Ανάλυση – “βόμβα” από πρώην στέλεχος της CIA με βαριές αιχμές κατά του Ντόναλντ Τραμπ: Η Ουάσινγκτων σε επικίνδυνο διπλωματικό αδιέξοδο με το Ιράν με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να φέρεται να οδηγεί τις διαπραγματεύσεις σε κατάρρευση μέσω στρατηγικής πίεσης και τελεσιγράφων, ενώ η Μέση Ανατολή βυθίζεται σε νέα περίοδο αστάθειας χωρίς ορατό διέξοδο

Μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάλυση από τον πρώην αναλυτή της CIA Λάρι Τζόνσον σκιαγραφεί ένα εκρηκτικό σκηνικό γύρω από τις Αμερικανο-Ιρανικές σχέσεις, υποστηρίζοντας ότι η τρέχουσα στρατηγική της Ουάσινγκτων δεν οδηγεί σε συμφωνία αλλά σε σταδιακή όξυνση της κρίσης.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, ο Ντόναλντ Τραμπ και το επιτελείο εθνικής ασφάλειας κινούνται μέσα σε μια λανθασμένη αντίληψη της πραγματικότητας γύρω από την Τεχεράνη, καλλιεργώντας προσδοκίες για μια συμφωνία που, όπως υποστηρίζει, δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Οι τελευταίες εξελίξεις και οι πληροφορίες από αμερικανικά μέσα δείχνουν ότι το διπλωματικό παράθυρο στενεύει επικίνδυνα, με τις συνομιλίες να χαρακτηρίζονται εύθραυστες και αβέβαιες.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκονται κρίσιμα ζητήματα στρατηγικής σημασίας, όπως η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ, το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και οι ανησυχίες για πιθανή νέα στρατιωτική κλιμάκωση. Η αμερικανική στάση, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, γίνεται ολοένα πιο σκληρή, με τελεσιγραφικό τόνο που αφήνει ελάχιστα περιθώρια συμβιβασμού.

Η προσέγγιση αυτή περιγράφεται ως μορφή «διαπραγμάτευσης μέσω πίεσης», όπου η διπλωματία συνοδεύεται από απειλή στρατιωτικής κλιμάκωσης. Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, η στρατηγική αυτή φαίνεται να συναντά όρια, καθώς η Τεχεράνη παραμένει αμετακίνητη στις βασικές της θέσεις, ειδικά σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των ενεργειακών διαδρόμων και το πυρηνικό της πρόγραμμα.

Παράλληλα, αμερικανικά μέσα αναδεικνύουν και την εσωτερική ένταση εντός του Λευκού Οίκου, όπου συγκρούονται διαφορετικές σχολές σκέψης: από τη γραμμή της σκληρής αποτροπής έως εκείνη που προκρίνει ταχεία διπλωματική αποκλιμάκωση λόγω οικονομικών πιέσεων στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Η ανάλυση του Τζόνσον ασκεί κριτική και στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται η κατάσταση από τα μεγάλα διεθνή μέσα, τα οποία –όπως υποστηρίζει– δεν αποτυπώνουν πλήρως τη σταθερότητα της ιρανικής θέσης, δημιουργώντας μια εικόνα υπεραισιοδοξίας για πιθανή συμφωνία που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Κατά την εκτίμησή του, η διπλωματική αυτή αντιπαράθεση δύσκολα θα οδηγήσει σε άμεση λύση, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ότι μόνο μια σοβαρή οικονομική αναταραχή στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών θα μπορούσε να αναγκάσει την Ουάσινγκτον να επανεξετάσει τη στάση της και να κινηθεί προς έναν ρεαλιστικό συμβιβασμό.