Οι ηγέτες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ επανέλαβαν τη σταθερή τους προσήλωση στην αρχή της συλλογικής άμυνας, την ώρα που η σταδιακή απομάκρυνση των Ηνωμένων Πολιτειών από την ευρωπαϊκή ασφάλεια δημιουργεί ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο.
Γερμανία: Οι Γερμανοί καλούνται να σηκώσουν τα «αμυντικά βάρη» της Ευρώπης μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα!- Δύσκολα τα πράγματα για τον καγκελάριο Μερτς
Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, το βλέμμα στρέφεται αναπόφευκτα προς τη Γερμανία, η οποία καλείται να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος από ποτέ.
Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό: διαθέτει τις δυνατότητες, την πολιτική βούληση και την ιστορική νομιμοποίηση για να ανταποκριθεί σε αυτόν τον ρόλο;
«Ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου» τα αποτελέσματα της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ενώπιον της γερμανικής Βουλής, λίγες ώρες μετά την επιστροφή του στο Βερολίνο. «Η Συμμαχία είναι ενωμένη, ισχυρή, γεμάτη αυτοπεποίθηση», είπε. Και η Γερμανία είναι μια ισχυρή χώρα, «που δεν είναι ευάλωτη σε εκβιασμούς, αλλά θα μπορεί να αντιμετωπίσει με ασφάλεια κάθε απειλή προς την ελευθερία της, χρησιμοποιώντας τις δικές της δυνάμεις».
Η επιλογή αυτών των λέξεων κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Για πολλές δεκαετίες, η Γερμανία οικοδόμησε την ασφάλειά της πάνω στην αμερικανική στρατιωτική παρουσία και όχι στις δικές της αμυντικές δυνατότητες. Η αμερικανική ομπρέλα αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ισορροπίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιτρέποντας στο Βερολίνο να επενδύσει κυρίως στην οικονομική του ισχύ.
Ακόμη και σήμερα, παρά τις εξαγγελίες για επιτάχυνση της αύξησης των αμυντικών δαπανών έως το 5%, την ενίσχυση των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων και τη στήριξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η χώρα δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μια δύναμη που μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στις δικές της στρατιωτικές ικανότητες.
Στην Άγκυρα, όπως ανακοίνωσε ο Μερτς, η Γερμανία συμφώνησε να προμηθευτεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες πυραύλους Tomahawk, οι οποίοι στη συνέχεια θα αναπτυχθούν σε γερμανικό έδαφος. «Έτσι κλείνουμε ένα κενό στην άμυνά μας. Και ταυτόχρονα θα εργαστούμε για την ανάπτυξη των δικών μας ευρωπαϊκών συστημάτων», είπε ο καγκελάριος.
Ο Μερτς παρουσίασε τη συμφωνία ως μια σημαντική επιτυχία για το Βερολίνο. Ωστόσο, πίσω από τη διπλωματική εικόνα υπάρχει και μια διαφορετική ανάγνωση: η εξέλιξη αυτή αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιτυχία του Ντόναλντ Τραμπ.
Και αυτό γιατί ήδη από το 2024, επί προεδρίας Τζο Μπάιντεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν δεσμευθεί να αναπτύξουν αμερικανικούς πυραύλους Tomahawk στις υπάρχουσες βάσεις τους στη Γερμανία — με τη σημαντική διαφορά ότι τότε το κόστος δεν θα βάρυνε το Βερολίνο.
Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ συμφωνήθηκαν επίσης επενδύσεις που ξεπερνούν τα 50 δισ. ευρώ για νέες στρατιωτικές προμήθειες, αλλά και για την περαιτέρω ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής παραγωγής. Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης, αναμένεται να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη νέα εποχή.
Ωστόσο, τα μεγάλα ευρωπαϊκά σχέδια δεν προχωρούν χωρίς εμπόδια. Η συμφωνία με τη Γαλλία για την ανάπτυξη του μαχητικού αεροσκάφους FCAS (Future Combat Air System) κατέρρευσε, καθώς η Airbus και η Dassault Aviation δεν κατάφεραν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους. Το πρόγραμμα φιλοδοξούσε να αποτελέσει το επόμενο βήμα της ευρωπαϊκής αεροπορικής ισχύος, αντικαθιστώντας τα γαλλικά Rafale και τα γερμανικά Eurofighter.
Γερμανία: Οι Γερμανοί καλούνται να σηκώσουν τα «αμυντικά βάρη» της Ευρώπης μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα!- Δύσκολα τα πράγματα για τον καγκελάριο Μερτς
Οι προκλήσεις ξεπερνούν τις πραγματικές δυνατότητες της Γερμανίας
Υπάρχουν, ωστόσο, και σημάδια που δείχνουν μια προσπάθεια αλλαγής πορείας. Η συμφωνία για την πώληση γερμανικών υποβρυχίων στον Καναδά, που ανακοινώθηκε πρόσφατα, αποτελεί μια πρώτη θετική ένδειξη για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας. Παράλληλα, το Βερολίνο επενδύει στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων, ακόμη και μέσω συνεργασιών με την Ουκρανία, η οποία έχει αποκτήσει πολύτιμη τεχνογνωσία στον τομέα αυτό λόγω του πολέμου.
Την ίδια στιγμή, η Γερμανία επιχειρεί εδώ και χρόνια να ενισχύσει τις στρατηγικές της σχέσεις στα Βαλκάνια. Η Τουρκία αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για το Βερολίνο, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή συναντά δυσκολίες, καθώς η σχέση με την Άγκυρα επηρεάζεται από τις εντάσεις ανάμεσα σε δύο Ευρωπαίους εταίρους της Γερμανίας, την Ελλάδα και την Κύπρο.
Η εξίσωση για το Βερολίνο είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι απαιτήσεις της νέας εποχής ενδέχεται να ξεπερνούν τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της χώρας. Η αποτυχία της Γερμανίας να εκλεγεί ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αποτελεί επίσης μια ένδειξη για το πώς αντιμετωπίζεται διεθνώς.
Η Γερμανία δεν είναι απλώς μια ακόμη ευρωπαϊκή δύναμη. Κουβαλά ένα βαρύ ιστορικό φορτίο, ένα παρελθόν που εξακολουθεί να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο ασκεί την εξωτερική της πολιτική. Η ιστορική της ευθύνη, η προσήλωση στο κράτος δικαίου, τη δημοκρατία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια πρέπει να αποτελούν τον πυρήνα κάθε απόφασης, υπερισχύοντας οποιωνδήποτε πειρασμών για υπερβολικές φιλοδοξίες.
Ταυτόχρονα, ακριβώς αυτή η ιστορική επίγνωση μπορεί να αποτελέσει πλεονέκτημα. Της δίνει τη δυνατότητα να θέτει όρια και να λέει «όχι» όταν οι απαιτήσεις υπερβαίνουν το μέτρο και όταν ο ρόλος που της ζητείται να αναλάβει ξεπερνά τις δυνατότητές της.
Οι εκλογές στο Μαγδεμβούργο και το Σβερίν, στην ανατολική Γερμανία, τον Σεπτέμβριο, έγραφε ο γερμανικός Τύπος αυτές τις ημέρες, θα μπορούσαν να επηρεάσουν ακόμη και το μέλλον του ΝΑΤΟ. Εκεί, σε μεγάλο βαθμό, θα δοκιμαστεί και η ίδια η πορεία της Γερμανίας.
Η Ακροδεξιά βρίσκεται μπροστά στο ενδεχόμενο μιας εντυπωσιακής εκλογικής ανόδου, γεγονός που αποκαλύπτει τις βαθύτερες κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις στο εσωτερικό της χώρας. Πριν η Γερμανία επιχειρήσει να αναλάβει έναν ηγετικό ρόλο πέρα από τα σύνορά της, ίσως χρειάζεται πρώτα να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια τα προβλήματα που βρίσκονται στο εσωτερικό του δικού της οίκου.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα