Η παρουσία περίπου 200 Ουκρανών ειδικών στη Δυτική Λιβύη, καθώς και η ανάπτυξη ουκρανικής βάσης μη επανδρωμένων αεροχημάτων (drones) στην περιοχή, έχει εντείνει τις εκτιμήσεις για αυξημένο κίνδυνο ρωσικής στρατιωτικής αντίδρασης, σε ένα ήδη εξαιρετικά ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον.
Ανατολική Μεσόγειος: Πώς η σύγκρουση Ρωσίας- Ουκρανίας έφτασε έξω από την «πόρτα» μας!-Ουκρανοί στήνουν ενέδρες σε ρωσικά πλοία με τη βοήθεια των Βρετανών στην «αυλή» μας!
Πρόκειται ουσιαστικά για μια πολεμική αντιπαράθεση που εκτείνεται πέρα από τα παραδοσιακά μέτωπα, με επίκεντρο την Ουκρανία, αλλά με προεκτάσεις στη Μαύρη Θάλασσα και πλέον και στη Μεσόγειο, νοτίως της Κρήτης και της ευρύτερης ελληνικής θαλάσσιας περιοχής. Στην πλευρά του Κιέβου, σύμφωνα με σχετικές αναλύσεις, φέρονται να λειτουργούν ως αρωγοί δυνάμεις και χώρες όπως η Τουρκία, η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Σε αυτό το πλαίσιο, διατυπώνονται ανησυχίες για την ασφάλεια πολιτικών και ενεργειακών υποδομών στο Αιγαίο και το Ιόνιο, καθώς εκτιμάται ότι η Ουκρανία επιχειρεί να πλήξει ρωσικά συμφέροντα και εκτός των άμεσων ζωνών σύγκρουσης, ακόμη και σε διεθνή ύδατα κοντά στην Ελλάδα, αυξάνοντας έτσι τους κινδύνους για την ευρύτερη περιοχή.
Αναφορές σε πρόσφατα περιστατικά, όπως ο εντοπισμός ουκρανικών ναυτικών drones τύπου Magura V3 στο Ιόνιο Πέλαγος, κοντά στη Λευκάδα, ενισχύουν την εικόνα ότι το Κίεβο επεκτείνει επιχειρησιακά τις ναυτικές του δυνατότητες στη Μεσόγειο, με στόχο –όπως υποστηρίζεται– την παρενόχληση ρωσικών εμπορικών και στρατιωτικών δικτύων.
Η Τουρκία, από την πλευρά της, εμφανίζεται να διατηρεί στάση «επιτήδειου ουδέτερου», αξιοποιώντας τον έλεγχο των Στενών βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ, ενώ παράλληλα προωθεί σχεδιασμούς που αφορούν τον ρόλο της στη ναυτική ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας υπό διεθνείς εγγυήσεις.
Την ίδια στιγμή, χώρες του ΝΑΤΟ –μεταξύ αυτών και η Βρετανία μέσω της συμμετοχής της στη Joint Expeditionary Force– εντείνουν τις ενέργειες εντοπισμού και δέσμευσης πλοίων που συνδέονται με τον ρωσικό «σκιώδη στόλο», επιχειρώντας να περιορίσουν τη χρηματοδοτική δυνατότητα της Μόσχας.
Παρότι το κύριο πολεμικό μέτωπο παραμένει στην Ουκρανία, η σταδιακή μεταφορά επιχειρησιακών και υβριδικών δραστηριοτήτων προς τη Μεσόγειο –συμπεριλαμβανομένης της περιοχής νοτίως της Ελλάδας– δημιουργεί ένα ιδιαίτερα ασταθές περιβάλλον, το οποίο προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα. Όπως σημειώνεται, το Κίεβο, με τη στήριξη δυτικών συμμάχων, φαίνεται να εμπλέκεται πλέον σε ένα ευρύτερο γεωγραφικό τόξο αντιπαράθεσης, από τη Βαλτική έως τη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο.
Δεν πρόκειται, ωστόσο, για έναν επίσημα κηρυγμένο διακρατικό πόλεμο στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά για ένα σύνθετο πεδίο «σκιώδους πολέμου» με ασύμμετρες απειλές και πολλαπλά επίπεδα εμπλοκής.
Ανατολική Μεσόγειος: Πώς η σύγκρουση Ρωσίας- Ουκρανίας έφτασε έξω από την «πόρτα» μας!-Ουκρανοί στήνουν ενέδρες σε ρωσικά πλοία με τη βοήθεια των Βρετανών στην «αυλή» μας!
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην παρουσία περίπου 200 Ουκρανών ειδικών σε θαλάσσια και εναέρια μη επανδρωμένα συστήματα στη Δυτική Λιβύη, εξέλιξη που, σύμφωνα με το Pentapostagma.gr, έχει επιβεβαιωθεί και από το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων AP.
Το ίδιο πρακτορείο επικαλείται τον αναλυτή Τζαλέλ Χαρτσάουι, ο οποίος εκτιμά ότι η παρουσία ουκρανικών δυνάμεων στη δυτική Λιβύη εντάσσεται «μέρος των μακροχρόνιων προσπαθειών του ΝΑΤΟ να κρατήσει την περιοχή μακριά από την εμβέλεια της Ρωσίας».
Όπως αναφέρει, είναι πιθανό «με τη γνώση και την έγκριση των χωρών του ΝΑΤΟ, κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Τουρκίας, δεκάδες ομάδες Ουκρανών μαχητών να διατηρούν παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της Τρίπολης της Λιβύης».
Παράλληλα, διεθνή μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι η λιβυκή ηγεσία έχει παραχωρήσει στον ουκρανικό στρατό περιοχή με άμεση πρόσβαση στη θάλασσα, όπου μάλιστα κατασκευάστηκε αεροδιάδρομος το φθινόπωρο του 2025.
Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, οι λιβυκές αρχές υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με την Ουκρανία τον περασμένο Οκτώβριο, με πρωτοβουλία του στρατιωτικού ακόλουθου της Ουκρανίας στην Αλγερία, Αντρίι Μπαγιούκ. Η συμφωνία φέρεται να επιτρέπει στο Κίεβο τη δημιουργία γραφείου αντιπροσωπείας στη Λιβύη, με αντάλλαγμα την εκπαίδευση λιβυκών στρατευμάτων σε σύγχρονα πολεμικά σενάρια, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης drones. Περιλαμβάνει επίσης προμήθειες οπλισμού και επενδύσεις στον λιβυκό πετρελαϊκό τομέα.
«Πράγματι, η Δυτική Λιβύη έχει παράσχει στις ουκρανικές μονάδες την ευκαιρία να αναπτυχθούν», λέει ο Κιρίλ Σεμένοφ, ειδικός στο Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων (RIAC), σε ΜΜΕ της χώρας του.
«Αυτή είναι μια απάντηση στην υποστήριξη του ρωσικού στρατού προς την αντίπαλη πλευρά, την Ανατολική Λιβύη και τον Στρατάρχη Χαφτάρ,
Πολλοί Λίβυοι όμως, ειδικά στην ανατολική πλευρά, εμφανίζονται εξοργισμένοι με το γεγονός ότι το έδαφός τους αξιοποιείται πλέον ως πεδίο δράσης ενός “άγνωστου πολέμου” στη Μεσόγειο.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση της Τρίπολης φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι οι συγκεκριμένες στρατιωτικές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για επιχειρησιακές δράσεις με ευρύτερες προεκτάσεις.
Κατά την ίδια ανάλυση, το Κίεβο φέρεται να έχει πείσει τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Τουρκία για την αναγκαιότητα μεταφοράς μέρους των δραστηριοτήτων του στη Μεσόγειο, με τις συγκεκριμένες δυνάμεις να έχουν συναινέσει στην προσέγγιση αυτή.
Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία διατηρεί ήδη ισχυρή παρουσία στην Ανατολική Λιβύη μέσω της Wagner/Africa Corps, υποστηρίζοντας τις δυνάμεις του Χαλίφα Χάφταρ, γεγονός που έχει μετατρέψει τη χώρα σε πεδίο ανταγωνισμού μέσω αντιπροσώπων (proxy war).
Παρότι μέχρι σήμερα δεν έχει καταγραφεί άμεσο ρωσικό πλήγμα σε λιβυκό έδαφος, η εξέλιξη της Δυτικής Λιβύης σε πιθανό επιχειρησιακό κόμβο δραστηριοτήτων που συνδέονται με τον πόλεμο στην Ουκρανία, εκτιμάται ότι αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ρωσικών αντιδράσεων, οι οποίες –σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις– ενδέχεται ήδη να βρίσκονται υπό σχεδιασμό.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα