Απλησίαστα τα ενοίκια, ασφυκτική η οικονομική πίεση και η αυτόνομη διαβίωση μετατρέπεται σε άπιαστο όνειρο για τη νέα γενιά. Η συγκατοίκηση αναδεικνύεται σε αναγκαστική διέξοδο απέναντι στο δυσβάσταχτο κόστος στέγασης.
Σοκαριστικά στοιχεία για τη στεγαστική κρίση που σκεπάζει την Ελλάδα: Τέσσερις στους δέκα Έλληνες ως 48 ετών δηλώνουν ότι αδυνατούν να νοικιάσουν μόνοι τους σπίτι!-Τρομακτικά τα στοιχεία στους νέους με το ποσοστό να αγγίζει το 83%!
Εφιαλτικές διαστάσεις λαμβάνει η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα, με την εκτόξευση των ενοικίων να υψώνει ένα ολοένα και πιο απροσπέλαστο οικονομικό τείχος μπροστά σε χιλιάδες πολίτες. Η ανεξάρτητη διαβίωση, που άλλοτε αποτελούσε αυτονόητο βήμα προς την προσωπική και οικονομική αυτονομία, εξελίσσεται πλέον σε πολυτέλεια για ένα τεράστιο τμήμα της κοινωνίας.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Τέσσερις στους δέκα Έλληνες ηλικίας 18 έως 48 ετών δηλώνουν ότι αδυνατούν να καλύψουν μόνοι τους το κόστος ενοικίασης μιας κατοικίας. Στους νέους ηλικίας 18-26 ετών η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δραματική, καθώς το ποσοστό όσων δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν αυτόνομη στέγη εκτοξεύεται στο 83%!
Η οικονομική ασφυξία που προκαλούν τα υψηλά μισθώματα αναδιαμορφώνει ριζικά τις στεγαστικές επιλογές των νεότερων γενεών, με την αναζήτηση ενός προσωπικού χώρου να μετατρέπεται σε δύσκολη, συχνά απαγορευτική, εξίσωση.
Την πραγματική έκταση του προβλήματος φωτίζει πανελλαδική έρευνα του MyRoomie, η οποία διεξήχθη τον Αύγουστο του 2026, σε δείγμα 2.601 ατόμων ηλικίας 18-48 ετών.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το 42% των συμμετεχόντων παραδέχεται ότι δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα να νοικιάσει κατοικία χωρίς τη συνδρομή κάποιου άλλου. Στον αντίποδα, μόλις το 38% δηλώνει ότι μπορεί να ανταποκριθεί μόνο του στο κόστος, ενώ ένα επιπλέον 20% εμφανίζεται αβέβαιο, απαντώντας «ίσως».
Η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο σκληρή για τους νεότερους, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια αγορά κατοικίας που μοιάζει ολοένα και περισσότερο απρόσιτη. Το 73% των ερωτηθέντων κατονομάζει τα υπέρογκα ενοίκια ως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθεια εξεύρεσης σπιτιού, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 18-26 ετών το αντίστοιχο ποσοστό αγγίζει το συντριπτικό 83%.
Η συγκατοίκηση από επιλογή μετατρέπεται σε οικονομική ανάγκη
Μπροστά στο αδιέξοδο της στεγαστικής αγοράς, η συγκατοίκηση κερδίζει διαρκώς έδαφος, όχι απαραίτητα ως συνειδητή επιλογή τρόπου ζωής, αλλά ως ένας από τους ελάχιστους τρόπους περιορισμού των εξόδων. Ο επιμερισμός του ενοικίου και των καθημερινών δαπανών εμφανίζεται πλέον ως μια πρακτική λύση για όσους αδυνατούν να σηκώσουν μόνοι τους το βάρος της στέγασης.
Ωστόσο, η προοπτική της κοινής κατοίκησης με ένα άγνωστο πρόσωπο εξακολουθεί να συνοδεύεται από προβληματισμούς και επιφυλάξεις.
Ενδεικτικό είναι ότι το 80% των συμμετεχόντων γνωρίζει τι σημαίνει συγκατοίκηση, ενώ το 60% δηλώνει πως θα εξέταζε θετικά το ενδεχόμενο να μοιραστεί το σπίτι του με κάποιον που δεν γνωρίζει.
Πίσω από αυτή τη διάθεση βρίσκεται, πρωτίστως, η οικονομική πίεση. Το 79% όσων εμφανίζονται ανοιχτοί στη συγκατοίκηση αναγνωρίζει το κόστος ζωής ως το βασικότερο κίνητρο. Αντίθετα, για εκείνους που απορρίπτουν το ενδεχόμενο να συγκατοικήσουν με έναν άγνωστο, κυρίαρχος ανασταλτικός παράγοντας είναι η ασφάλεια και η εμπιστοσύνη, τις οποίες επικαλείται το 88%.
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το 70% των ερωτηθέντων θεωρεί την ασφάλεια το σημαντικότερο χαρακτηριστικό που οφείλει να διαθέτει μια πλατφόρμα αναζήτησης συγκάτοικου. Η ανάγκη για οικονομική ανάσα είναι δεδομένη, αλλά δεν μπορεί να εξαλείψει την αγωνία για το ποιος θα μοιραστεί τον ίδιο προσωπικό χώρο.
Η εμπειρία της συγκατοίκησης αλλάζει ριζικά την αντίληψη
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απόσταση που καταγράφεται ανάμεσα σε όσους δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ να συγκατοικήσουν με άγνωστο άνθρωπο και σε εκείνους που έχουν ήδη ζήσει αυτή την εμπειρία.
Στο σύνολο των συμμετεχόντων, το 55% δηλώνει ότι θα αισθανόταν εντελώς άβολα αν καλούνταν να μετακομίσει αύριο με κάποιον που δεν γνωρίζει. Στον αντίποδα, μόλις το 17% αναφέρει ότι θα ένιωθε αρκετά ή πολύ άνετα με μια τέτοια προοπτική.
Η εικόνα, ωστόσο, ανατρέπεται εντυπωσιακά όταν στο επίκεντρο μπαίνουν όσοι έχουν ήδη αποκτήσει εμπειρία συγκατοίκησης με άγνωστο πρόσωπο.
Σοκαριστικά στοιχεία για τη στεγαστική κρίση που σκεπάζει την Ελλάδα: Τέσσερις στους δέκα Έλληνες ως 48 ετών δηλώνουν ότι αδυνατούν να νοικιάσουν μόνοι τους σπίτι!-Τρομακτικά τα στοιχεία στους νέους με το ποσοστό να αγγίζει το 83%!
Σε αυτή την ομάδα, το ποσοστό εκείνων που δεν θα αισθάνονταν καθόλου άνετα υποχωρεί μόλις στο 15%, ενώ το 53% δηλώνει ότι θα ένιωθε άνετα.
Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι το 77% όσων έχουν ήδη συγκατοικήσει με άτομο που προηγουμένως δεν γνώριζαν εκτιμά πως αυτή η εμπειρία συνέβαλε στη βελτίωση της κοινωνικής του ζωής.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι αρχικές επιφυλάξεις μπορούν να περιοριστούν μέσα από την ίδια την εμπειρία, ενώ η συγκατοίκηση δεν λειτουργεί αποκλειστικά ως μηχανισμός εξοικονόμησης χρημάτων, αλλά ενδέχεται να δημιουργήσει και νέες κοινωνικές σχέσεις.
Τι αναζητούν από έναν συγκάτοικο – Οι γυναίκες αισθάνονται μεγαλύτερη ανασφάλεια
Το οικονομικό όφελος μπορεί να αποτελεί την αφετηρία της συγκατοίκησης, όμως η καθημερινή συμβίωση απαιτεί συμβατότητα χαρακτήρων, συνηθειών και αντιλήψεων. Οι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας αποκτούν καθοριστική σημασία όταν δύο άνθρωποι καλούνται να μοιραστούν τον ίδιο χώρο.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 63% θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχει κοινή αντίληψη σχετικά με τις οικιακές εργασίες και την κατανομή των υποχρεώσεων. Το ποσοστό μάλιστα αυξάνεται στο 70% μεταξύ όσων έχουν ήδη συγκατοικήσει με άγνωστο άτομο.
Σημαντική θέση στην επιλογή συγκάτοικου καταλαμβάνουν και οι προσωπικές συνήθειες που αφορούν το κάπνισμα και την κατανάλωση αλκοόλ. Τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αναφέρονται από το 38% του συνολικού δείγματος, ενώ μεταξύ όσων έχουν σχετική εμπειρία το ποσοστό ανεβαίνει στο 56%.
Ξεχωριστή διάσταση αποκτούν τα ευρήματα που αφορούν τις γυναίκες, οι οποίες φαίνεται να βρίσκονται σε ακόμη δυσμενέστερη θέση. Όχι μόνο αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην προσπάθεια να νοικιάσουν μόνες τους κατοικία, αλλά εμφανίζονται και αισθητά πιο επιφυλακτικές απέναντι στην προοπτική συγκατοίκησης με κάποιον άγνωστο.
Ειδικότερα, το 58% των γυναικών δηλώνει ότι δεν θα αισθανόταν καθόλου άνετα με ένα τέτοιο ενδεχόμενο, έναντι 42% των ανδρών. Η διαφορά αναδεικνύει τον πρόσθετο προβληματισμό που συνοδεύει την απόφαση της κοινής κατοίκησης, πέρα από την καθαρά οικονομική διάσταση του ζητήματος.
«Η ανάγκη για συγκατοίκηση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί. Τα ενοίκια τη δημιουργούν ήδη»
Την πραγματική διάσταση του προβλήματος αποτυπώνει με χαρακτηριστικό τρόπο η τοποθέτηση του ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου του MyRoomie, Δομίνικου Πρίτη, ο οποίος σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας υπογράμμισε: «Η ανάγκη για συγκατοίκηση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί. Τα ενοίκια τη δημιουργούν ήδη».
Όπως επισήμανε, το κρίσιμο ζητούμενο δεν είναι απλώς να ενισχυθεί η τάση της συγκατοίκησης, αλλά να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες εμπιστοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους που αποφασίζουν να μοιραστούν μια κατοικία. Η σωστή επιλογή συγκάτοικου και η δυνατότητα ουσιαστικής γνωριμίας πριν από τη μετακόμιση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια ομαλή συμβίωση.
Τα στοιχεία της έρευνας σκιαγραφούν μια ιδιαίτερα ανησυχητική κοινωνική πραγματικότητα. Η στέγαση, αντί να αποτελεί μια βασική και αυτονόητη ανάγκη, μετατρέπεται σε δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος, με τις νεότερες γενιές να πληρώνουν ολοένα και ακριβότερα το τίμημα της στεγαστικής κρίσης.
Η συγκατοίκηση παύει σταδιακά να είναι απλώς μια εναλλακτική λύση για όσους επιθυμούν να μοιραστούν έναν χώρο ή να αποκτήσουν μια νέα κοινωνική εμπειρία. Για ένα ολοένα μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού εξελίσσεται σε αναγκαστική διέξοδο, προκειμένου να καταστεί δυνατή ακόμη και η στοιχειώδης πρόσβαση σε μια αξιοπρεπή κατοικία.
Και όσο τα ενοίκια παραμένουν απλησίαστα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες των πολιτών, τόσο το δικαίωμα στην αυτόνομη διαβίωση κινδυνεύει να μετατραπεί από αυτονόητη προοπτική σε προνόμιο για λίγους.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα