Ανάλυση New York Times: Ο Τραμπ ποντάρει στην αδυναμία του Ιράν κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο λάθος

Παρά τις συνεχείς διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και την ηγεσία του Ιράν, η κατάσταση δείχνει να πλησιάζει περισσότερο σε κλιμάκωση της έντασης παρά σε αποκλιμάκωση.

Ανάλυση New York Times: Ο Τραμπ ποντάρει στην αδυναμία του Ιράν κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο λάθος

Η προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου στηρίζεται στην υπόθεση ότι οι εσωτερικές αναταράξεις και η κοινωνική δυσαρέσκεια θα οδηγήσουν σε ουσιαστική αποδυνάμωση του καθεστώτος της Τεχεράνης. Ωστόσο, τα γεγονότα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο: το Ιράν παραμένει σταθερό και καλά εδραιωμένο στην εξουσία.

Μετά τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου με ΗΠΑ και Ισραήλ, που προκάλεσε σημαντικές απώλειες σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και σε υψηλόβαθμους στρατιωτικούς και επιστήμονες, η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας δέχθηκε έντονη πίεση. Αρχικά, η αντίδρασή της στις διαδηλώσεις του Δεκεμβρίου, που πυροδοτήθηκαν από την κατάρρευση της ισοτιμίας του νομίσματος, ήταν συγκρατημένη. Ωστόσο, η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων οδήγησε τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ να επαναφέρει σκληρά μέτρα καταστολής. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της Δικαιοσύνης: «Δεν μπορεί να υπάρξει καμία ανοχή απέναντι στους ταραξίες. Αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει επιείκεια».

Σύμφωνα με το Human Rights Activists News Agency, έως τα μέσα Φεβρουαρίου είχαν καταγραφεί 7.008 θάνατοι και 53.344 συλλήψεις, με τα στοιχεία να παραμένουν ανοιχτά καθώς συνεχίζονται οι επιχειρήσεις καταστολής. Παράλληλα, επεκτάθηκαν οι διώξεις σε βάρος πολιτικών προσωπικοτήτων της μεταρρυθμιστικής πτέρυγας, αν και μερικοί, όπως η Αζάρ Μανσουρί, αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι. Οι αναφορές για σκληρή μεταχείριση των κρατουμένων δημιούργησαν σοβαρές εντυπώσεις διεθνώς, αλλά δεν φαίνεται να επηρεάζουν τη συνολική ισχύ του καθεστώτος.

Παρά τις κοινωνικές αναταράξεις και τις στρατιωτικές απώλειες, η πραγματική δύναμη του Ιράν παραμένει ακλόνητη. Η στρατιωτική και οικονομική ελίτ παραμένει ενωμένη, ενώ η οργανωμένη καταστολή διατηρεί τον φόβο και τον έλεγχο στην κοινωνία. Αυτό δείχνει ότι οι ΗΠΑ έχουν υποτιμήσει την ανθεκτικότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Οι πρόσφατες αναταράξεις μπορεί να μοιάζουν με ένδειξη αδυναμίας, αλλά το καθεστώς παραμένει ισχυρό, με δομημένη ηγεσία και αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου.

Ανάλυση New York Times: Ο Τραμπ ποντάρει στην αδυναμία του Ιράν κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο λάθος

Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται απορημένος από την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γουίτκοφ στο Fox News, ο Τραμπ είναι «έκπληκτος» που η Τεχεράνη δεν έχει καταλήξει σε υποχωρήσεις, παρά την πίεση από την παρουσία της αμερικανικής ναυτικής δύναμης στην περιοχή. Η αντίληψη ότι οι στρατιωτικές πιέσεις και οι κοινωνικές αναταραχές θα οδηγήσουν σε συνθηκολόγηση φαίνεται να απέχει από την πραγματικότητα.

Οι διαφορές ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν επικεντρώνονται στο πεδίο εφαρμογής και στους μηχανισμούς άρσης κυρώσεων σε αντάλλαγμα με περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Η ιρανική πλευρά έχει προτείνει συνδυασμό μέτρων, όπως εξαγωγή μέρους του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού και συνεργασία σε περιφερειακό επίπεδο, με αντάλλαγμα την αναγνώριση του δικαιώματος για ειρηνικό πυρηνικό εμπλουτισμό. Οι συνομιλίες συνεχίζονται και η πιθανότητα προσωρινής συμφωνίας δεν αποκλείεται.

Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ έχει θέσει σαφείς προθεσμίες, απειλώντας με «σοβαρές συνέπειες» αν το Ιράν δεν συμμορφωθεί, ενώ η συμμετοχή Αμερικανών επιχειρηματιών στα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου παραμένει υπό συζήτηση, χωρίς να θίγεται ο έλεγχος των ιρανικών πόρων από την Τεχεράνη.

Συμπερασματικά, η υπόθεση ότι η εσωτερική αστάθεια θα διαρρήξει την ισχύ του Ιράν φαίνεται παραπλανητική. Το καθεστώς παραμένει ανθεκτικό, συντονισμένο και αποφασισμένο, ενώ η προσέγγιση της αμερικανικής πλευράς κινδυνεύει να βασίζεται σε μια λανθασμένη εκτίμηση της πραγματικής δυναμικής της Ισλαμικής Δημοκρατίας.