Νέος γεωπολιτικός “σεισμός” στην Αν. Μεσόγειο: Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν σχηματίζουν αμυντικό άξονα και η Αθήνα παρακολουθεί “στενά” τις εξελίξεις χάνοντας ακόμη έναν σύμμαχο – Τα νέα δεδομένα και η ανατροπή των ισορροπιών

Νέα δεδομένα διαμορφώνονται στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο μετά την ανακοίνωση της τριμερούς αμυντικής συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν.

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την Αθήνα, καθώς το Ριάντ είχε τα προηγούμενα χρόνια αναπτύξει στενές σχέσεις με την Ελλάδα, τόσο σε πολιτικό όσο και σε αμυντικό επίπεδο. Η ενίσχυση, όμως, της συνεργασίας του με την Άγκυρα δημιουργεί ένα διαφορετικό περιβάλλον, το οποίο η ελληνική διπλωματία καλείται πλέον να αξιολογήσει.

Η ΑΓΚΥΡΑ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ

Η Τουρκία φαίνεται να επενδύει συστηματικά στη στρατιωτική και αμυντική διπλωματία, επιχειρώντας να διευρύνει την επιρροή της πέρα από τα άμεσα γειτονικά της κράτη.

Οι αμυντικές συνεργασίες, οι εξαγωγές τουρκικών οπλικών συστημάτων και ιδιαίτερα η διάδοση των τουρκικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών έχουν λειτουργήσει ως σημαντικά εργαλεία για την προσέγγιση χωρών του αραβικού κόσμου.

Η συμμετοχή του Πακιστάν προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο στρατηγικό βάρος στην πρωτοβουλία, καθώς πρόκειται για χώρα με σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες και στενούς δεσμούς με την Άγκυρα.

Η ΑΘΗΝΑ

Το στοιχείο που προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό στην ελληνική πλευρά είναι η μετατόπιση των ισορροπιών στις σχέσεις Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας.

Η Ελλάδα είχε επενδύσει τα προηγούμενα χρόνια στην οικοδόμηση μιας ισχυρής στρατηγικής σχέσης με το Ριάντ, με συνεργασίες που περιλάμβαναν και τον αμυντικό τομέα.

Η νέα πραγματικότητα, επομένως, δεν σημαίνει απαραίτητα ρήξη στις ελληνοσαουδαραβικές σχέσεις, αλλά δημιουργεί ένα πιο σύνθετο περιβάλλον, μέσα στο οποίο η Αθήνα θα πρέπει να διατηρήσει τα δικά της στρατηγικά ερείσματα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ

Πίσω από τη νέα συνεργασία βρίσκεται ένας ευρύτερος ανταγωνισμός για την επιρροή στη Μέση Ανατολή.

Η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανιστεί ως σημαντικός παράγοντας ασφάλειας για τον μουσουλμανικό και αραβικό κόσμο, ενισχύοντας παράλληλα τις οικονομικές και στρατιωτικές της σχέσεις με χώρες της περιοχής.

Για την Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή καθιστά ακόμη πιο σημαντική τη διατήρηση των διμερών σχέσεων με τα αραβικά κράτη και την ενίσχυση των περιφερειακών συνεργασιών.

ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Η νέα τριμερής συνεργασία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ανατολική Μεσόγειος παραμένει περιοχή έντονου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Η Αθήνα καλείται να παρακολουθήσει στενά τις επόμενες κινήσεις της Άγκυρας, χωρίς να θεωρεί δεδομένες τις υφιστάμενες περιφερειακές ισορροπίες.

Το βασικό ζητούμενο για την ελληνική διπλωματία είναι πλέον να διασφαλίσει ότι η ενίσχυση του τουρκικού δικτύου συνεργασιών δεν θα μεταφραστεί σε απώλεια της ελληνικής επιρροής στην περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, η νέα αμυντική σύμπραξη αποτελεί ένα ακόμη σημάδι ότι ο χάρτης των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή αλλάζει και ότι η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής ρευστότητας.