Το ουκρανικό μέτωπο μοιάζει να έχει «παγώσει» τόσο κυριολεκτικά λόγω των καιρικών συνθηκών όσο και μεταφορικά, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις δυσκολεύονται να πετύχουν μια καθοριστική νίκη που θα άλλαζε δραστικά την εικόνα του πολέμου. Παρότι η Μόσχα συνεχίζει να καταλαμβάνει μικρότερους οικισμούς, δημιουργώντας διαδρόμους ελιγμών και φέρνοντας τη διοικητική της υποστήριξη πιο κοντά σε στρατηγικούς στόχους, η πολυπόθητη μεγάλη κατάρρευση του ουκρανικού μετώπου δεν έχει έρθει.
Μετά τις σημαντικές επιτυχίες σε Ποκρόφσκ, Μίρνογκραντ, Χουλιαίπολη και Σεβέρσκ, οι Ρώσοι δεν έχουν προσθέσει άλλη μεγάλη νίκη στο ενεργητικό τους. Ωστόσο, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο επιχειρήσεων γύρω από τη Λίμαν και την Κονσταντινόφκα, πιέζοντας σταθερά, αλλά χωρίς το αποφασιστικό χτύπημα.
Από την άλλη πλευρά, οι ουκρανικές δυνάμεις δείχνουν αξιοσημείωτη αντοχή. Παρά τις απώλειες και τις συνεχείς πιέσεις, δεν καταρρέουν και καταφέρνουν να επιβραδύνουν τη ρωσική προέλαση, βρίσκοντας λύσεις στο πεδίο. Αυτό εξηγεί και τη ρητορική «νικητή» που συνεχίζει να χρησιμοποιεί ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καθώς ο ουκρανικός στρατός, αν και υποχωρεί, δεν διαλύεται.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικές εφεδρείες, στις οποίες περιλαμβάνεται και μεγάλος αριθμός δυτικών μισθοφόρων, στοιχείο που της επιτρέπει να κρατά γραμμές άμυνας ενεργές.
Στη Λίμαν, οι ρωσικές δυνάμεις φέρονται να ελέγχουν πλέον περίπου το μισό της πόλης, προελαύνοντας κατά μήκος της οδού Ντονέτσκαγια προς τον κεντρικό σταθμό λεωφορείων, όπου βρίσκεται ισχυρό ουκρανικό οχυρό. Η γεωμορφολογία της περιοχής, με υψομετρικές διαφορές παρόμοιες με εκείνες του Τσάσιβ Γιαρ, καθιστά τις επιχειρήσεις ιδιαίτερα απαιτητικές.
Η προώθηση αυτή κατέστη δυνατή κυρίως λόγω της κατάληψης του Σεβέρσκ, μια επιτυχία που ήρθε μετά την απόσυρση ουκρανικών δυνάμεων προς το Κουπιάνσκ, με στόχο την ανακατάληψή του. Το αποτέλεσμα ήταν διττό: οι Ουκρανοί κατάφεραν να επανέλθουν σε τμήμα του Κουπιάνσκ, αλλά άφησαν εκτεθειμένες άλλες περιοχές, οδηγώντας στην απώλεια του Σεβέρσκ, της Ποκρόφσκ και του Μίρνογκραντ στο Ντονμπάς.
Στο Κουπιάνσκ, οι Ρώσοι διατηρούν ακόμη τον έλεγχο του κεντρικού νοσοκομείου, το οποίο βρίσκεται υπό πολιορκία, χωρίς να μπορούν εύκολα να το ενισχύσουν. Το σκηνικό θυμίζει την περίπτωση του Τορέτσκ, όπου η πόλη άλλαξε χέρια και χρειάστηκαν μήνες για να εκκαθαριστεί ξανά.
Στην Κονσταντινόφκα, οι ρωσικές δυνάμεις έχουν εισχωρήσει εντός της πόλης, αλλά δεν έχουν καταφέρει να την περικυκλώσουν επιχειρησιακά, καθώς οι ουκρανικές ταξιαρχίες συνεχίζουν να αντιστέκονται. Στο μέτωπο της Ζαπορίζια, η ρωσική προέλαση συνεχίζεται με αργό ρυθμό και χωρίς ακόμα απόπειρα κατάληψης του Ορέχοβο, το οποίο παραμένει κομβικό: όσο βρίσκεται υπό ουκρανικό έλεγχο, μια επίθεση προς τη μεγάλη πόλη της Ζαπορίζια των 800.000 κατοίκων θεωρείται αδύνατη.
Όλα αυτά, ωστόσο, ενδέχεται να αλλάξουν δραστικά με την έλευση της άνοιξης. Οι καλύτερες συνθήκες θα επιτρέψουν ταχύτερη κίνηση στις ρωσικές δυνάμεις, ενώ οι Ουκρανοί αναμένεται να αντιμετωπίσουν αυξημένες δυσκολίες, κυρίως λόγω της συντριπτικής υπεροχής των ρωσικών drones, τα οποία παράγονται σε τεράστιους αριθμούς και αλλάζουν τους όρους του πολέμου.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα