδους δάνειο. Από στεγαστικό, επιχειρηματικό, επαγγελματικό, καταναλωτικό, μέχρι και δάνειο για να πάνε διακοπές στη Μύκονο και τη Σαντορίνη!…

Να, όμως, που μας προέκυψε και η τρισκατάρατη οικονομική και κοινωνική κρίση. Και είδαμε τον κόσμο ανάποδα… Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνικών νοικοκυριών βρέθηκαν να είναι υπερχρεωμένα. Και το πολύπαθο, αλλά όχι αναμάρτητο, τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα να υφίσταται συνεχή τεστ αντοχής και να υποχρεούται έτσι να ξεκαθαρίσει τα του οίκου του, των κεφαλαίων του και των ταμείων του.

Μας επιβλήθηκε, λοιπόν, η αναγκαιότητα των πλειστηριασμών.

Και εδώ είναι, που μπορεί κανείς να δηλώσει έκπληκτος για τους τόσους (είναι πραγματικά αναρίθμητοι…) θεατρίνους, υποκριτές, ψεύτες και δημαγωγούς, που υπάρχουν στον δημόσιο βίο, ανεξαρτήτως κομμάτων και πολιτικών ιδεολογιών.

«Να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί!…» Φωνάζουν αριστεροί και δεξιοί «ιεροκήρυκες» της πολιτικής και της δημοσιογραφίας! Και βεβαίως κοροϊδεύουν τον κόσμο!..

Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: Σέβομαι απολύτως όλους εκείνους, που απορρίπτουν τον καπιταλισμό ως σύστημα οικονομικής οργάνωσης και λειτουργίας της κοινωνίας.  Βεβαίως διαφωνώ μαζί τους. Γιατί πιστεύω ότι συγκριτικά με όλα τα άλλα συστήματα, που γνώρισε η ανθρωπότητα στη διαχρονική της εξέλιξη, είναι αυτό που εξασφαλίζει στον άνθρωπο τις περισσότερες ατομικές ελευθερίες και τα περισσότερα ατομικά, κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα. Ενώ ανοίγει το δρόμο για την ουσιαστική πρόοδο στις κοινωνίες. Υπό ορισμένες, όμως, αυστηρές προϋποθέσεις και δικλείδες: Να υπάρχουν θεσμικοί πυλώνες κοινωνικού χαρακτήρα, που θα επιβάλλουν σκληρούς και απαράβατους κανόνες κοινωνικού ελέγχου και κοινωνικής εξισορρόπησης,  ώστε η ελεύθερη οικονομία να μην καταντάει να είναι ασύδοτη οικονομία. Όπου οι ισχυροί θα στραγγαλίζουν ανεμπόδιστοι τους μικρομεσαίους και θα επιβάλλουν ένα ολιγαρχικό σύστημα, που θα παράγει κοινωνική βαρβαρότητα και εξαθλίωση της πλειοψηφίας των πολιτών.

Άρα, εκείνοι που δεν αποδέχονται το υφιστάμενο κοινωνικό και οικονομικό σύστημα είναι οι μόνοι ειλικρινείς, όταν διαδηλώνουν κατά των πλειστηριασμών.

Όλοι οι υπόλοιποι, απλώς κρύβουν την αλήθεια.

Ποια όμως είναι η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι οι πλειστηριασμοί γινόντουσαν στο παρελθόν και θα συνεχίσουν να γίνονται. Και σήμερα και αύριο.

Μάλιστα, η πραγματοποίηση τους είναι επιβεβλημένη, σήμερα που μιλάμε, γιατί διαφορετικά θα κινδυνεύσει άμεσα το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ζήτω που καήκαμε!… Θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια σε bail in και θα βυθιστούμε σε πυκνό σκοτάδι, οδηγούμενοι σε πλήρες οικονομικό και εθνικό αδιέξοδο.

Συμπερασματικά : Οι πλειστηριασμοί πρέπει να προχωρήσουν. Υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα προστατεύσει νομοθετικά τον πολίτη, που έχει πραγματική ανάγκη την προστασία την έννομης τάξης.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι βαρύτατα εκτεθειμένη, από πολιτική άποψη, γιατί δεν έχει πάρει τα απαραίτητα μέτρα για να προστατέψει στην πράξη την πρώτη κατοικία, του καλοπληρωτή, του αξιόπιστου, του ειλικρινούς και του φερέγγυου πολίτη, ο οποίος –αποδεδειγμένα- δεν μπορεί να εξυπηρετεί πλέον το δανεισμό του, όχι από επιλογή του, αλλά επειδή η οικονομική κρίση και η ζημιά που έχει πάθει, δεν του το επιτρέπουν.

Αυτό δεν έχει κάνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα παχιά λόγια που ακούγονται από τους τηλεοπτικούς και κοινοβουλευτικούς άμβωνες. Δεν προστατεύεται σήμερα η πρώτη κατοικία του καλόπιστου και, εξ αντικειμένου, αδύναμου οικονομικά πολίτη.

Ο νόμος Κατσέλη, όπως τροποποιήθηκε επί θητείας Σταθάκη, δεν προσφέρει την απαραίτητη πλήρη προστασία, με αποτέλεσμα μικρά σπίτια καλόπιστων ανθρώπων του μεροκάματου και της βιοπάλης, τίμιων και αξιόπιστων πολιτών, να βγαίνουν στο σφυρί για τρεις και εξήντα! Καταστρέφοντας έτσι ζωές και καταρρακώνοντας χιλιάδες οικογένειες.

Για όλους τους υπολοίπους, δηλαδή για τους μπαταχτσήδες, για όλους εκείνους που κρύβονται πίσω από τους, πραγματικά, οικονομικά αδύναμους, όλες οι διαδικασίες πρέπει να προχωρήσουν. Γιατί, ενώ μπορούν, δεν θέλουν να είναι συνεπείς προς τις δανειακές τους υποχρεώσεις.