Από διψήφια ποσοστά ξεκινάει ο Αντώνης Σαμαράς σε όλες τις δημοσκοπήσεις, που γίνονται αυτήν την περίοδο, χωρίς καν να έχει ανακοινώσει την ίδρυση του νέου κόμματός του. Αυτό προκύπτει και από την έρευνα της κοινής γνώμης , που ανακοίνωσε η εταιρεία Οpinion Poll για λογαριασμό του Action24.
Στη δημοσκόπηση αυτή ο Αντώνης Σαμαράς παρουσιάζεται με μία αφετηρία , που βρίσκεται στο 11,8%, η οποία σαφέστατα είναι το σημείο εκκίνησης της προσπάθειάς του. Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι τα διψήφια ποσοστά από τα οποία ξεκινάει , του προσφέρουν ένα προσδώκιμο εκλογικής επιτυχίας, που μπορεί -υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις- να φτάσει ακόμη και το 18%.
Αρκεί βεβαίως , μαζί με την έμφαση στα Εθνικά θέματα που δίνει (και καλά κάνει) να συνδυάσει και παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, που θα περιέχουν συγκεκριμένες προτάσεις υπέρ των μικρομεσαίων και φτωχοτέρων Ελλήνων και θα θίγουν τα καυτά προβλήματα της καθημερινότητας. Όπως την ακρίβεια, τα καρτέλ, την αισχροκέρδεια, την υποβάθμιση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, την κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, την έκρηξη της εγκληματικότητας ακόμη και στα σχολεία, την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, την διάλυση του Εκπαιδευτικού Συστήματος, το Δημογραφικό πρόβλημα και την ενίσχυση της πυρηνικής οικογένειας, την ενίσχυση της μητρότητας και της εργαζόμενης γυναίκας, την ανασυγκρότηση του αγροτικού και κτηνοτροφικού τομέα, την ενίσχυση των συνταξιούχων και τόσα άλλα.
Στενοί συνεργάτες του Μεσσήνιου πολιτικού ηγέτη διαβεβαιώνουν ότι έχει ήδη επεξεργασμένες θέσεις και απόψεις, οι οποίες είναι μάλιστα και κοστολογημένες, που απαντούν αποτελεσματικά στις προκλήσεις της καθημερινότητας που προαναφέραμε.
Και προβλέπουν ότι όλες αυτές οι απόψεις και θέσεις θα δημοσιοποιηθούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες , σταδιακά και μεθοδικά.
Σε ό,τι αφορά, τη δημοσκόπηση της Οpinion Poll , αυτή εμφανίζει τη δυνητική ψήφο Σαμαρά να διαμορφώνεται ως εξής: Πολύ πιθανό να ψηφίσουν το κόμμα του Μεσσήνιου πολιτικού ηγέτη συγκεντρώνει 3.6% και το αρκετά πιθανό 8.2% . Το άθροισμα είναι 11. 8%. Υπάρχει δηλαδή μια σταθερότητα , αφού τον Σεπτέμβριο το άθροισμα ήταν 11.5% ( 3.6% το πολύ ) και τον Ιούνιο 11.7% ( 3.8% το πολύ) .
Το εύρημα καταγράφει ένα υπαρκτό επίπεδο δυνητικής απήχησης, χωρίς όμως να ισοδυναμεί με πρόθεση ψήφου ή με βεβαιότητα ότι το συγκεκριμένο ποσοστό θα μετατραπεί σε εκλογική δύναμη. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στο κατά πόσο μια τέτοια πολιτική πρωτοβουλία θα μπορούσε να προσελκύσει ψηφοφόρους από διαφορετικούς χώρους.
Εννιακομματική Βουλή στο σενάριο της εκτίμησης ψήφου
Η εικόνα της πρόθεσης ψήφου επί των εγκύρων, όπως παρατίθεται στην έρευνα, παρουσιάζει πολυκομματικό σκηνικό.
Η Νέα Δημοκρατία καταγράφεται στο 25,5%, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. ακολουθεί με 13,3%. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο 10,4%, με το ΚΚΕ στο 6,1% και την Ελληνική Λύση στο 5,8%.
Στη συνέχεια εμφανίζονται η Πλεύση Ελευθερίας με 4,3%, η ΕΛΠΙΔΑ με 3,8%, η Φωνή Λογικής και η Συμμαχία Ελλήνων με 2,9% η καθεμία και το ΜέΡΑ25 με 2,2%. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται στο 1,5% και η ΝΙΚΗ στο 0,9%. Η επιλογή «Άλλο» συγκεντρώνει 4,7%, ενώ οι αναποφάσιστοι ανέρχονται στο 15,7%.
Στο σενάριο εκτίμησης ψήφου που συνοδεύει τα στοιχεία, προκύπτει Βουλή εννέα κομμάτων, με την κατανομή των εδρών να διαμορφώνεται ως εξής:
- Νέα Δημοκρατία: 122 έδρες
- ΕΛ.Α.Σ.: 48 έδρες
- ΠΑΣΟΚ: 37 έδρες
- ΚΚΕ: 21 έδρες
- Ελληνική Λύση: 20 έδρες
- Πλεύση Ελευθερίας: 16 έδρες
- Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 14 έδρες
- Φωνή Λογικής: 11 έδρες
- Συμμαχία Ελλήνων: 11 έδρες
Πρόκειται για εκτίμηση βάσει των συγκεκριμένων δημοσκοπικών δεδομένων και όχι για πρόβλεψη του τελικού εκλογικού αποτελέσματος. Το ποσοστό των αναποφάσιστων, οι πιθανές μετακινήσεις ψηφοφόρων και οι παράγοντες που επηρεάζουν τη συμμετοχή μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά την τελική εικόνα.
Καταλληλότητα για την πρωθυπουργία: Περισσότεροι επιλέγουν «κανέναν»
Στο ερώτημα για το ποιο πρόσωπο θεωρούν καταλληλότερο για την πρωθυπουργία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 27,4%, ενώ η απάντηση «κανένας» φτάνει στο 26,5%.
Ο Αλέξης Τσίπρας καταγράφεται στο 13,1% και ο Νίκος Ανδρουλάκης στο 7,1%. Για τους υπόλοιπους πολιτικούς και δημόσιους παράγοντες που περιλαμβάνονται στις επιλογές, τα στοιχεία αναφέρουν 3,7% για τον Κυριάκο Βελόπουλο, 3% για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, 2,6% για τη Μαρία Καρυστιανού, 2,3% για την Αφροδίτη Λατινοπούλου και 2,2% για τον Δημήτρη Κουτσούμπα.
Η σύγκριση με τον Σεπτέμβριο καταγράφει μικρές υποχωρήσεις για τα τρία πρώτα πολιτικά πρόσωπα: ο Κυριάκος Μητσοτάκης από 27,9% υποχωρεί στο 27,4%, ο Αλέξης Τσίπρας από 13,9% στο 13,1% και ο Νίκος Ανδρουλάκης από 7,4% στο 7,1%.
Αντίθετα, η επιλογή «κανένας από αυτούς» αυξάνεται από 24,9% σε 26,5%.
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει ένα σημαντικό ερώτημα για το πολιτικό σύστημα: πόσο εύκολα μπορούν οι διαθέσιμοι πολιτικοί αρχηγοί να πείσουν ένα τμήμα της κοινωνίας που δεν αναγνωρίζει σε κάποιον από αυτούς την καταλληλότερη επιλογή για την πρωθυπουργία;
Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα και η ενεργειακή συνεργασία με τις ΗΠΑ
Διχασμένες εμφανίζονται οι απόψεις για την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα. Το 48,6% θεωρεί ότι η επίσκεψη ενίσχυσε ή μάλλον ενίσχυσε τις εθνικές θέσεις, ενώ το 47% διατυπώνει την αντίθετη άποψη.
Τα υψηλότερα ποσοστά θετικής αξιολόγησης, σύμφωνα με τα στοιχεία, καταγράφονται μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, με 77,7%, και του ΠΑΣΟΚ, με 63,6%.
Πιο θετική εμφανίζεται η αποτίμηση της ενεργειακής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο ερώτημα για τη σχέση της ενεργειακής συμμαχίας, του Κάθετου Διαδρόμου και των γεωτρήσεων με την εθνική ασφάλεια, το 55,9% εκτιμά ότι ενισχύεται, ενώ το 40,8% διαφωνεί.
Τα ευρήματα καταγράφουν τις αντιλήψεις των ερωτηθέντων για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και την ενεργειακή στρατηγική. Δεν αποτελούν από μόνα τους μέτρηση των πραγματικών επιπτώσεων αυτών των πολιτικών στην ασφάλεια της χώρας.
Η ακρίβεια συνθλίβει την καθημερινότητα – Το 59% τη θεωρεί το μεγαλύτερο πρόβλημα
Το πιο ηχηρό μήνυμα της έρευνας αφορά την οικονομική κατάσταση των πολιτών. Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός αναδεικνύονται στο σημαντικότερο πρόβλημα, με ποσοστό 59%, αφήνοντας σε αισθητή απόσταση τις υπόλοιπες ανησυχίες.
Η οικονομία και η ανάπτυξη συγκεντρώνουν 27,2%, ενώ η ενεργειακή κρίση και το κόστος των καυσίμων, της θέρμανσης και του ηλεκτρικού ρεύματος φτάνουν στο 21,2%.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο χαρακτηριστική όταν οι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν την προσωπική τους οικονομική κατάσταση. Το 58,5% δηλώνει ότι το βιοτικό του επίπεδο χειροτέρευσε τον τελευταίο χρόνο. Το 32,9% αναφέρει ότι παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, ενώ μόλις το 8% διαπιστώνει βελτίωση.
Παράλληλα, οι προσδοκίες για την επίδραση της ενεργειακής κρίσης προκαλούν ανησυχία. Το 42% εκτιμά ότι θα επηρεαστεί πολύ αρνητικά από τις αυξήσεις, ενώ το 41,3% προβλέπει αρκετά αρνητική επίδραση.
Με άλλα λόγια, πάνω από οκτώ στους δέκα ερωτηθέντες αναμένουν σημαντική επιβάρυνση από το ενεργειακό κόστος. Η πίεση στις τιμές, στους λογαριασμούς και στις βασικές δαπάνες αναδεικνύεται σε κεντρικό ζήτημα για την καθημερινότητα των νοικοκυριών.
Ποιος ευθύνεται για την ακρίβεια; Στο επίκεντρο η κυβερνητική διαχείριση
Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα αποκτούν οι απαντήσεις για τις αιτίες της συνεχιζόμενης ακρίβειας.
Το 50,4% αποδίδει το πρόβλημα στην αδυναμία της κυβέρνησης να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά. Το 22% θεωρεί ότι η βασική αιτία βρίσκεται σε διεθνείς και εξωγενείς παράγοντες, όπως οι πόλεμοι, ενώ το 25,9% εκτιμά ότι ευθύνονται και οι δύο παράγοντες.
Ακόμη πιο σαφής εμφανίζεται η δυσαρέσκεια ως προς τον χρόνο και την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Το 76,2% θεωρεί ότι η κυβέρνηση καθυστερεί και δεν αντιδρά εγκαίρως, ενώ το 21% εκτιμά ότι παρακολουθεί την κατάσταση και παρεμβαίνει στον κατάλληλο χρόνο.
Τα στοιχεία καταγράφουν έντονη κριτική για τη διαχείριση της ακρίβειας, με την οικονομική δυσαρέσκεια να συνδέεται όχι μόνο με το ύψος των τιμών αλλά και με την αντίληψη των πολιτών για την επάρκεια των κυβερνητικών ενεργειών.
Τα μέτρα στήριξης δεν πείθουν την πλειονότητα
Η αξιολόγηση των μέτρων για την αντιμετώπιση της οικονομικής και ενεργειακής επιβάρυνσης αποκαλύπτει μια σύνθετη εικόνα.
Η διεύρυνση της ρύθμισης οφειλών από 72 σε 120 δόσεις για παλαιότερα χρέη προς το Δημόσιο συγκεντρώνει θετική αξιολόγηση 60,3%. Ακολουθούν οι αυστηρότεροι όροι για τους servicers, με στόχο την προστασία συνεπών οφειλετών από κατασχέσεις ή πλειστηριασμούς, με 55,6%, και η συγκράτηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης κάτω από τα 1,75 ευρώ, με 53,6%.
Αντίθετα, η επιδότηση στο δίκτυο για το πετρέλαιο κίνησης συγκεντρώνει θετικές ή μάλλον θετικές αξιολογήσεις από το 43,8%, ενώ το 50,8% την αξιολογεί αρνητικά ή μάλλον αρνητικά.
Το συνολικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικό: το 59,5% θεωρεί ότι τα μέτρα δεν αλλάζουν ουσιαστικά την κατάσταση, καθώς δεν επαρκούν απέναντι στο μέγεθος του προβλήματος. Το 29,7% εκτιμά ότι κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά χρειάζονται πιο ριζικές παρεμβάσεις. Μόλις το 8,1% θεωρεί ότι ελαφρύνουν ουσιαστικά τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Το βασικό ζήτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν οι πολίτες αποδέχονται επιμέρους μέτρα. Είναι κατά πόσο θεωρούν ότι αυτά μπορούν να αλλάξουν την πραγματική οικονομική τους κατάσταση.
Το 80,5% ασκεί κριτική στην ευρωπαϊκή αντίδραση για την ενεργειακή κρίση
Η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται στο εθνικό επίπεδο. Σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων στρέφει την κριτική του και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το 58,7% θεωρεί ότι απαιτείται συνολική ευρωπαϊκή αντίδραση για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, με χαλάρωση των περιορισμών στις κρατικές δαπάνες, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα λήψης πρόσθετων μέτρων. Αντίθετα, το 37,7% εκτιμά ότι κάθε χώρα μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση αυτοτελώς, λαμβάνοντας τις αναγκαίες αποφάσεις.
Παράλληλα, το 80,5% θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιδρά ή μάλλον δεν αντιδρά άμεσα και συντονισμένα στις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης. Μόλις το 15,5% αξιολογεί θετικά την έως τώρα ευρωπαϊκή αντίδραση.
Η εικόνα που προκύπτει είναι εκείνη μιας κοινωνίας που ζητά αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ενεργειακής επιβάρυνσης και μεγαλύτερη προστασία από τις αυξήσεις του κόστους ζωής.
Το μεγάλο ερώτημα για το πολιτικό σκηνικό
Τα στοιχεία συνθέτουν ένα πολυεπίπεδο πολιτικό και κοινωνικό τοπίο. Η δυνητική ψήφος για ένα κόμμα Σαμαρά παραμένει κοντά στο 12%, το σενάριο της εννιακομματικής Βουλής αποτυπώνει κατακερματισμό της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ενώ η επιλογή «κανένας» στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία αυξάνεται.
Την ίδια ώρα, η ακρίβεια κυριαρχεί στις ανησυχίες των πολιτών, η πλειονότητα δηλώνει επιδείνωση του βιοτικού της επιπέδου και οι κυβερνητικές και ευρωπαϊκές παρεμβάσεις αξιολογούνται με έντονη επιφύλαξη.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτή η δυσαρέσκεια θα παραμείνει κυρίως οικονομική και κοινωνική ή αν θα αποτυπωθεί με μεγαλύτερη ένταση στις μελλοντικές πολιτικές επιλογές. Η απάντηση θα εξαρτηθεί από τις εξελίξεις στην οικονομία, την αποτελεσματικότητα των μέτρων και τη δυνατότητα των πολιτικών δυνάμεων να πείσουν ότι διαθέτουν συγκεκριμένες λύσεις.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα