Το Ιράν ανακοίνωσε ότι προχώρησε για πρώτη φορά σε επιχειρησιακή εκτόξευση του βαλλιστικού πυραύλου Sejjil missile, στο πλαίσιο της στρατιωτικής του απάντησης στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Σύμφωνα με ιρανικές πηγές, ο συγκεκριμένος πύραυλος αποτελεί ένα από τα πιο προηγμένα οπλικά συστήματα που διαθέτει η χώρα, καθώς χρησιμοποιεί στερεό καύσιμο – στοιχείο που τον καθιστά ταχύτερο στην προετοιμασία εκτόξευσης και πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστεί πριν φύγει από το έδαφος.
Ιρανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο πύραυλος μπορεί να φτάσει στο Tel Aviv μέσα σε περίπου επτά λεπτά, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τον χρόνο αντίδρασης των συστημάτων αεράμυνας.
Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι το όπλο χρησιμοποιήθηκε σε επιθέσεις που στόχευαν στρατηγικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Ισραήλ στις 15 Μαρτίου, με τις τελευταίες πυραυλικές επιθέσεις να προκαλούν ζημιές σε κτίρια και οχήματα.
Τα βασικά χαρακτηριστικά του πυραύλου
Σύμφωνα με στοιχεία που έχει δημοσιεύσει το Center for Strategic and International Studies, ο πύραυλος έχει μήκος περίπου 18 μέτρα, διάμετρο περίπου 1,25 μέτρα και βάρος που ξεπερνά τους 23 τόνους.
Ο Sejjil missile θεωρείται βαλλιστικός πύραυλος μεσαίου βεληνεκούς και αποτελεί σημαντική εξέλιξη σε σχέση με την προηγούμενη γενιά ιρανικών πυραύλων, όπως ο Shahab-3 missile, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν υγρό καύσιμο.
Η ανάπτυξη του προγράμματος ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και βασίστηκε στην τεχνογνωσία που αποκτήθηκε από το πρόγραμμα του πυραύλου Zelzal missile.
Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι το πρόγραμμα έλαβε και τεχνολογική υποστήριξη από την Κίνα, ιδιαίτερα στον τομέα της τεχνολογίας στερεών καυσίμων.
Η αναβαθμισμένη έκδοση Sejjil-2
Το 2009 παρουσιάστηκε η βελτιωμένη έκδοση Sejjil-2 missile, η οποία διαθέτει μεγαλύτερη επιχειρησιακή εμβέλεια, που εκτιμάται μεταξύ 2.200 και 2.500 χιλιομέτρων.
Η έκδοση αυτή θεωρείται πιο προηγμένη επιχειρησιακά, καθώς έχει ταχύτερη διαδικασία εκτόξευσης, καλύτερη σταθερότητα κατά την πτήση και αυξημένη ευελιξία στην τροχιά της.
Ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό του πυραύλου είναι το εξαιρετικά ευέλικτο όχημα επανεισόδου (MaRV), το οποίο επιτρέπει στο βλήμα να πραγματοποιεί ελιγμούς κατά την τελική φάση της πτήσης του, δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο την αναχαίτισή του.
Γιατί οι πύραυλοι στερεού καυσίμου θεωρούνται πιο επικίνδυνοι
Η βασική τεχνολογική διαφορά του Sejjil missile σε σχέση με παλαιότερα συστήματα βρίσκεται στο καύσιμο.
Οι πύραυλοι υγρού καυσίμου χρειάζονται ανεφοδιασμό λίγο πριν την εκτόξευση, μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και μπορεί να εντοπιστεί από δορυφόρους ή συστήματα παρακολούθησης.
Αντίθετα, οι πύραυλοι στερεού καυσίμου μπορούν να αποθηκευτούν πλήρως έτοιμοι και να εκτοξευθούν μέσα σε λίγα λεπτά, γεγονός που μειώνει δραστικά τον χρόνο προειδοποίησης για τον αντίπαλο.
Αυτό το πλεονέκτημα θεωρείται κρίσιμο για τη στρατηγική αποτροπής του Ιράν, καθώς επιτρέπει ταχεία αντίδραση σε πιθανές προληπτικές επιθέσεις.
Η πρώτη επιχειρησιακή χρήση του πυραύλου εντάσσεται στο πλαίσιο της κλιμακούμενης έντασης στη Μέση Ανατολή, με τους αναλυτές να εκτιμούν ότι η εμφάνιση νέων πυραυλικών συστημάτων αυξάνει σημαντικά τους κινδύνους για ευρύτερη στρατιωτική σύγκρουση στην περιοχή.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα