Μια εικόνα που προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το Δημόσιο την περιουσία του έρχεται στο φως από το ίδιο το Υπουργείο Υγείας. Ο Άδωνις Γεωργιάδης παραδέχθηκε ότι ούτε ο ίδιος ούτε οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες είχαν συνολική εικόνα για το πόσα ακίνητα διαθέτει το υπουργείο, ποια είναι η αξία τους και τι έσοδα θα μπορούσαν να αποφέρουν.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά εντυπωσιακό στοιχείο: οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 4.000 έως 5.000 ακίνητα, πολλά από τα οποία παραμένουν επί χρόνια αναξιοποίητα, ενώ η συνολική τους αξία υπολογίζεται σε εκατομμύρια ευρώ.
ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΚΑΙ… ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ
Από καταστήματα στην Ερμού και πολυκατοικίες στην Αθήνα μέχρι ακίνητα εκτός Ελλάδας, το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου εμφανίζεται εξαιρετικά μεγάλο και ανομοιογενές. Ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία που έχουν αναφερθεί βρίσκεται ακόμη και προβλήτα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία πέρασε στο Δημόσιο μέσω κληροδοτήματος.
Πολλά από αυτά τα ακίνητα προέρχονται από δωρεές και κληροδοτήματα ανθρώπων που επέλεξαν να αφήσουν την περιουσία τους για τις ανάγκες της δημόσιας υγείας. Πρόκειται, επομένως, για περιουσία που δημιουργήθηκε με την προσδοκία ότι θα υπηρετήσει έναν κοινωνικό σκοπό.
Κι όμως, σήμερα η ίδια η πολιτική ηγεσία αναγνωρίζει ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής της περιουσίας δεν έχει αξιοποιηθεί.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ» ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΣΥ
Το ερώτημα είναι απλό αλλά ιδιαίτερα δύσκολο να απαντηθεί: Πώς είναι δυνατόν το ελληνικό κράτος να διαθέτει χιλιάδες ακίνητα και να μην έχει μέχρι σήμερα μια πλήρη και αξιόπιστη εικόνα για αυτά;
Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας παραδέχθηκε ότι το Δημόσιο χάνει χρήματα επειδή η συγκεκριμένη περιουσία δεν αξιοποιείται.
Η παραδοχή αυτή δημιουργεί ένα σοβαρό πολιτικό ζήτημα. Γιατί, εάν πράγματι υπήρχαν επί χρόνια ακίνητα εκατομμυρίων που παρέμεναν ουσιαστικά «αόρατα», τότε δεν μιλάμε απλώς για μια τεχνική αδυναμία καταγραφής. Μιλάμε για μια χρόνια αποτυχία δημόσιας διοίκησης.
Και η ευθύνη δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία μόνο κυβέρνηση ή σε έναν υπουργό. Η σημερινή κυβέρνηση, όμως, έχει πλέον την υποχρέωση να εξηγήσει γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια ώστε να ξεκινήσει η προσπάθεια να αποτυπωθεί η πραγματική εικόνα.
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ «ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗΣ»
Η κυβέρνηση προχωρά τώρα στη δημιουργία ψηφιακού μητρώου για την καταγραφή, την τακτοποίηση και την αξιοποίηση των ακινήτων. Το έργο έχει ανατεθεί σε εταιρεία του χώρου του real estate και το κόστος της διαδικασίας αναφέρεται σε τουλάχιστον 10 εκατομμύρια ευρώ.
Εδώ προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί:
Πόσα χρήματα έχασε το Δημόσιο όλα αυτά τα χρόνια από την αδυναμία αξιοποίησης αυτών των ακινήτων και πόσα θα χρειαστεί τελικά να δαπανήσει για να αποκτήσει την εικόνα που θα έπρεπε ήδη να διαθέτει;
Η ψηφιοποίηση και η οργάνωση της δημόσιας περιουσίας είναι αναμφίβολα απαραίτητες. Όμως δεν αρκεί να δημιουργηθεί ακόμη ένα μητρώο. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει αποτέλεσμα.
ΤΟ ΕΣΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΟΡΟΥΣ – ΟΧΙ ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ
Σε μια περίοδο κατά την οποία το Εθνικό Σύστημα Υγείας αντιμετωπίζει διαρκώς ανάγκες σε προσωπικό, υποδομές και χρηματοδότηση, η ύπαρξη χιλιάδων ακινήτων που δεν έχουν αξιοποιηθεί δημιουργεί μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Η ίδια η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η αξιοποίηση αυτής της περιουσίας θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετους πόρους για το ΕΣΥ. Στο σχεδιασμό περιλαμβάνονται διαφορετικές χρήσεις, από την παραγωγή εσόδων μέσω μισθώσεων μέχρι την αξιοποίηση ακινήτων για ανάγκες όπως η στέγαση γιατρών.
Αυτό όμως πρέπει να γίνει με απόλυτη διαφάνεια, δημόσια στοιχεία και σαφείς κανόνες.
Γιατί όταν μιλάμε για περιουσία που δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από κληροδοτήματα πολιτών προς τα νοσοκομεία, το Δημόσιο δεν έχει απλώς οικονομική υποχρέωση. Έχει και ηθική ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που την άφησαν με την πεποίθηση ότι θα επιστρέψει στην κοινωνία ως όφελος για την υγεία.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Η κυβέρνηση παρουσιάζει την καταγραφή ως μια σημαντική μεταρρύθμιση. Και πράγματι, η δημιουργία ενός ενιαίου μητρώου μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο.
Όμως η πραγματική αξιολόγηση θα γίνει στην πράξη.
Θα αποκαλυφθεί πόσα από τα 4.000-5.000 ακίνητα μπορούν πραγματικά να αποφέρουν έσοδα; Θα δημοσιοποιηθεί η αξία τους; Θα γνωρίζουν οι πολίτες ποια ακίνητα μισθώνονται, ποια παραμένουν κενά και ποια αξιοποιούνται; Θα υπάρξει ουσιαστικός έλεγχος ώστε η δημόσια περιουσία να μην καταλήξει αντικείμενο πελατειακών ή αδιαφανών συμφωνιών;
Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα.
Γιατί το σκάνδαλο δεν είναι ότι το Υπουργείο Υγείας διαθέτει μια τεράστια ακίνητη περιουσία. Το πραγματικά εξοργιστικό είναι ότι, όπως παραδέχεται η ίδια η πολιτική ηγεσία, για χρόνια δεν υπήρχε πλήρης εικόνα ούτε για το μέγεθος ούτε για την αξία της.
Και τώρα η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι αυτή η περιουσία δεν θα παραμείνει ξανά «αόρατη», αλλά θα μετατραπεί σε πραγματικούς πόρους για το ΕΣΥ και τους πολίτες.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα