Ανατολική Μεσόγειος: Αυτές είναι οι περιοχές που διεκδικεί από την Ελλάδα η «σύμμαχος» Αίγυπτος- Η τακτική «καρότου και μαστιγίου» από τους Αιγυπτίους υπενθυμίζει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν υπάρχουν φιλίες

Η πρόσφατη ενέργεια της Αιγύπτου να αποστείλει ρηματική διακοίνωση στην Αθήνα, με την οποία αμφισβητεί την ελληνική υφαλοκρηπίδα, δεν ήταν απλώς μια εχθρική διπλωματική κίνηση.

Ανατολική Μεσόγειος: Αυτές είναι οι περιοχές που διεκδικεί από την Ελλάδα η «σύμμαχος» Αίγυπτος- Η τακτική «καρότου και μαστιγίου» από τους Αιγυπτίους υπενθυμίζει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν υπάρχουν φιλίες

Ήταν μια καθαρή πράξη αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και, ταυτόχρονα, μια σιωπηρή αλλά σαφής ευθυγράμμιση με τις τουρκικές θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το περιστατικό αυτό ξεγυμνώνει τις ψευδαισθήσεις περί «στρατηγικής φιλίας» Αθήνας – Καΐρου και καταδεικνύει ποιες θαλάσσιες περιοχές η Αίγυπτος αμφισβητεί — όχι τυχαία, αλλά στοχεύοντας σε ενεργειακά οικόπεδα που θεωρούνται πλούσια σε υδρογονάνθρακες.

Για να αντιληφθούμε το εύρος της αμφισβήτησης, πρέπει να ανατρέξουμε στην ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του 2020 περί μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ. Μια συμφωνία που είχε χαρακτηριστεί τότε ως «ανάγκη της στιγμής» για να μπλοκάρει το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, αλλά που άφησε πολλές και κρίσιμες περιοχές εκτός — περιοχές οι οποίες σήμερα μπαίνουν στο στόχαστρο του Καΐρου.

Η «γκρίζα» ζώνη του 28ου Μεσημβρινού και η Μεγίστη

Η συμφωνία του 2020 καλύπτει θαλάσσια περιοχή δυτικά του 28ου Μεσημβρινού έως και τα ανατολικά του νομού Λασιθίου στην Κρήτη. Ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού —δηλαδή στην περιοχή του Καστελλορίζου και του συμπλέγματος της Μεγίστης— η Ελλάδα δεν εξασφάλισε ρητή οριοθέτηση. Μια απόφαση που σήμερα κοστίζει, καθώς αφήνει περιθώριο σε τρίτους (όπως η Αίγυπτος) να «πατήσουν πόδι».

Δυτικά της συμφωνημένης περιοχής, δηλαδή νότια της Κρήτης, επίσης δεν υπάρχει οριοθέτηση. Ωστόσο, πρόκειται για θαλάσσιες ζώνες στρατηγικής σημασίας, όπου η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη προκηρύξει διεθνείς διαγωνισμούς για έρευνες υδρογονανθράκων.

Τα ενεργειακά «φιλέτα» που στοχοποιεί το Κάιρο

Οι περιοχές αυτές περιλαμβάνουν τα θαλάσσια «οικόπεδα» «Α2», «Νότια Πελοποννήσου», «Νότια Κρήτη Ι» και «Νότια Κρήτη ΙΙ», συνολικής έκτασης περίπου 47.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σε αυτά έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον διεθνείς ενεργειακοί κολοσσοί όπως η Chevron και η Helleniq Energy.

Η Chevron στοχεύει στις δύο περιοχές νότια της Κρήτης (35.000 τ.χλμ) και στη Νότια Πελοπόννησο (11.000 τ.χλμ), ενώ η Helleniq Energy ενδιαφέρεται για την περιοχή Α2 (826 τ.χλμ). Και εδώ ακριβώς έρχεται η αιγυπτιακή ρηματική διακοίνωση, αμφισβητώντας ελληνική θαλάσσια κυριαρχία.

Στο έγγραφο του Καΐρου αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ορισμένες περιοχές του ελληνικού θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού επικαλύπτονται με την αιγυπτιακή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Με απλά λόγια, η Αίγυπτος θεωρεί ότι η Ελλάδα «διεκδικεί» περιοχές που της ανήκουν.

Ανατολική Μεσόγειος: Αυτές είναι οι περιοχές που διεκδικεί από την Ελλάδα η «σύμμαχος» Αίγυπτος- Η τακτική «καρότου και μαστιγίου» από τους Αιγυπτίους υπενθυμίζει ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν υπάρχουν φιλίες

Η στάση του ΥΠΕΞ και η σιωπή της Αθήνας

Το αδιανόητο είναι πως αυτή η ρηματική διακοίνωση έφτασε ενώ ο Αιγύπτιος ΥΠΕΞ Μπαντρ Αμπντελάτι πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα και είχε συνομιλίες με τον Έλληνα ομόλογό του Γιώργο Γεραπετρίτη. Και όμως, το θέμα είτε αποσιωπήθηκε είτε υποτιμήθηκε — μια στάση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική διπλωματία διαχειρίζεται ζητήματα μείζονος εθνικής σημασίας.

Η ενέργεια του Καΐρου, ανεξαρτήτως διπλωματικής ερμηνείας, συνιστά ευθεία προσβολή της Ελλάδας. Και δεν είναι απλώς θέμα «παρεξήγησης» — είναι ξεκάθαρη πολιτική επιλογή.

Φιλίες με ημερομηνία λήξης

Η επιμονή ορισμένων κύκλων στην Αθήνα να παρουσιάζουν την Αίγυπτο ως «στρατηγικό σύμμαχο» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όποιος γνωρίζει ιστορία, γνωρίζει πως η Αίγυπτος υπήρξε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο Ιμπραήμ Πασάς αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο με σκοπό να συντρίψει την Ελληνική Επανάσταση — και παραλίγο να το καταφέρει, αν δεν επενέβαινε το ρωσικό ναυτικό στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Ακόμα και η φιλία με το Ισραήλ, όσο σημαντική και αν φαίνεται σήμερα, δεν είναι δεδομένη. Εάν η Άγκυρα μεταστρέψει τη στάση της προς το Τελ Αβίβ, το πιθανότερο είναι ότι το Ισραήλ θα ανταποκριθεί. Η Τουρκία άλλωστε δεν είναι πλέον απλώς ένας γείτονας — είναι περιφερειακή υπερδύναμη με τεράστιο γεωστρατηγικό βάρος.

Αντίθετα, η Ελλάδα, αποδυναμωμένη από τα μνημόνια και την εσωστρέφεια, έχει απολέσει σημαντικό μέρος της ισχύος της και πλέον αντιμετωπίζεται ως μικρός παίκτης ακόμα και από «φίλους» και «εταίρους».

Και η Αίγυπτος στο πλευρό της Τουρκίας;

Η ένταξη της Αιγύπτου στο πρόγραμμα ανάπτυξης του τουρκικού μαχητικού 5ης γενιάς KAAN είναι άλλη μία ένδειξη ότι η γεωπολιτική σκακιέρα αλλάζει — και όχι υπέρ της Ελλάδας. Το Κάιρο επιλέγει στρατηγικές συνεργασίες που ενισχύουν τη δική του ισχύ, όχι αναγκαστικά τις σχέσεις του με την Αθήνα.