Αδιανόητες απαιτήσεις και αφόρητες πιέσεις από Γερμανία και ΗΠΑ για αφοπλισμό της Ελληνικής Αντιαεροπορικής Άμυνας στο Αιγαίο! Τι θα κάνει η Ελληνική κυβέρνηση;

Να αποσυρθούν εδώ και τώρα τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα, TOR-M1 και OSA, τα οποία αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της Ελληνικής Αντιαεροπορικής Αμυνας στο Αιγαίο έναντι της Τουρκίας, ζητούν, σύμφωνα με απολύτως ασφαλείς πληροφορίες, Ουάσιγκτον και Βερολίνο.

Άγνωστο παραμένει εάν στο «πακέτο» των απαράδεκτων απαιτήσεων, που υπονομεύουν την Εθνική Άμυνα, εντάσσονται και τα μεγάλου βεληνεκούς αντιαεροπορικά συστήματα, S-300. Αυτά, πάντως, δεν βρίσκονται σε επιχειρησιακή λειτουργία. Ουσιαστικά είναι αποθηκευμένα στην Κρήτη και χρησιμοποιούνται συχνά για ασκήσεις τόσο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όσο και των Ισραηλινών και Αμερικανικών.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το θέμα έχει τεθεί στην Ελληνική πλευρά εδώ και πολλούς μήνες. Μάλιστα, η Αθήνα φέρεται να μην έχει εκδηλώσει ιδιαίτερες αντιδράσεις. Κάτι που κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι έχει κιόλας αποδεχτεί αυτές τις παράλογες απαιτήσεις.

Να σημειωθεί πως, στο τέλος του καλοκαιριού, υψηλόβαθμοι κύκλοι της Ελληνικής κυβέρνησης, ενημερώνοντας κεκλεισμένων των θυρών αρμόδιους κρατικούς αξιωματούχους, τους ζήτησαν να επεξεργαστούν σενάρια «για την αντικατάσταση των ρωσικών συστημάτων, TOR-M1 και (σ.σ. των παλαιότερων) OSA».

Η εμμονή ιδιαίτερα του Βερολίνου σε αυτό το θέμα έχει ξεπεράσει πλέον τα εσκαμμένα. Πόσο μάλλον, από τη στιγμή που η Γερμανία αρνείται να σταματήσει τις πωλήσεις νευραλγικών οπλικών συστημάτων της προς την Τουρκία.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι τα πυραυλικά συστήματα, TOR, αποτελούν τη βασική αντιαεροπορική ασπίδα της χώρας μας έναντι της τουρκικής επιθετικότητας στα νησιά του Αιγαίου. Ως εκ τούτου, ενδεχόμενη απόσυρσή τους, δημιουργεί μείζον πρόβλημα στην Εθνική Άμυνα.

Το έτερο σημαντικό αντιαεροπορικό σύστημα (μεγάλου βεληνεκούς) που βρίσκεται σε επιχειρησιακή λειτουργία, είναι οι Αμερικανικοί Patriot.

Οι πιέσεις προς τη χώρα μας δεν είναι καινούργιες. Μετά τις ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία, το 2014, και την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, εξαιτίας των Ευρωπαϊκών κυρώσεων προς τη Ρωσία, η Αθήνα πιεζόταν, προκειμένου να σταματήσει τα εξοπλιστικά πάρε – δώσε με τη Μόσχα.

Ωστόσο, για αγορές οπλικών συστημάτων που είχαν γίνει πριν από την επιβολή κυρώσεων, η Ελλάδα είχε καταφέρει να πετύχει αρκετές εξαιρέσεις από τις κυρώσεις.

Αυτή την περίοδο, όμως, οι πιέσεις επανέρχονται και μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση. Μένει να φανεί ποια θα είναι η τελική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης, εάν, βέβαια, δεν έχει κιόλας υποκύψει στις Αμερικανο-Γερμανικές ορέξεις.

Εκτός των άλλων, εύλογα προκύπτει το ερώτημα με τι λεφτά θα αγοραστούν τα νέα αντιαεροπορικά συστήματα που θα αντικαταστήσουν τα ρωσικά. Ήδη, η Ελλάδα από το υστέρημά της, ξοδεύει περί τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ για οπλικά συστήματα και για τα τρία Όπλα.

Ακόμα και στην περίπτωση που αναγκαστεί να αντικαταστήσει τα ρωσικά συστήματα και ενταχθεί σε κάποιο σχέδιο παραγωγής ενός νέου, για παράδειγμα, «ευρωπαϊκού αντιαεροπορικού συστήματος», η απόκτησή του δεν θα είναι τσάμπα. Όπως άλλωστε κάθε άλλο παρά τσάμπα είναι τα πολεμικά πλοία, τα μαχητικά αεροσκάφη και τα υπόλοιπα εξοπλιστικά συστήματα που αγοράζει.