Του Σπύρου Καπετανάκου*
Αν μας έχουν διδάξει κάτι οι διεξαγόμενες πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία είναι πως οι σύγχρονοι πόλεμοι διεξάγονται και κρίνονται ως προς το αποτέλεσμα με κριτήριο το είδος των στρατηγικών όπλων που διαθέτει το κάθε ένα από τα αντιμαχόμενα μέρη.
Και όταν μιλάμε για στρατηγικά όπλα εννοούμε βεβαίως τα πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς και τα πολεμικά drones πάσης φύσεως.
Δυστυχώς και στους δύο τομείς, για λόγους που δεν είναι δυνατόν να εξεταστούν στο συγκεκριμένο άρθρο η Ελλάδα έχει μείνει πίσω.
Γι’ αυτό καθίσταται επιτακτική ανάγκη, πέραν πάσης αμφιβολίας, η χώρα μας να αποκτήσει άμεσα πολεμικά drones, τόσο εναέρια όσο και θαλάσσια, με μεγάλες επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά και πυραυλικά συστήματα στρατηγικής σημασίας, τα οποία θα έχουν μέγιστο βεληνεκές στα 1.500 χλμ.
Οι διμερείς σχέσεις του Ερντογάν με πολλές Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις, αλλά και με τις ΗΠΑ , έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα πολλά εμπόδια στο να προμηθευτεί η χώρα μας τέτοιου είδους οπλικά στρατηγικά συστήματα, τα οποία είναι σε θέση να μας εξασφαλίσουν μια διαρκή ειρήνη με την Τουρκία, από τη στιγμή που θα μεγιστοποιήσουν την αποτρεπτική ισχύ της χώρας και θα κάνουν την Άγκυρα να αντιληφθεί ότι οι Ελληνικοί πύραυλοι και τα Ελληνικά drones είναι σε θέση να χτυπήσουν ακόμη και το Λευκό Παλάτι του Τούρκου Προέδρου.
Να, όμως, που παρουσιάζεται τώρα η ευκαιρία. Η Ινδία προσέφερε στη χώρα μας τον πύραυλο Long Range-Land Attack Cruise Missile (LR-LACM) με μέγιστο βεληνεκές που μπορεί να φτάσει τα 1.500 χλμ.
Η χώρα μας μπορεί να προμηθευτεί άμεσα τα συγκεκριμένα πυραυλικά συστήματα, σε καλές τιμές, με διακρατικές συμφωνίες και χωρίς τα εμπόδια και τις δεσμεύσεις που μας θέτουν οι “καλοί μας σύμμαχοι” στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
Πιο αναλυτικά: Ο ινδικός πύραυλος κρουζ μεγάλης εμβέλειας Long Range–Land Attack Cruise Missile (LR-LACM) διαθέτει επιχειρησιακό βεληνεκές που εκτείνεται περίπου από 1.000 έως 1.500 χιλιόμετρα, αποτελώντας ένα από τα πλέον σύγχρονα συστήματα ακριβείας που αναπτύσσονται από την ινδική αμυντική βιομηχανία.
Νέα δεδομένα στην αμυντική σκακιέρα Ελλάδας – Ινδίας
Στο πλαίσιο της ενίσχυσης των αμυντικών συνεργασιών, η προοπτική απόκτησης ή τεχνολογικής αξιοποίησης τέτοιων συστημάτων από την Ελλάδα παρουσιάζεται από ορισμένες αναλύσεις ως παράγοντας που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την αποτρεπτική της ικανότητα στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου και της Μικράς Ασίας.
Η Ινδία, σύμφωνα με ανεπίσημες αναφορές, έχει εξετάσει τα τελευταία χρόνια το ενδεχόμενο αμυντικής συνεργασίας με την Ελλάδα σε κρίσιμους τομείς τεχνογνωσίας, χωρίς ωστόσο να υπάρχει μέχρι στιγμής επίσημη δέσμευση για μεταφορά ή παραχώρηση οπλικών συστημάτων.
Τεχνικά χαρακτηριστικά του LR-LACM
Ο LR-LACM αναπτύχθηκε από τον ινδικό οργανισμό DRDO ως εξέλιξη προηγούμενων προγραμμάτων όπως τα Nirbhay και ITCM και ενσωματώνει σύγχρονες τεχνολογίες χαμηλής ανιχνευσιμότητας και ακριβείας:
- Εμβέλεια: 1.000–1.500 χλμ. (αναλόγως διαμόρφωσης αποστολής)
- Κινητήρας: turbofan Manik της GTRE
- Πτήση: χαμηλού ύψους, προσαρμοζόμενη στο έδαφος για αποφυγή εντοπισμού
- Πλοήγηση: συνδυασμός waypoint και αυτόνομης καθοδήγησης
- Εκτόξευση: κινητές χερσαίες πλατφόρμες (TEL) και ναυτικές πλατφόρμες μέσω UVLM
- Διαστάσεις: περίπου 6 μέτρα μήκος, 0,52 μ. διάμετρος, βάρος ~1.500 κιλά
Τουρκικά προγράμματα πυραύλων και ισορροπία ισχύος
Παράλληλα, η Τουρκία έχει αναπτύξει δικά της συστήματα πυραύλων κρουζ και βαλλιστικών δυνατοτήτων μέσω της Roketsan:
- SOM: αεροεκτοξευόμενος πύραυλος κρουζ με εμβέλεια άνω των 250 km
- Kara Atmaca: αντιπλοϊκός/επιφανείας πύραυλος με εμβέλεια >280 km
- Gezgin: υπό ανάπτυξη στρατηγικός πύραυλος κρουζ με στόχο εμβέλεια έως 2.000 km
- Tayfun: βαλλιστικός πύραυλος μικρού βεληνεκούς με τη μεγαλύτερη εμβέλεια στο τουρκικό οπλοστάσιο
Στρατηγική διάσταση και επιχειρησιακές εκτιμήσεις
Σε θεωρητικό επίπεδο, η ενσωμάτωση ενός συστήματος όπως ο LR-LACM σε ένα εθνικό αμυντικό δόγμα θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνατότητες πλήγματος σε βάθος, προσδίδοντας ευελιξία σε σενάρια αποτροπής και στρατηγικής ισορροπίας.
Ωστόσο, ειδικοί επισημαίνουν ότι τέτοιου είδους συστήματα εντάσσονται σε σύνθετα πλέγματα πολιτικών, διπλωματικών και στρατιωτικών παραμέτρων, όπου η απόκτηση και χρήση τους δεν εξαρτάται μόνο από τεχνικές δυνατότητες αλλά και από διεθνείς συμμαχίες και περιορισμούς εξαγωγών.
Γεωπολιτικό υπόβαθρο
Η συζήτηση για πιθανή ελληνοϊνδική αμυντική σύγκλιση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αναδιάταξης συνεργασιών στον Ινδο-Ειρηνικό και την Ανατολική Μεσόγειο, όπου κράτη επιδιώκουν διαφοροποίηση προμηθευτών και τεχνολογική αυτονομία.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη εγχώριων ή συμπαραγόμενων συστημάτων ακριβείας θεωρείται από αναλυτές κρίσιμος παράγοντας για τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος μικρότερων ή μεσαίων κρατών.
*Μέλος της Συντακτικής Ομάδος του europost.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα