Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στη Λιβύη, με την Τουρκία να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στις προσπάθειες συνεννόησης ανάμεσα στις αντίπαλες στρατιωτικές και πολιτικές πλευρές της χώρας. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι συνομιλίες για τη δημιουργία ενιαίας στρατιωτικής δομής, μια εξέλιξη που θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο την εσωτερική ισορροπία στη Λιβύη, αλλά και τους συσχετισμούς δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα λιβυκών μέσων, στις επαφές που πραγματοποιήθηκαν στην Άγκυρα εξετάστηκαν σχέδια για την ενοποίηση των στρατιωτικών μηχανισμών της ανατολικής και της δυτικής Λιβύης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως η επίτευξη οριστικής συμφωνίας από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, παρά τις αναφορές για προκαταρκτικές συνεννοήσεις.
Η ΑΓΚΥΡΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ
Οι συνομιλίες στην τουρκική πρωτεύουσα έφεραν στο ίδιο τραπέζι τον Αμπντουλσαλάμ αλ Ζούμπι, εκπρόσωπο της δυτικής κυβέρνησης με έδρα την Τρίπολη, και τον Σαντάμ Χαφτάρ, ο οποίος κατέχει θέση στη στρατιωτική ηγεσία της ανατολικής Λιβύης.
Libya- Milli Birlik Hükümeti Savunma Bakan Yardımcısı Abdülselam el-Zubi ile Saddam Haftar, Ankara’da Türkiye’nin himayesinde düzenlenen bir görüşmede, Libya’nın askeri kurumunun birleştirilmesi ve ortak bir komuta yapısının kurulmasına ilişkin ön anlaşma imzaladı
@fawaselmedia https://t.co/sIX6H3Qgy0— Mete Sohtaoğlu (@metesohtaoglu) October 29, 2026
Στόχος των επαφών είναι να διερευνηθεί αν οι διαφορετικές στρατιωτικές δομές μπορούν να ενταχθούν σε ένα κοινό πλαίσιο διοίκησης, έπειτα από χρόνια πολιτικής διαίρεσης και αντιπαραθέσεων. Η Τουρκία φιλοξένησε τις συζητήσεις, επιχειρώντας να διατηρήσει διαύλους επικοινωνίας και με τις δύο πλευρές.
Η προσέγγιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Άγκυρα είχε στηρίξει στρατιωτικά την κυβέρνηση της Τρίπολης κατά την επίθεση των δυνάμεων του Χαφτάρ την περίοδο 2019-2020. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, έχει ενισχύσει τις επαφές της και με παράγοντες της ανατολικής Λιβύης.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΚΑΘΙ: ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ;
Πίσω από τις συζητήσεις για την ενοποίηση κρύβεται ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο στις στρατιωτικές αποφάσεις;
Σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, οι δύο πλευρές διαφωνούν ως προς το ποια πολιτική αρχή θα εποπτεύει τη νέα στρατιωτική δομή. Η πλευρά της Τρίπολης φέρεται να υποστηρίζει ότι ο ενιαίος στρατός πρέπει να υπάγεται στο υπουργείο Άμυνας, ενώ η πλευρά του Σαντάμ Χαφτάρ προκρίνει διαφορετική θεσμική υπαγωγή, με κεντρικό ρόλο στο Προεδρικό Συμβούλιο.
Στις συνομιλίες εξετάστηκαν επίσης ζητήματα κατανομής αρμοδιοτήτων, διορισμού διοικητών, στρατιωτικών επιχειρήσεων και διαχείρισης των εξοπλισμών. Η πόλη της Σύρτης αναφέρθηκε ως πιθανή έδρα μιας κοινής στρατιωτικής διοίκησης, χωρίς να έχει ανακοινωθεί οριστική απόφαση.
Οι διαφωνίες αυτές δείχνουν πόσο δύσκολο είναι να μετατραπούν οι διπλωματικές επαφές σε μια λειτουργική συμφωνία που θα γίνει αποδεκτή από όλες τις πλευρές.
ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Λιβυκά μέσα μετέδωσαν στις 28 Οκτωβρίου ότι οι εκπρόσωποι των δύο πλευρών υπέγραψαν έγγραφο προκαταρκτικών συνεννοήσεων για την αναδιοργάνωση των στρατιωτικών δυνάμεων. Οι αναφορές κάνουν λόγο για προτάσεις σχετικά με τη συγκρότηση κοινής διοίκησης και την κατανομή ευθυνών μεταξύ διαφορετικών περιοχών της χώρας.
Παρά τα δημοσιεύματα αυτά, η επίτευξη τελικής συμφωνίας δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Αντιθέτως, Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο AFP ότι οι συνομιλίες δεν είχαν οδηγήσει ακόμη σε συμφωνία, καθώς οι διαβουλεύσεις για τη στρατιωτική ενοποίηση παραμένουν σε εξέλιξη.
Επομένως, η διάκριση ανάμεσα σε ένα προκαταρκτικό κείμενο και σε μια δεσμευτική συμφωνία είναι καθοριστική. Το πραγματικό αποτέλεσμα θα κριθεί από το αν οι ηγεσίες στην Τρίπολη και την ανατολική Λιβύη εγκρίνουν τις προτάσεις και αποδεχθούν ένα κοινό σύστημα διοίκησης.
ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ 2019
Οι εξελίξεις αποκτούν πρόσθετη γεωπολιτική βαρύτητα μετά την απόφαση του κοινοβουλίου της ανατολικής Λιβύης, στις 20 Οκτωβρίου, να εγκρίνει τη συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης με την Τουρκία, η οποία είχε υπογραφεί το 2019 από την τότε κυβέρνηση της Τρίπολης.
Η απόφαση σηματοδότησε σημαντική μεταβολή στη στάση της ανατολικής πλευράς απέναντι στην Άγκυρα. Η Ελλάδα αντέδρασε, υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία παραβιάζει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Αντίστοιχες αντιρρήσεις έχει εκφράσει και η Αίγυπτος.
Η σύμπτωση των εξελίξεων —με τις προσπάθειες στρατιωτικής προσέγγισης και την ενίσχυση των σχέσεων Τουρκίας και ανατολικής Λιβύης— εντείνει το ενδιαφέρον για τον μελλοντικό ρόλο της Άγκυρας στην περιοχή. Δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι έχει ήδη διαμορφωθεί ένα ενιαίο λιβυκό στρατιωτικό μέτωπο ή ότι έχουν επιλυθεί οι διαφωνίες για τα θαλάσσια σύνορα.
ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ
Η Λιβύη παραμένει διαιρεμένη ανάμεσα σε αντίπαλες πολιτικές και στρατιωτικές δομές, παρά τις διεθνείς προσπάθειες για επανένωση των θεσμών της. Μια πραγματική ενοποίηση των ενόπλων δυνάμεων θα μπορούσε να μεταβάλει ουσιαστικά την ισορροπία στο εσωτερικό της χώρας, αλλά η έκβαση εξαρτάται από δύσκολους συμβιβασμούς για την εξουσία και την αλυσίδα διοίκησης.
Για την Τουρκία, η διατήρηση σχέσεων και με τις δύο πλευρές δημιουργεί περιθώρια διπλωματικής επιρροής. Για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής, οι επόμενες κινήσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία λόγω των εκκρεμών διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ανοιχτό: Θα μετατραπούν οι επαφές της Άγκυρας σε πραγματική συμφωνία για έναν ενιαίο λιβυκό στρατό ή οι διαφωνίες για τον έλεγχο και την πολιτική εξουσία θα μπλοκάρουν ξανά τη διαδικασία;
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα