Άλκις Κούρκουλος: Πρόλαβα να πω στον πατέρα μου όλα αυτά που ένιωθα

Μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη και τον Γιώργο Πυρπασόπουλο γεμίζουν το Μικρό Παλλάς ακόμη και μεσοβδόμαδα – Ο Αλκις Κούρκουλος μιλάει στο «Gala» για όσα τον νοιάζουν αληθινά, για εκείνα που τον αφήνουν αδιάφορο, αλλά και για τη μεγάλη προίκα, τα αδέρφια του
Στον Αλκι Κούρκουλο δεν αρέσουν οι συνεντεύξεις. Μιλάει σπάνια και μόνο όταν πρόκειται να επικοινωνήσει τη δουλειά του. Πρόκειται για έναν ευγενικό άνθρωπο, εξαιρετικά χαμηλού προφίλ, ο οποίος χαίρει θερμής αποδοχής τόσο από το θεατρόφιλο κοινό όσο και από τον καλλιτεχνικό κόσμο. Συναντηθήκαμε στο Μικρό Παλλάς όπου μαζί με τον Θοδωρή Αθερίδη και τον Γιώργο Πυρπασόπουλο πρωταγωνιστούν στην κωμωδία της Γιασμίνα Ρεζά, «Art».
GALA: Αντιλαμβάνομαι μια τέλεια χημεία μεταξύ σας με τον Θοδωρή Αθερίδη…
αλκης κουρκουλος: Είναι από τους πιο γενναιόδωρους σκηνοθέτες που έχω συναντήσει. Το έλεγε και στις πρόβες: «Προτιμώ να μη χάσω τον ηθοποιό από το να επιβάλλω την άποψή μου και επειδή σκηνοθετώ να τον βάλω να κάνει με το ζόρι κάτι». Εξίσου γενναιόδωρος είναι και στη σκηνή ως ηθοποιός, πράγμα σπάνιο στη δουλειά μας. Η αλήθεια είναι ότι γνωριζόμαστε χρόνια, έχουμε κάνει μαζί μια ταινία, ενώ κατά καιρούς σκεπτόμασταν τη συνεργασία. Μέχρι που παρουσιάστηκε η ευκαιρία.
G: Δίνεις την εντύπωση ότι δεν ζεις με τη ματαιοδοξία της μαρκίζας.
αλ.κ.: Παίζει ρόλο το πού ρίχνει βάρος ο καθένας. Εγώ έχω άλλες απαιτήσεις από τον εαυτό μου, όπως το να περνώ καλά. Προτιμώ να είμαι σε μια καλή δουλειά, όπως αυτήν, που έχω σημείο επαφής με τους υπολοίπους και συμβαίνει κάτι ωραίο στη σκηνή αλλά και στα καμαρίνια, παρά οτιδήποτε άλλο. Τις ωραίες στιγμές δεν τις αλλάζω. Εχω δει το όνομά μου πρώτο στη μαρκίζα. Και; Θα πάω, για παράδειγμα, σε μια δουλειά του εξαιρετικού Αιμίλιου Χειλάκη όπου παίζει και σκηνοθετεί και θα επιδιώξω να μπει το όνομά μου πρώτο; Δεν θα το κάνω, όπως και τώρα που ο Θοδωρής έχει ένα θέατρο δικό του, συνθέτει θιάσους και σκηνοθετεί. Το στοίχημα με το κοινό είναι τελείως διαφορετικό και νομίζω ότι από την άποψη της συνέπειας και των επιλογών το έχω κερδίσει.
G: Εχεις υπάρξει, όμως, και επιχειρηματίας, με παραγωγές στο οικογενειακό θέατρο «Κ».
αλ.κ.: Μου άρεσε, τότε, αυτό που έκανα, αλλά δυστυχώς -ή ευτυχώς- καταστράφηκα οικονομικά. Δεν είμαστε όλοι για όλα. Ωστόσο, η ζωή σού δείχνει τον δρόμο προκειμένου να μαθαίνεις από τα λάθη σου. Δεν θα με χάλαγε να ξανατολμήσω μια παραγωγή, άλλωστε δεν έκανα παραγωγές για να βγάλω χρήματα.
G: Εχεις κάνει ποτέ ψυχανάλυση;
αλ.κ.: Ξεκίνησα πριν από χρόνια προσπαθώντας να αντιμετωπίσω το άγχος και τις κρίσεις πανικού. Ακόμη παθαίνω κρίσεις πανικού λόγω του στρες και επειδή παίρνω τα πράγματα πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι ίσως είναι. Παρά το γεγονός ότι φαίνομαι ένας άνθρωπος ήρεμος, με αργούς ρυθμούς, μέσα μου οι ρυθμοί είναι πολύ πιο γρήγοροι.
G: Ενιωσες πότε ότι πρέπει να συμβιβαστείς με το επώνυμό σου και ό,τι αυτό κουβαλάει;
αλ.κ.: Ηταν μια διαδικασία που μου πήρε πολλά χρόνια. Ετυχε, βλέπεις, να ακολουθήσω το ίδιο επάγγελμα με τον πατέρα μου. Τα πάντα μπήκαν σε πιο σωστή βάση με το πέρασμα του χρόνου, την ωρίμανσή μου και κάποιες εσωτερικές διεργασίες.
G: Πώς ήταν ο Νίκος Κούρκουλος ως πατέρας;
αλ.κ.: Δύσκολος. Κληρονόμησα από εκείνον πολλά στοιχεία που τα κουβαλώ στο DNA μου, όπως την εντιμότητα, τη σεμνότητα και την παντελή έλλειψη μισαλλοδοξίας. Αυτή την ελληνική μανία του να φας τον άλλον. Ηταν υπέρμαχος της άποψης πως ό,τι κι αν κάνεις, εντέλει σε βαθμολογεί το σανίδι. Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι όπου μπαινόβγαιναν ηθοποιοί και οι περισσότερες κουβέντες αφορούσαν την τέχνη, αλλά δεν έπαιξαν ρόλο οι γονείς μου στην επιλογή του επαγγέλματός μου. Η μητέρα μου δεν χάρηκε με την απόφασή μου. Αρχικά σπούδασα Διεύθυνση Φωτογραφίας στη Σχολή Σταυράκου. Δούλεψα ως βοηθός οπερατέρ, αλλά η εσωτερική μου ανάγκη ήταν άλλη. Ετσι, στη συνέχεια πήγα σε δραματική σχολή.

G: Σκέφτηκες ποτέ: «Θα ήθελα να ζει ο πατέρας μου για να με δει εδώ»;
αλ.κ.: Θα ήθελα να τον είχα κοντά μου, ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως της δουλειάς. Δεν μου έχουν μείνει απωθημένα σε σχέση με τον πατέρα μου. Πρόλαβα να του πω όλα αυτά που ένιωθα. Είχαμε κουβεντιάσει πολύ, συζητούσαμε μεταξύ μας τα πάντα.
G: Η σκηνοθετική ματιά της μητέρας σου παίζει ρόλο στις δουλειές σου;
αλ.κ.: Είναι μια πολύ έξυπνη γυναίκα που ξέρει από θέατρο. Παλιά αντιδρούσα, δείχνοντας άρνηση σε οτιδήποτε είχε να κάνει με επαγγελματική επιρροή από τους γονείς μου. Ηθελα να μάθω από τα δικά μου λάθη. Εκανα λάθη, και εξακολουθώ να κάνω, αλλά τώρα πια είμαι άνετος στο να ρωτώ τη γνώμη της. Αντιδρώ πολύ πιο έξυπνα. Ζητώ την άποψή της και κρατάω αυτά που μου κάνουν.
G: Πώς είναι η καθημερινότητά σου;
αλ.κ.: Υπάρχουν διαστήματα που βολεύομαι και αράζω στον καναπέ μου και περίοδοι εξωστρέφειας που βγαίνω συνεχώς έξω. Περνώ διάφορες φάσεις, οι φίλοι μου όμως γνωρίζουν κάθε φορά σε τι φάση ζωής βρίσκομαι.
G: Σε ενοχλεί όταν τα έντυπα ασχολούνται με την προσωπική σου ζωή;
αλ.κ.: Δεν ξέρω τι μπορεί να γράφεται γιατί δεν τα διαβάζω. Το ίδιο κάνω και με τις κριτικές. Δεν θα μπω εδώ ή εκεί για να ψάξω πώς με είδαν ή τι γράφουν για μένα. Είναι κάτι που δεν το έκανα από την αρχή της καριέρας μου. Εκτίθεμαι σε τόσο κόσμο καθημερινά, ο καθένας μπορεί να γράψει το μακρύ του και το κοντό του. Το να μη διαβάζω τίποτα είναι ένας τρόπος να προστατεύσω τον εαυτό μου.
G: Ποια η σχέση σου με τα αδέλφια σου;
αλ.κ.: Τα αδέλφια είναι προίκα. Με τη Μελίτα είναι λογικό ότι είμαστε πιο κοντά γιατί δεν έχουμε μεγάλη ηλικιακή διαφορά, όμως είμαστε όλοι δεμένοι. Μ’ αρέσει η οικογένειά μου αλλά και ο τρυφερός ρόλος του μεγάλου αδελφού που μου βγαίνει αυθόρμητα. Συγκινούμαι που βλέπω τα δύο μικρά, τα οποία ξέρω από τότε που γεννήθηκαν, να μεγαλώνουν και να διαπρέπουν. Τους χαζεύω και καμαρώνω.
G: Ποια ανάμνηση Χριστουγέννων κρατάς από τα παιδικά σου χρόνια;
αλ.κ.: Να στολίζουμε με τη μητέρα και την αδελφή μου το δέντρο και να περιμένουμε τον πατέρα μου να επιστρέψει από το θέατρο. Αλλά και την προσμονή του Αγιου Βασίλη.
G: Ποια θα έλεγες ότι είναι η πιο ιδιαίτερη Πρωτοχρονιά της ζωής σου;
αλ.κ.: Οπως πάντα, έτρεχα να προλάβω και η αλλαγή του χρόνου με βρήκε με κάποιον φίλο στον δρόμο. Παρά τα όσα λένε, ότι η Πρωτοχρονιά πρέπει να είναι ιδιαίτερη για να σου πάει καλά ο χρόνος, εκείνη η χρονιά υπήρξε μία από τις καλύτερες της ζωής μου