Η τηλεόραση αποτελεί για πολλούς ανθρώπους έναν εύκολο τρόπο χαλάρωσης μετά από μια κουραστική ημέρα. Όταν όμως οι ώρες μπροστά στην οθόνη αυξάνονται υπερβολικά και η τηλεθέαση γίνεται καθημερινή συνήθεια χωρίς όρια, μπορεί να επηρεαστούν ο ύπνος, η σωματική δραστηριότητα αλλά και η συνολική λειτουργία της καθημερινότητας.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς πόση τηλεόραση παρακολουθεί κάποιος, αλλά τι αντικαθιστά αυτή η δραστηριότητα: κίνηση, κοινωνική επαφή, διάβασμα, δημιουργικές ασχολίες ή ξεκούραση.
Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΕ «ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΘΟΝΗΣ»
Η συνεχής έκθεση σε γρήγορες εναλλαγές εικόνων, ήχων και πληροφοριών μπορεί να αποτελεί έντονο ερέθισμα για τον εγκέφαλο. Ιδιαίτερα όταν η παρακολούθηση συνεχίζεται μέχρι αργά το βράδυ, μπορεί να δυσκολέψει τη μετάβαση σε μια ήρεμη κατάσταση πριν από τον ύπνο.
Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει το περιεχόμενο. Η αδιάκοπη παρακολούθηση ειδήσεων, έντονων εκπομπών ή περιεχομένου που προκαλεί άγχος μπορεί να διατηρεί τον οργανισμό σε κατάσταση εγρήγορσης.
Ο ΥΠΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ
Ένα από τα συχνότερα προβλήματα της βραδινής τηλεθέασης είναι ότι «κλέβει» χρόνο από τον ύπνο.
Το γνωστό «ένα επεισόδιο ακόμα» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αρκετές ώρες μπροστά στην οθόνη. Η καθυστερημένη ώρα κατάκλισης, σε συνδυασμό με το φως και τη διέγερση από το περιεχόμενο, μπορεί να κάνει δυσκολότερη την ομαλή προετοιμασία για ύπνο.
Η ΚΑΘΙΣΤΙΚΗ ΖΩΗ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Οι πολλές ώρες τηλεόρασης σημαίνουν αναγκαστικά πολλές ώρες ακινησίας. Όταν ο χρόνος μπροστά στην οθόνη αντικαθιστά το περπάτημα, την άσκηση ή άλλες δραστηριότητες, δημιουργείται ένας πιο καθιστικός τρόπος ζωής.
Και εδώ βρίσκεται μια από τις σημαντικότερες παγίδες: δεν είναι μόνο η τηλεόραση που μπορεί να δημιουργεί πρόβλημα, αλλά η συνολική έλλειψη κίνησης.
ΤΟ «ΠΑΘΗΤΙΚΟ» ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Η παρακολούθηση τηλεόρασης διαφέρει από δραστηριότητες που απαιτούν ενεργή συμμετοχή, όπως η ανάγνωση, η εκμάθηση μιας νέας δεξιότητας, ένα παιχνίδι στρατηγικής ή μια δημιουργική δραστηριότητα.
Όταν μεγάλο μέρος της ημέρας περνάει σε παθητική κατανάλωση περιεχομένου, περιορίζεται ο χρόνος που θα μπορούσε να αφιερωθεί σε δραστηριότητες οι οποίες ενεργοποιούν διαφορετικά τον εγκέφαλο.
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ «ΚΟΨΟΥΜΕ» ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Η λύση δεν είναι απαραίτητα η πλήρης αποχή. Η τηλεόραση μπορεί να αποτελεί μια φυσιολογική μορφή ψυχαγωγίας και χαλάρωσης.
Το σημαντικό είναι να υπάρχει μέτρο και ισορροπία.
Μερικές απλές κινήσεις μπορούν να βοηθήσουν:
- Να υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες τηλεθέασης.
- Να αποφεύγεται η τηλεόραση μέχρι την τελευταία στιγμή πριν από τον ύπνο.
- Να γίνονται διαλείμματα από την καθιστική θέση.
- Να αυξηθεί η καθημερινή κίνηση και το περπάτημα.
- Να υπάρχει χρόνος για κοινωνική επαφή και δραστηριότητες χωρίς οθόνη.
- Να επιλέγεται συνειδητά το περιεχόμενο αντί για ατελείωτη, μηχανική παρακολούθηση.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΘΟΝΗ – ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΤΗΣ ΔΙΝΟΥΜΕ
Η τηλεόραση από μόνη της δεν αποτελεί «εχθρό» του εγκεφάλου. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν καταλαμβάνει υπερβολικά μεγάλο κομμάτι της ζωής μας και εκτοπίζει τον ύπνο, την κίνηση, την επικοινωνία και τις δραστηριότητες που κρατούν το μυαλό και το σώμα ενεργά.
Λίγη τηλεόραση για χαλάρωση μπορεί να είναι ευχάριστη. Όταν όμως η οθόνη γίνεται η βασική δραστηριότητα της ημέρας, ίσως αξίζει να πατήσουμε για λίγο το κουμπί της παύσης.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα