Η Κίνα φέρεται να εξετάζει επιχειρησιακά σενάρια που, σε θεωρητικό επίπεδο, θα μπορούσαν να θέσουν υπό πίεση ή και να απειλήσουν αμερικανικές ομάδες αεροπλανοφόρων ακόμη και σε αποστάσεις που αγγίζουν τα 3.000 χιλιόμετρα, ανατρέποντας παραδοσιακές αντιλήψεις περί «ασφαλούς ζώνης» στη θάλασσα.
Ξύπνησε ο «κινέζικος δράκος»;- Η Κίνα υποστηρίζει πως θα μπορούσε να χτυπήσει Αμερικανικά αεροπλανοφόρα ακόμα και 3.000 χλμ. μακριά!
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν επικεντρώνεται στην ανάπτυξη ενός και μόνο οπλικού συστήματος. Αντιθέτως, όπως επισημαίνεται, η ουσία βρίσκεται στη διαμόρφωση ενός ευρύτερου επιχειρησιακού δόγματος πολυεπίπεδης, συγχρονισμένης και ταυτόχρονης επίθεσης, με στόχο να διαρραγεί η συνοχή της αμερικανικής ναυτικής άμυνας και να αμφισβητηθεί η κυριαρχία της στον θαλάσσιο χώρο.
Η συγκεκριμένη προσέγγιση φαίνεται να στηρίζεται στον συνδυασμό διαφορετικών μέσων, από πυραυλικά συστήματα μεγάλης εμβέλειας έως εναέρια και πιθανώς δορυφορικά μέσα εντοπισμού, που λειτουργούν ως ενιαίο πλέγμα ισχύος.
Ξύπνησε ο «κινέζικος δράκος»;- Η Κίνα υποστηρίζει πως θα μπορούσε να χτυπήσει Αμερικανικά αεροπλανοφόρα ακόμα και 3.000 χλμ. μακριά!
Στόχος δεν είναι οι μεμονωμένες, γραμμικές επιθέσεις, αλλά η δημιουργία συνθηκών κορεσμού, όπου τα αμυντικά συστήματα καλούνται να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονες απειλές από πολλαπλές κατευθύνσεις και επίπεδα.
Στρατιωτικοί αναλυτές υπογραμμίζουν ότι ένα τέτοιο μοντέλο επιχειρήσεων θα μετέφερε το βάρος από την καθαρή ισχύ πυρός στον χρόνο αντίδρασης, στον βαθμό συντονισμού και στην ικανότητα διαχείρισης σύνθετων σεναρίων μάχης.
Σε αυτό το πλαίσιο, επιχειρείται να αξιοποιηθούν τα φυσικά και τεχνολογικά όρια μιας εκτεταμένης, πολυεπίπεδης άμυνας, όπου ακόμη και μικρές καθυστερήσεις ή αστοχίες στον συντονισμό μπορούν να αποδειχθούν κρίσιμες.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα