H Bailey Jean Matheson στην Πορτογαλία, λίγο μετά τη διάγνωση. Στην κεντρική φωτογραφία βρίσκεται στη Σαντορίνη. «Ξέρω πόσο δύσκολο πρέπει να ήταν να με βλέπετε να σταματάω τις θεραπείες και να αφήνω τη φύση να αναλάβει. Σας αγαπώ και τους δύο ακόμα παραπάνω για αυτό«, έγραψε η Matheson, που ήταν μοναχοπαίδι. Δεν παρέλειψε μάλιστα να εκφράσει τη βαθιά της ευγνωμοσύνη για τους φίλους της. «Πάντα λάτρευα τους φίλους μου όσο τίποτα, γιατί δεν είχα ποτέ αδέρφια«, έγραψε. «Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα μπορούσα να αγαπήσω τους φίλους μου παραπάνω αλλά το να περνάω αυτό το πράγμα και να έχω την άνευ όρων αγάπη και υποστήριξή σας, έκανε κάτι που είναι συνήθως τόσο δύσκολο, να μοιάζει πιο υποφερτό και γαλήνιο«. Η φίλη της, Julie Carrigan είπε ότι η Matheson δεν ήθελε το γράμμα της να μοιάζει με μια συνηθισμένη και βαρετή νεκρολογία. «Θέλω να είναι ένα μήνυμα σε όλους όσους αγαπώ«, της είχε πει. H Bailey Jean Matheson με τον σύντροφό της στην Ισπανία Σύμφωνα με την Carrigan, η αρρώστια ήταν «σαν μια περίεργη ευλογία μεταμφιεσμένη, κατά κάποιον τρόπο, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν κάθε μέρα και το θεωρούν δεδομένο. Όταν μαθαίνεις μια τέτοια διάγνωση, δεν μπορείς να συνεχίσεις να το θεωρείς δεδομένο πλέον. Απλώς κάνεις όσα θες να κάνεις, και λες όσα θες να πεις«. Η Matheson πέθανε στις 5 Απριλίου. Θα ένιωθε και ντροπή και συγκίνηση αν ήξερε ότι οι τελευταίες της λέξεις έλαβαν τόση προσοχή, όπως εξηγούν οι φίλοι της. Θα ήταν πολύ χαρούμενη όμως να ξέρει ότι ενέπνευσε άλλους ανθρώπους να ζήσουν όσο περισσότερο μπορούν τη ζωή τους, προσθέτουν. Όλες οι φωτογραφίες ανήκουν στη φίλη της Bailey Jean Matheson, Julie Carrigan]]>


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα


διαφ.