Νέα ένταση σε ιστορικό και διπλωματικό επίπεδο προκαλεί τοποθέτηση Τούρκου απόστρατου ναυάρχου, ο οποίος επαναφέρει στο προσκήνιο βαριές κατηγορίες σε βάρος των Ελλήνων, συνδέοντάς τες με τα γεγονότα που σημάδεψαν την Κρήτη κατά την περίοδο των Ελληνοτουρκικών και Οθωμανικών συγκρούσεων.
Ο ισχυρισμός έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ιστορική μνήμη έχει αποκτήσει ξανά ιδιαίτερη θέση στη δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.
ΟΙ ΒΑΡΙΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΕΦΕΡΕ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ
Ο Τούρκος απόστρατος αξιωματικός επιχειρεί να παρουσιάσει συγκεκριμένα ιστορικά γεγονότα από την Κρήτη μέσα από την τουρκική οπτική, χρησιμοποιώντας τον ιδιαίτερα βαρύ όρο «γενοκτονία» για πράξεις που αποδίδει στην ελληνική πλευρά.
Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό με τεράστιο ιστορικό και πολιτικό βάρος, ο οποίος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλή διαπίστωση χωρίς εξέταση του ιστορικού πλαισίου, των πηγών και των διαφορετικών ερμηνειών που υπάρχουν.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση εντάσσεται στη διαχρονική ελληνοτουρκική αντιπαράθεση γύρω από την ιστορική μνήμη και την ερμηνεία γεγονότων που συνδέονται με την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τις μεταγενέστερες συγκρούσεις.
Η ΚΡΗΤΗ, ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΜΕ ΒΑΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
Η ιστορία της Κρήτης είναι γεμάτη εξεγέρσεις, συγκρούσεις, σφαγές και βίαιες ανατροπές.
Ιδιαίτερα τα γεγονότα του 19ου αιώνα και οι τελευταίες δεκαετίες της οθωμανικής κυριαρχίας στο νησί αποτέλεσαν περίοδο μεγάλης αστάθειας, με αντιπαραθέσεις μεταξύ χριστιανικών και μουσουλμανικών πληθυσμών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αιματηρή εξέγερση του 1898 στο Ηράκλειο, όταν τα γεγονότα της 25ης Αυγούστου οδήγησαν σε μεγάλη σφαγή και αποτέλεσαν έναν από τους καταλύτες για τις εξελίξεις που ακολούθησαν στην Κρήτη.
Η ιστορική πραγματικότητα της εποχής ήταν σύνθετη και περιλάμβανε διαδοχικούς κύκλους βίας, εξεγέρσεων και αντιποίνων.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΤΑΙ ΟΠΛΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ
Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της νέας τουρκικής τοποθέτησης βρίσκεται στο γεγονός ότι έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία Ελλάδα και Τουρκία εξακολουθούν να διαφωνούν έντονα για σειρά ιστορικών και γεωπολιτικών ζητημάτων.
Μόλις τις προηγούμενες ημέρες, μάλιστα, η Άγκυρα απέρριψε την ελληνική θέση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, χαρακτηρίζοντάς την «αβάσιμη», ενώ το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αντιπαρέβαλε δικές του κατηγορίες για γεγονότα της ίδιας ιστορικής περιόδου.
Έτσι, η ιστορική μνήμη εξακολουθεί να λειτουργεί ως πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο χώρες.
ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ
Η Αθήνα και η Άγκυρα εξακολουθούν να προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο πολλά από τα γεγονότα που σημάδεψαν τις σχέσεις των δύο λαών.
Η ελληνική πλευρά δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους διωγμούς και στις βιαιότητες που υπέστησαν ελληνικοί πληθυσμοί κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στις αρχές του 20ού αιώνα.
Η τουρκική πλευρά, από την άλλη, προβάλλει τη δική της αφήγηση για τις απώλειες μουσουλμανικών πληθυσμών και τις καταστροφές που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων και των εξεγέρσεων.
Αυτή η σύγκρουση αφηγήσεων παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητη, καθώς συνδέεται άμεσα με τη συλλογική μνήμη και την πολιτική ταυτότητα των δύο χωρών.
Η ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ ΕΝΤΑΣΗΣ
Η αναφορά στην Κρήτη έρχεται να προστεθεί σε ένα ήδη φορτισμένο περιβάλλον ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων.
Παρότι πρόκειται για ιστορική αναφορά, η επιλογή τόσο βαριών χαρακτηρισμών μπορεί να αποκτήσει σύγχρονες πολιτικές διαστάσεις, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από πρόσωπο με υψηλόβαθμο στρατιωτικό παρελθόν στην Τουρκία.
Το βέβαιο είναι ότι η ιστορία της Κρήτης εξακολουθεί να αποτελεί πεδίο διαφορετικών ερμηνειών και έντονης αντιπαράθεσης.
Και κάθε φορά που επανέρχονται στο προσκήνιο οι πιο σκοτεινές σελίδες του παρελθόντος, η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στα ιστορικά αρχεία. Αγγίζει και το σήμερα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα