Ακριβώς όπως στην Ελλάδα : Ιάπωνας υπουργός παραιτείται επειδή παραδέχτηκε ότι δεν αγοράζει ρύζι – Του το χαρίζουν!

Ενώ στην Ελλάδα οι πολιτικοί συχνά εκφράζονται και δρουν χωρίς να αντιμετωπίζουν συνέπειες, στην Ιαπωνία ένας υπουργός παραιτήθηκε επειδή είπε την αλήθεια.

Ακριβώς όπως στην Ελλάδα : Ιάπωνας υπουργός παραιτείται επειδή παραδέχτηκε ότι δεν αγοράζει ρύζι – Του το χαρίζουν!

Ο υπουργός Γεωργίας της Ιαπωνίας, Τάκου Ετό, παραιτήθηκε την Τετάρτη μετά από έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η δήλωσή του σχετικά με την τιμή του ρυζιού στη χώρα. Ο Ετό αποκάλυψε ότι δεν αγοράζει ρύζι, αφού λαμβάνει μεγάλες ποσότητες ως δώρα από υποστηρικτές του – κάτι που θεωρήθηκε προκλητικό, ειδικά εν μέσω της σημαντικής αύξησης των τιμών στα βασικά τρόφιμα στην Ιαπωνία.

Ο ίδιος ανέφερε: «Υπέβαλα την παραίτησή μου στον πρωθυπουργό Ισιμπά και ζητώ συγγνώμη για τις ακατάλληλες δηλώσεις μου σε μια δύσκολη περίοδο, όπου οι πολίτες υποφέρουν από την αύξηση των τιμών».

Η τιμή του ρυζιού έχει σχεδόν διπλασιαστεί σε σχέση με πέρυσι, δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα των καταναλωτών. Παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες, όπως η απελευθέρωση έκτακτων αποθεμάτων, η κατάσταση παραμένει δύσκολη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα λόγια του υπουργού προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην κοινωνία και την πολιτική.

Ο ίδιος τόνισε: «Υπέβαλα την παραίτησή μου στον πρωθυπουργό Ισιμπά και ζητώ συγγνώμη για τις ακατάλληλες δηλώσεις μου σε μια περίοδο που οι πολίτες υποφέρουν από τις αυξήσεις των τιμών».

Ακριβώς όπως στην Ελλάδα : Ιάπωνας υπουργός παραιτείται επειδή παραδέχτηκε ότι δεν αγοράζει ρύζι – Του το χαρίζουν!

Η παραίτηση του Ετό συνέβη λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές για την Άνω Βουλή και επιβάρυνε την εικόνα της κυβέρνησης του Σιγκερού Ισιμπά, που ήδη αντιμετωπίζει έντονη δυσαρέσκεια λόγω της ακρίβειας. Σύμφωνα με έρευνα της Kyodo News, το 87% των πολιτών δηλώνει δυσαρεστημένο με τον τρόπο που διαχειρίζεται το ζήτημα.

Στην Ιαπωνία, ακόμη και μια ακατάλληλη φράση μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική παραίτηση, σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου η πολιτική ευθύνη σπανίως αναλαμβάνεται, ακόμα και σε σοβαρές κρίσεις.