Αγωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν: «Αδύνατο να παρεμποδιστεί» λένε ειδικοί!

Αν και το Ισραήλ έχει δεσμευτεί να απαντήσει στην επίθεση της 13ης Απριλίου, παραμένει αμφίβολο αν θα μπορέσει να εξουδετερώσει το πιο φιλόδοξο σχέδιο της Τεχεράνης, το πυρηνικό της πρόγραμμα.

Έχοντας δολοφονήσει αρκετούς Ιρανούς πυρηνικούς επιστήμονες όλα αυτά τα χρόνια, οι Ισραηλινοί εξαπέλυσαν στη συνέχεια μια σειρά από επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας.

Οι επιθέσεις έχουν τη μορφή επιδρομών με drone και ειδικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης μιας τον Ιανουάριο του 2018 σε μια εγκατάσταση στην Τεχεράνη, στην οποία πράκτορες της Μοσάντ έκλεψαν μεγάλο αριθμό διαβαθμισμένων εγγράφων, που ο Β.Νετανιάχου είπε ότι αποδεικνύουν ότι το Ιράν επιδιώκει πρόγραμμα πυρηνικών όπλων.

Τον Απρίλιο του 2021, το Ιράν κατηγόρησε το Ισραήλ ότι ενορχήστρωσε μια έκρηξη στην κύρια εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου του στο Natanz, προκαλώντας σημαντικές ζημιές στις φυγοκέντρους του. Αυτό σηματοδότησε το δεύτερο περιστατικό μέσα σε ένα χρόνο που αφορούσε μια μυστηριώδη έκρηξη στο σημείο. Το Ισραήλ ούτε επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε τη συμμετοχή του σε καμία από τις δύο επιθέσεις.

Το Ισραήλ πιστεύεται επίσης ότι έχει πραγματοποιήσει μια σειρά κυβερνοεπιθέσεων, με πιο εμφανή τον Ιούνιο του 2010 με την εισαγωγή κακόβουλου λογισμικού Stuxnet στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Λέγεται ότι χάρη σε αυτό το κακόβουλο λογισμικό έχει καθυστερήσει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα για χρόνια.

Σύμφωνα όμως με τον είναι καθηγητή διεθνών σχέσεων και ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ Κρίστοφ Χαρτμούτ Μπλουτ, πλέον το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι τόσο προηγμένο που είναι δύσκολο έως αδύνατο να σταματήσει με στρατιωτικά μέσα.

Επικαλούμενος νέα έκθεση της αμερικανικής Ένωσης Ελέγχου Όπλων, ο Μπλουτ εξηγεί στο The Conversation τους λόγους που είναι μάταιη μια στρατιωτική επίθεση στα πυρηνικά σχέδια του Ιράν.

Πρώτον, το Ιράν διαθέτει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, τα οποία δεν μπορούν να εξαλειφθούν μέσω βομβαρδιστικών επιδρομών.

Ενώ η στόχευση των ιρανικών εγκαταστάσεων θα παρεμπόδιζε προσωρινά το πρόγραμμα, αυτό θα είχε μόνο βραχύβια αποτελέσματα.

Η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν στο Natanz θα ήταν απαραίτητη, αλλά η πρόσβαση σε αυτές τις εγκαταστάσεις θα απαιτούσε σημαντικό αριθμό αεροπορικών επιδρομών που θα διεισδύσουν βαθιά στο ιρανικό έδαφος, παρακάμπτοντας ή υπερνικώντας τα συστήματα αεράμυνας του.

Εξάλλου, όπως αναφέρει ο διεθνολόγος, τα τελευταία χρόνια, το Ιράν έχει οχυρώσει τις εγκαταστάσεις του στο Natanz, κατασκευάζοντας βαθιές σήραγγες για να αποτρέψει αεροπορική επίθεση.

Ακόμα κι αν αυτή η εγκατάσταση είχε υποστεί ζημιά, πιστεύεται ότι το Ιράν θα ήταν σε θέση να την επισκευάσει, ειδικά καθώς διάφορα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των φυγοκεντρητών ουρανίου, μπορεί να έχουν ήδη μεταφερθεί σε άγνωστες τοποθεσίες.

Έτσι, μια προσπάθεια καταστροφής του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν θα απαιτούσε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επίθεση.

Αυτό σίγουρα θα προκαλούσε στρατιωτική απάντηση από την Τεχεράνη και είναι πιθανό να πείσει την Ισλαμική Δημοκρατία για την ανάγκη επιτάχυνσης των προσπαθειών της να αποκτήσει το δικό της ώριμο πυρηνικό αποτρεπτικό μέσο.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, το Ιράν μπορεί επίσης να επιλέξει να αποχωρήσει από τη συνθήκη μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων, εξαλείφοντας κάθε υποχρέωση για επιθεωρήσεις από τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ακόμα και ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Εχούντ Ολμέρτ δήλωσε πρόσφατα: «Το Ισραήλ μπορεί να κάνει πολλά για να βλάψει την υποδομή του Ιράν, αλλά το Ισραήλ δεν έχει κανένα μέσο για να μπορέσει να καταστρέψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν».