Ανάλυση CNN: Το Ιράν έκανε «σμπαράλια» το δόγμα ισχύος του Τραμπ μέσα σε ενάμιση μήνα!-Το «χαστούκι» στην Ουγγαρία, η Κίνα και η αμφισβήτηση στο εσωτερικό που φουντώνει

Η στρατηγική του Αμερικανού προέδρου δεν φαίνεται να αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, καθώς η αντιπαράθεση με το Ιράν εξελίσσεται σε μια από τις πιο σύνθετες και απαιτητικές δοκιμασίες της πολιτικής του πορείας.

Ανάλυση CNN: Το Ιράν έκανε «σμπαράλια» το δόγμα ισχύος του Τραμπ μέσα σε ενάμιση μήνα!-Το «χαστούκι» στην Ουγγαρία, η Κίνα και η αμφισβήτηση στο εσωτερικό που φουντώνει

Αντί για μια γρήγορη διπλωματική ή στρατηγική υπερίσχυση, η Ουάσινγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα πιο περίπλοκη και λιγότερο ελεγχόμενη από ό,τι είχε προβλεφθεί.

Άκαρπες διαπραγματεύσεις και αυξανόμενη ένταση

Οι πρόσφατες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν που πραγματοποιήθηκαν στο Πακιστάν ολοκληρώθηκαν χωρίς συμφωνία, έπειτα από 21 ώρες διαβουλεύσεων. Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ υποστήριξε ότι η Τεχεράνη απέρριψε βασικούς όρους της αμερικανικής πρότασης, μεταξύ των οποίων και τη δέσμευση να μην επιδιώξει ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, «η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο» του Ιράν.

Παράλληλα, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, οι δύο πλευρές αναμένεται να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μέσα στην εβδομάδα, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί περαιτέρω κλιμάκωση.

Η στρατηγική της «μέγιστης πίεσης» και τα όριά της

Από την πρώτη του θητεία, ο Ντόναλντ Τραμπ υιοθέτησε μια εξωτερική πολιτική που στηρίζεται στην έντονη πίεση: κυρώσεις, απειλές και σκληρή ρητορική συνθέτουν τον πυρήνα της λεγόμενης στρατηγικής «μέγιστης πίεσης».

Στην περίπτωση του Ιράν, η προσέγγιση αυτή έφτασε στο απόγειό της, με στόχο όχι μόνο την οικονομική και διπλωματική αποδυνάμωση της Τεχεράνης, αλλά και την αναδιάταξη των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δείχνει να αποκλίνει από τις προσδοκίες της Ουάσινγκτον.

Το Ιράν δεν υποχώρησε. Αντίθετα, επέλεξε να αντέξει την πίεση και να αξιοποιήσει τα δικά του στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Ανάλυση CNN: Το Ιράν έκανε «σμπαράλια» το δόγμα ισχύος του Τραμπ μέσα σε ενάμιση μήνα!-Το «χαστούκι» στην Ουγγαρία, η Κίνα και η αμφισβήτηση στο εσωτερικό που φουντώνει

Το Ιράν αντέχει και αξιοποιεί τα «κλειδιά» της γεωπολιτικής

Η Τεχεράνη έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας ενεργειακής ροής, όπως το Στενό του Ορμούζ, ένα από τα σημαντικότερα περάσματα για το διεθνές εμπόριο πετρελαίου.

Αυτή η γεωστρατηγική θέση της επιτρέπει όχι μόνο να αντιστέκεται στις πιέσεις, αλλά και να δημιουργεί έμμεση πίεση προς τις ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία συνολικά. Έτσι, η σύγκρουση δεν περιορίζεται σε διμερές επίπεδο, αλλά αποκτά παγκόσμιες προεκτάσεις.

Διπλό αδιέξοδο για την Ουάσινγκτον

Η αμερικανική πλευρά βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα δύσκολο δίλημμα:

• είτε κλιμάκωση της πίεσης, με τον κίνδυνο στρατιωτικής ή οικονομικής αποσταθεροποίησης
• είτε αποκλιμάκωση και συμβιβασμός, με πιθανό πολιτικό κόστος στο εσωτερικό

Και οι δύο επιλογές ενέχουν σημαντικούς κινδύνους, ειδικά σε ένα ήδη πολωμένο πολιτικό περιβάλλον στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμμαχοι σε απόσταση και ένα πιο ρευστό διεθνές περιβάλλον

Η στάση των συμμάχων της Ουάσινγκτον παραμένει επιφυλακτική. Πολλές χώρες του ΝΑΤΟ δεν δείχνουν διάθεση για άμεση εμπλοκή σε μια σύγκρουση που δεν έχει συλλογικό σχεδιασμό, γεγονός που ενισχύει την εικόνα μιας πιο μοναχικής αμερικανικής στρατηγικής.

Παράλληλα, η διεθνής εμπειρία των τελευταίων ετών – ιδιαίτερα σε σχέση με την άνοδο της Κίνας – έχει δείξει ότι η οικονομική ισχύς δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικό προνόμιο της Δύσης. Το Πεκίνο έχει αποδείξει ότι μπορεί να απορροφά πιέσεις και να απαντά στρατηγικά, και το Ιράν φαίνεται να υιοθετεί παρόμοια λογική ανθεκτικότητας.

Πολιτικές πιέσεις και εσωτερικά μέτωπα

Η εικόνα ισχύος του Ντόναλντ Τραμπ δοκιμάζεται και εκτός του ιρανικού ζητήματος.

Η πολιτική του επιρροή στην Ευρώπη, όπως μέσω της στήριξης προς τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, δεν φαίνεται να αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της Ευρώπης περιορίζουν το εύρος επιρροής του.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, οι πολιτικές του συναντούν αυξανόμενη αντίσταση από θεσμούς και κοινή γνώμη, με σειρά αποφάσεων να αναδεικνύει τα όρια της εκτελεστικής ισχύος.

Ακόμη και σε διεθνές επίπεδο, προσωπικότητες όπως ο Πάπας Λέων έχουν εκφράσει δημόσια διαφωνία με την αμερικανική στάση στο ζήτημα του Ιράν, υπογραμμίζοντας τη διεύρυνση του διπλωματικού ρήγματος.

Η ρητορική της ισχύος και οι επιπτώσεις της

Η προσέγγιση που δίνει έμφαση στη δύναμη και την επιβολή, όπως έχει διατυπωθεί από στενούς συνεργάτες του Λευκού Οίκου, αποτυπώνει μια κοσμοθεωρία όπου οι διεθνείς σχέσεις καθορίζονται κυρίως από την ισχύ.

Ωστόσο, η τρέχουσα κρίση δείχνει ότι σε ένα πολυπολικό διεθνές σύστημα, η αποκλειστική χρήση πίεσης δεν εγγυάται αποτελέσματα, ενώ μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αντίσταση από τους αντιπάλους.

Η σύγκρουση με το Ιράν αναδεικνύει τα όρια μιας στρατηγικής που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην ισχύ και την κλιμάκωση. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι αντίπαλοι είναι πιο ανθεκτικοί και οι σύμμαχοι πιο επιφυλακτικοί, ο Ντόναλντ Τραμπ καλείται να επανεξετάσει τα εργαλεία της εξωτερικής του πολιτικής.

Διαφορετικά, ο κίνδυνος δεν είναι απλώς μια αποτυχία σε μια συγκεκριμένη κρίση, αλλά μια σταδιακή διάβρωση της συνολικής πολιτικής επιρροής του, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.