Οικονομία: Άλλη μια «επιτυχία» της «ανάπτυξης» Μητσοτάκη!-Η Αθήνα πλέον στις ακριβότερες πόλεις της Ευρώπης στα ενοίκια!-Ενάμιση κατώτατο μισθό για ένα σπίτι καταβάλουν οι Έλληνες εργαζόμενοι!

Η Αθήνα συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στις ακριβότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ως προς το κόστος στέγασης, με τα ενοίκια να απορροφούν σχεδόν εξ ολοκλήρου τον κατώτατο μισθό χιλιάδων εργαζομένων.

Οικονομία: Άλλη μια «επιτυχία» της «ανάπτυξης» Μητσοτάκη!-Η Αθήνα πλέον στις ακριβότερες πόλεις της Ευρώπης στα ενοίκια!-Ενάμιση κατώτατο μισθό για ένα σπίτι καταβάλουν οι Έλληνες εργαζόμενοι!

Τα στοιχεία για τη σχέση ενοικίων και αποδοχών αποτυπώνουν με σαφήνεια τη στεγαστική πίεση που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που επεξεργάστηκε το Euronews Business, η Αθήνα βρίσκεται στην 6η θέση ανάμεσα στις ακριβότερες πόλεις της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τη στέγαση σε σχέση με τον μικτό κατώτατο μισθό. Για την κάλυψη ενός ενοικίου, μαζί με βασικά έξοδα όπως ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και θέρμανση, απαιτείται το 153% του κατώτατου μισθού, δηλαδή περισσότερο από ενάμιση μισθός κάθε μήνα.

Η ανάλυση βασίστηκε σε στοιχεία της Eurostat και της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων (ETUC), εξετάζοντας το μέσο κόστος ενοικίασης διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων στις πρωτεύουσες των κρατών-μελών της ΕΕ και τη σύγκρισή του με τους μικτούς κατώτατους μισθούς.

Το πρόβλημα της στεγαστικής επιβάρυνσης αποδεικνύεται ιδιαίτερα έντονο στις μεγάλες πόλεις, όπου τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της αυξημένης ζήτησης, της τουριστικής εκμετάλλευσης ακινήτων και της περιορισμένης προσφοράς κατοικιών. Παράλληλα, οι μισθολογικές αυξήσεις δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι να αδυνατούν να καλύψουν βασικές στεγαστικές ανάγκες.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δαπάνες για στέγαση, ενέργεια και κοινόχρηστα αποτελούν τη μεγαλύτερη κατηγορία εξόδων των νοικοκυριών. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι το 23,6% των συνολικών δαπανών κατευθύνεται σε ενοίκια, ηλεκτρική ενέργεια, νερό, φυσικό αέριο και λοιπά καύσιμα. Ωστόσο, για όσους αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, το πραγματικό βάρος είναι πολλαπλάσιο.

Σε αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ακόμη και ολόκληρος ο μικτός κατώτατος μισθός δεν επαρκεί για να καλυφθεί το κόστος ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων. Η κατάσταση γίνεται ακόμη δυσκολότερη αν υπολογιστούν οι καθαρές αποδοχές, μετά από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.

Πιο πιεστική εμφανίζεται η κατάσταση στην Πράγα, όπου το μέσο ενοίκιο φτάνει τα 1.710 ευρώ, τη στιγμή που ο κατώτατος μισθός στην Τσεχία ανέρχεται στα 924 ευρώ. Με άλλα λόγια, απαιτείται το 185% του μισθού για την κάλυψη της κατοικίας.

Αμέσως μετά ακολουθεί η Λισαβόνα, με το απαιτούμενο ποσοστό να φτάνει το 168%. Στην πορτογαλική πρωτεύουσα, το μέσο ενοίκιο διαμορφώνεται επίσης στα 1.710 ευρώ, ενώ ο μικτός κατώτατος μισθός ανέρχεται στα 1.073 ευρώ.

Αντίστοιχα υψηλή πίεση καταγράφεται στη Βουδαπέστη (159%), τη Μπρατισλάβα (158%), τη Σόφια (154%), την Αθήνα (153%) και τη Ρίγα (151%). Τα ποσοστά αυτά ουσιαστικά σημαίνουν ότι ένας εργαζόμενος που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό θα έπρεπε να διαθέτει ολόκληρο το μηνιαίο εισόδημά του και επιπλέον σημαντικό μέρος ακόμη ενός μισθού μόνο για τη στέγαση.

Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις χώρες της Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης. Σε πόλεις όπως το Παρίσι, η Μαδρίτη ή το Δουβλίνο, το κόστος στέγασης παραμένει επίσης δυσβάσταχτο. Στο Παρίσι, για παράδειγμα, το μέσο ενοίκιο για διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων φτάνει τα 2.523 ευρώ, ενώ ο κατώτατος μισθός στη Γαλλία διαμορφώνεται στα 1.823 ευρώ. Στη Μαδρίτη, τα αντίστοιχα ποσά είναι 1.721 ευρώ και 1.381 ευρώ.

Αντίθετα, πιο ευνοϊκή εμφανίζεται η εικόνα στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Στη βελγική πρωτεύουσα, ο κατώτατος μισθός καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του ενοικίου, καθώς αντιστοιχεί στο 70% του συνολικού κόστους στέγασης. Το μέσο ενοίκιο στις Βρυξέλλες ανέρχεται στα 1.476 ευρώ, ενώ ο κατώτατος μισθός φτάνει τα 2.112 ευρώ.

Το Βερολίνο ακολουθεί με ποσοστό 76%, ενώ πιο διαχειρίσιμη χαρακτηρίζεται η κατάσταση και στη Λευκωσία, το Λουξεμβούργο και τη Χάγη.

Οικονομία: Άλλη μια «επιτυχία» της «ανάπτυξης» Μητσοτάκη!-Η Αθήνα πλέον στις ακριβότερες πόλεις της Ευρώπης στα ενοίκια!-Ενάμιση κατώτατο μισθό για ένα σπίτι καταβάλουν οι Έλληνες εργαζόμενοι!

«Το υψηλό κόστος στέγασης και οι χαμηλοί μισθοί οδηγούν τους ανθρώπους στη φτώχεια και την οικονομία προς την ύφεση», δήλωσε η γενική γραμματέας της ETUC, Esther Lynch.

«Η αποσύνδεση ανάμεσα στα ενοίκια και τους μισθούς είναι εντελώς μη βιώσιμη. Αν προστεθούν και τα αυξανόμενα κόστη ενέργειας και τροφίμων, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δανείζονται για βασικές ανάγκες και μένουν σχεδόν χωρίς διαθέσιμο εισόδημα. Έτσι, η αποταμίευση για την αντικατάσταση βασικών οικιακών συσκευών ή ακόμη και για μια επίσκεψη στον οδοντίατρο γίνεται αδύνατη», πρόσθεσε.

Σε εθνικό επίπεδο, η εικόνα εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένη σε σχέση με τις πρωτεύουσες, καθώς τα ενοίκια εκτός μεγάλων αστικών κέντρων είναι χαμηλότερα. Ωστόσο, η στέγαση εξακολουθεί να απορροφά μεγάλο μέρος των αποδοχών των εργαζομένων.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, το μέσο ενοίκιο εκτός Αθήνας εκτιμάται στα 408 ευρώ, με τον μικτό κατώτατο μισθό να ανέρχεται στα 1.027 ευρώ, γεγονός που καθιστά τη διαβίωση πιο διαχειρίσιμη συγκριτικά με την πρωτεύουσα. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν η Πολωνία, η Γαλλία και η Ισπανία, όπου το κόστος στέγασης παραμένει σημαντικό αλλά όχι εξοντωτικό σε εθνικό επίπεδο.

Οι προτάσεις της ETUC

Η ETUC καλεί τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προχωρήσουν σε πλήρη εφαρμογή της οδηγίας για τον κατώτατο μισθό, ενισχύοντας παράλληλα τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ώστε περισσότεροι εργαζόμενοι να εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς αποδοχές.

Παράλληλα, ζητά από τις κυβερνήσεις να λαμβάνουν υπόψη το πραγματικό κόστος στέγασης κατά τον καθορισμό των κατώτατων αποδοχών, ενώ προτείνει την ενίσχυση των δημόσιων επενδύσεων στην κοινωνική κατοικία και τη διεύρυνση των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων για τη στήριξη προσιτών κατοικιών.

Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι περίπου 13 εκατομμύρια εργαζόμενοι σε 21 χώρες της ΕΕ αμείβονται με κατώτατο μισθό ή και χαμηλότερα ποσά, γεγονός που αναδεικνύει τη στεγαστική κρίση ως ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα στην Ευρώπη των τελευταίων ετών.