Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα των εξοπλισμών εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα κρίσιμη φάση, καθώς τα συστήματα αεράμυνας Patriot και S-400 βρίσκονται στο επίκεντρο ενός περίπλοκου παιχνιδιού ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ουκρανία, Τουρκία και Ρωσία.
Η ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να αποκτήσει τη δυνατότητα εγχώριας παραγωγής πυραύλων Patriot προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον, καθώς πρόκειται για μια τεχνολογία υψηλής στρατηγικής αξίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, η μεταφορά τεχνογνωσίας θα επιτρέψει στο Κίεβο να μειώσει την εξάρτησή του από τις αμερικανικές αποστολές πυραύλων αναχαίτισης.
Η κίνηση αυτή, όμως, δεν εξετάζεται ανεξάρτητα από το μεγάλο αγκάθι στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις: τους ρωσικούς S-400 που έχει αποκτήσει η Άγκυρα.
Το μεγάλο δίλημμα της Τουρκίας με τους S-400
Η Τουρκία βρίσκεται εδώ και χρόνια αντιμέτωπη με τις αμερικανικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν λόγω της αγοράς του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος. Η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι η κατοχή των S-400 δημιουργεί κινδύνους για τα δυτικά οπλικά συστήματα και ιδιαίτερα για την ασφάλεια του ΝΑΤΟ.
Κατά καιρούς έχουν εξεταστεί διάφορες λύσεις, από την απομάκρυνση των συστημάτων μέχρι την αποθήκευσή τους σε άλλη τοποθεσία ή τη μεταφορά τους σε τρίτη χώρα.
Το Κρεμλίνο έχει επιβεβαιώσει ότι υπάρχουν επαφές με την Άγκυρα για το ζήτημα, χαρακτηρίζοντάς το όμως ιδιαίτερα ευαίσθητο. Η Ρωσία, ως κατασκευάστρια χώρα, διατηρεί σημαντικό λόγο σε οποιαδήποτε πιθανή μεταπώληση ή μεταφορά των S-400.
Η στάση της Μόσχας δείχνει ότι το θέμα έχει μετατραπεί σε διπλωματικό εργαλείο, την ώρα που η Τουρκία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στους δυτικούς συμμάχους της και τη σχέση της με τη Ρωσία.
Η Ουκρανία αναζητά το δικό της «αντιπυραυλικό οπλοστάσιο»
Οι Patriot αποτελούν ένα από τα πιο πολύτιμα όπλα που διαθέτει η Ουκρανία για την αντιμετώπιση των ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων. Ωστόσο, η συνεχής χρήση τους έχει μειώσει σημαντικά τα διαθέσιμα αποθέματα.
Η δυνατότητα παραγωγής τους στο ουκρανικό έδαφος θα αποτελούσε μια μεγάλη αλλαγή, αν και οι ειδικοί εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα στο πεδίο της μάχης.
Η πλήρης λειτουργία ενός συστήματος Patriot δεν περιορίζεται μόνο στους πυραύλους. Περιλαμβάνει εκτοξευτές, εξελιγμένα ραντάρ και κέντρα διοίκησης, τα οποία απαιτούν πολύπλοκη τεχνολογία και εκπαίδευση.
Ωστόσο, η πρόσβαση σε αμερικανική τεχνογνωσία θα μπορούσε να επιταχύνει την ανάπτυξη ουκρανικών πυραυλικών προγραμμάτων και να αλλάξει τα δεδομένα στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της χώρας.
Ρωσία και Τουρκία: μια σχέση με πολλά επίπεδα
Η Μόσχα και η Άγκυρα, παρά τις διαφωνίες τους σε πολλά μέτωπα, διατήρησαν ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία.
Η Τουρκία παρέμεινε μία από τις λίγες χώρες του ΝΑΤΟ που δεν ακολούθησαν πλήρως τη γραμμή των δυτικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, γεγονός που επέτρεψε τη συνέχιση σημαντικών οικονομικών και πολιτικών επαφών.
Μια πιθανή συμφωνία γύρω από τους S-400 θα μπορούσε να δώσει στη Ρωσία νέες ευκαιρίες στη διεθνή αγορά όπλων, ειδικά σε χώρες της Μέσης Ανατολής που ενισχύουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες.
Στο παιχνίδι μπαίνουν Κίνα και Ισραήλ
Η εξίσωση, όμως, δεν περιορίζεται μόνο σε Ουάσινγκτον, Μόσχα και Άγκυρα.
Η Κίνα αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα, καθώς διατηρεί τεχνολογικές συνεργασίες με την Τουρκία και παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στον χώρο της άμυνας.
Παράλληλα, το Ισραήλ βλέπει με ιδιαίτερη προσοχή την ενίσχυση των τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, καθώς μια νέα ισορροπία ισχύος στην περιοχή θα μπορούσε να επηρεάσει τις περιφερειακές σχέσεις και τους στρατηγικούς υπολογισμούς.
Η υπόθεση Patriot–S-400 εξελίσσεται έτσι σε ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό παζάρι, όπου οι πύραυλοι δεν αποτελούν μόνο όπλα άμυνας, αλλά και εργαλεία επιρροής, διαπραγμάτευσης και αλλαγής των διεθνών συσχετισμών.
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα