Ο Αυστραλός γιατρός και ερευνητής καρκίνου δρ. Richard Scolyer πέθανε σε ηλικία 59 ετών, αφού έζησε για σχεδόν τρία χρόνια με γλοιοβλάστωμα, μια από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου του εγκεφάλου.
Τα τελευταία του χρόνια έγιναν μέρος ενός παγκοσμίως πρωτότυπου ιατρικού πειράματος, καθώς υποβλήθηκε σε μια πειραματική θεραπεία που σχεδίασε η φίλη και συνάδελφός του, καθηγήτρια Georgina Long, βασισμένη στις δικές τους ανακαλύψεις στην ανοσοθεραπεία μελανώματος.
Η ιστορία του δεν αφορά μόνο μια τολμηρή θεραπεία. Αφορά επίσης έναν εμβληματικό γιατρό-επιστήμονα που επέλεξε να δημοσιοποιήσει την ασθένειά του, ώστε να ωφεληθούν οι μελλοντικοί ασθενείς με καρκίνο του εγκεφάλου.
Η ανοιχτή επιστολή του δρ. Scolyer «προς όλους τους Αυστραλούς»
Πριν από το θάνατό του, ο δρ. Scolyer έγραψε μια ανοιχτή επιστολή προς τους Αυστραλούς, ζητώντας να δημοσιευτεί μετά τον θάνατό του. Σε αυτήν, περιέγραψε την επιστολή ως το τελευταίο του αντίο και αναλογίστηκε την οικογένειά του, το έργο του, τη διάγνωσή του και την αξία της ιατρικής έρευνας.
Έγραψε ότι είχε περάσει τα προηγούμενα τρία χρόνια μιλώντας ανοιχτά για το γλοιοβλάστωμα, για να δείξει τι περνούν οι ασθενείς και οι οικογένειές τους και για να ενθαρρύνει την επιστημονική κοινότητα να συνεχίσει την ερευνητική πρόοδο. Είπε επίσης ότι ήθελε να συνεχίσει να συνεισφέρει, ακόμη και «στην πιο σκοτεινή του ώρα».
Το συναισθηματικό επίκεντρο της επιστολής δεν ήταν η ίδια η θεραπεία, αλλά η προοπτική. Ο δρ. Scolyer έγραψε ότι ο καρκίνος «δεν μας ορίζει» και προέτρεψε τους ερευνητές να παραμείνουν γενναίοι, τους ασθενείς να συμμετέχουν σε κλινικές δοκιμές όταν είναι σκόπιμο και τις κυβερνήσεις και τις κοινότητες να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την ιατρική επιστήμη.
Ποιος ήταν ο δρ. Richard Scolyer;
Ο δρ. Scolyer ήταν ένας κορυφαίος παγκοσμίως παθολόγος μελανώματος και συν-ιατρικός διευθυντής του Melanoma Institute Australia. Μαζί με την καθηγήτρια Georgina Long, βοήθησε στην προώθηση προόδων που μετέτρεψαν το προχωρημένο μελάνωμα από μια ασθένεια με πολύ αρνητικά αποτελέσματα σε μια όπου η ανοσοθεραπεία έχει δώσει σε πολλούς ασθενείς πολύ καλύτερη επιβίωση.
Το 2024, ο δρ. Scolyer και η δρ. Long ονομάστηκαν από κοινού Αυστραλοί της Χρονιάς. Μέχρι τότε, η δική του ζωή είχε ήδη αλλάξει δραματικά: τον Μάιο του 2023, διαγνώστηκε με γλοιοβλάστωμα επιθετικού τύπου IDH 4ου βαθμού μετά από μια επιληπτική κρίση.
Το γλοιοβλάστωμα παραμένει εξαιρετικά δύσκολο στη θεραπεία. Η τυπική φροντίδα συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση -όταν είναι δυνατόν- ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία, αλλά η μέση επιβίωση σε μεγάλες μελέτες εξακολουθεί να είναι συχνά περίπου 12 έως 18 μήνες.
Τι έκανε τη θεραπεία του παγκόσμια πρωτιά;
Ο δρ. Scolyer έγινε ο πρώτος γνωστός ασθενής με καρκίνο του εγκεφάλου που έλαβε συνδυασμένη ανοσοθεραπεία πριν από τη χειρουργική επέμβαση για γλοιοβλάστωμα, εφαρμόζοντας μια προσέγγιση εμπνευσμένη από τη θεραπεία μελανώματος. Ο στόχος ήταν να διεγείρεται το ανοσοποιητικό σύστημα ενώ ο όγκος ήταν ακόμα παρών, στη συνέχεια να αφαιρεθεί ο όγκος και να μελετηθεί πώς είχε ανταποκριθεί το ανοσοποιητικό σύστημα.
Η σχετική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine, περιέγραψε έναν νεοδιαγνωσμένο ασθενή με γλοιοβλάστωμα επιθετικού τύπου IDH, μη μεθυλιωμένο MGMT, ο οποίος έλαβε μία δόση τριπλού ανοσολογικού αποκλεισμού πριν από την μέγιστη ασφαλή εκτομή. Τα φάρμακα στόχευαν τις ανοσολογικές οδούς PD-1, CTLA-4 και LAG-3.
Μετά τη χειρουργική επέμβαση, οι ερευνητές διαπίστωσαν έντονη διήθηση και ενεργοποίηση ανοσοκυττάρων στον ιστό του όγκου. Στους 17 μήνες, η έκθεση ανέφερε ότι δεν υπήρχε οριστικό σημάδι υποτροπής και είχε προγραμματιστεί μια κλινική δοκιμή νεοεπικουρικής θεραπείας συνδυασμού αναστολέων σημείων ελέγχου πρώτης γραμμής.
Τι συνέβη μετά τη θεραπεία;
Ο δρ. Scolyer παρέμεινε σε γενικά καλή υγεία για σχεδόν δύο χρόνια, πολύ περισσότερο από πολλούς ασθενείς με αυτόν τον τύπο όγκου. Ο καρκίνος του επανεμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2025 και πέθανε στις 7 Ιουνίου 2026, σχεδόν τρία χρόνια μετά τη διάγνωση.
Αυτή η επιβίωση ήταν αξιοσημείωτη, αλλά πρέπει να ερμηνευτεί προσεκτικά. Η περίπτωσή του δεν αποδεικνύει ότι η θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε λειτουργεί για το γλοιοβλάστωμα. Η εμπειρία ενός μόνο ασθενούς μπορεί να δημιουργήσει μια επιστημονική υπόθεση, αλλά απαιτούνται κλινικές δοκιμές, για να δείξουν εάν μια θεραπεία είναι ασφαλής, αποτελεσματική και χρήσιμη για άλλους ασθενείς.
Γιατί η περίπτωσή του έχει σημασία για την έρευνα για τον καρκίνο του εγκεφάλου
Η απόφαση του δρ. Scolyer είχε σημασία επειδή ανέδειξε βιολογικά στοιχεία από μια ασθένεια όπου η πρόοδος ήταν αργή. Η θεραπεία έδειξε ότι μια στρατηγική ανοσοθεραπείας πριν από την επέμβαση θα μπορούσε να ενεργοποιήσει ανοσολογικές αποκρίσεις μέσα στον ιστό του γλοιοβλαστώματος, κάτι που οι ερευνητές αγωνίζονται εδώ και χρόνια να επιτύχουν.
Επίσης, αύξησε την ευαισθητοποίηση σχετικά με την επείγουσα ανάγκη για περισσότερη έρευνα για τον καρκίνο του εγκεφάλου. Η κληρονομιά του δρ. Scolyer δεν είναι επομένως ότι βρήκε μια θεραπεία, αλλά ότι βοήθησε να ανοίξει ένας νέος δρόμος για την έρευνα ενώ ζούσε ο ίδιος με την ασθένεια.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα