Αμείλικτη καταστολή στο Ιράν: Το καθεστώς στραγγαλίζει κάθε ίχνος ελευθερίας – Κλείνουν εφημερίδες, κατάσχονται περιουσίες αθλητών και ηθοποιών, ενώ η νεολαία στέκεται απέναντι στο απόλυτο σκοτάδι

Μια αμείλικτη καταστολή έχει εξαπλωθεί στο Ιράν, όπου το καθεστώς περνά σε φάση ολοκληρωτικής εξόντωσης κάθε αντίστασης. Δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένες συλλήψεις ή περιορισμούς – αυτό που βιώνει η χώρα είναι μια οργανωμένη εκκαθάριση ζωών, περιουσιών και φωνών, με χαρακτηριστικά που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές στιγμές της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979.

Οι δίκες και οι κατασχέσεις

Η εισαγγελία της Τεχεράνης λειτουργεί πλέον ως σύγχρονη Ιερά Εξέταση. Αθλητές, αστέρες του κινηματογράφου και διανοούμενοι αντιμετωπίζονται ως υποκινητές των ταραχών, με κατηγορίες που φτάνουν μέχρι «εγκληματική συνωμοσία». Παράλληλα, οι αρχές προχωρούν σε δήμευση περιουσιών, κατασχέσεις επιχειρήσεων και χώρων πολιτισμού, «τιμωρώντας» όσους αμφισβήτησαν το καθεστώς.

Περισσότερες από 60 επιχειρήσεις και καφέ σφραγίστηκαν, κλείνοντας κάθε χώρο όπου πνέει ακόμη αέρας ελευθερίας και αφήνοντας την κοινωνία σε οικονομική ασφυξία.

Το σκοτάδι της ενημέρωσης

Ο ελεύθερος Τύπος δέχθηκε πλήγμα ανεπανόρθωτο. Η ιστορική εφημερίδα Ham-Mihan, που τόλμησε να αποκαλύψει την κατάσταση στα νοσοκομεία και τις φυλακές κατά τις διαδηλώσεις, φιμώθηκε βίαια. Οι κατηγορίες περί «κατασκευασμένων ειδήσεων» χρησιμοποιούνται σαν όπλο για να κρατήσουν την κοινωνία σε απόλυτη σιωπή, ενώ το διαδίκτυο μετατρέπεται σε ψηφιακό τάφο, εμποδίζοντας την αλήθεια να διαφύγει εκτός συνόρων.

Τελεσίγραφα και ξένοι «δάκτύλοι»

Οι αρχές κατηγορούν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για «ξένη υποκίνηση» και «τρομοκρατικά δίκτυα», ενώ οι δρόμοι βάφονται με αίμα. Ο αρχηγός της αστυνομίας απηύθυνε ανατριχιαστικό τελεσίγραφο τριών ημερών: «Παραδοθείτε ή αντιμετωπίστε την οργή του νόμου». Η επικοινωνία με δορυφορικά κανάλια του εξωτερικού θεωρείται πλέον θανάσιμο αδίκημα, απομονώνοντας τη χώρα από τον υπόλοιπο πλανήτη.

Η «αιματηρή» ειρήνη του Πεζεσκιάν

Ο πρόεδρος Πεζεσκιάν προσπαθεί να κατευνάσει την ένταση προσφέροντας ψίχουλα αποζημιώσεων, βαφτίζοντας τους νεκρούς «μάρτυρες» για να εξαγοράσει τη σιωπή των οικογενειών τους. Υπόσχεται στέγαση και μισθούς, την ώρα που η χώρα μυρίζει μπαρούτι και καμένο λάστιχο. Είναι μια μάχη ανάμεσα σε μια νεολαία που δεν έχει τίποτα να χάσει και ένα καθεστώς που είναι έτοιμο να καταστρέψει τα πάντα για να κρατηθεί στην εξουσία.