Ανατροπή συσχετισμών στη Μ. Ανατολή: Ο Ερντογάν κατάφερε να πείσει τον Πρίγκιπα Διάδοχο να μπει η Σαουδική Αραβία στο πρόγραμμα συμπαραγωγής του Τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους ΚΑΑΝ τελευταίας γενιάς – Χοντρό παιχνίδι της Άγκυρας στην Αραβική Χερσόνησο

Σε μια εξέλιξη που ενδέχεται να επηρεάσει τις ισορροπίες ισχύος στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία επιχειρεί να εντάξει τη Σαουδική Αραβία στο πρόγραμμα του νέου τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς KAAN, ενισχύοντας τη στρατηγική της παρουσία στην Αραβική Χερσόνησο.

Σύμφωνα με δηλώσεις της Turkish Aerospace Industries, η Σαουδική Αραβία βρίσκεται κοντά στη λήψη απόφασης για πιθανή συμμετοχή στο φιλόδοξο πρόγραμμα. Ο επικεφαλής της εταιρείας, Mehmet Demiroglu, ανέφερε ότι η διαδικασία βρίσκεται «στα τελικά στάδια», εκφράζοντας την ελπίδα να υπάρξει καθοριστικό ορόσημο εντός του έτους.

Το μαχητικό TAI KAAN αποτελεί το κορυφαίο εξοπλιστικό εγχείρημα της Άγκυρας, με στόχο την αυτάρκεια και την ανάδειξη της Τουρκίας σε αυτόνομη αμυντική δύναμη υψηλής τεχνολογίας. Η πιθανή συμμετοχή του Ριάντ δεν θα ήταν απλώς μια εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική σύμπραξη με βαθιές γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Τα σενάρια που εξετάζονται φέρεται να κυμαίνονται από την αγορά περιορισμένου αριθμού αεροσκαφών —περίπου 20 μονάδων— έως την ευρύτερη συνεργασία που θα περιλαμβάνει τοπική παραγωγή στη Σαουδική Αραβία. Μια τέτοια επιλογή θα απαιτούσε σημαντικότερο όγκο παραγγελίας, πιθανότατα τουλάχιστον 50 αεροσκάφη, ώστε να δικαιολογηθεί η δημιουργία γραμμής τελικής συναρμολόγησης στο σαουδαραβικό έδαφος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ριάντ εξετάζει ανάγκες που θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 100 μαχητικά.

Εάν τελικά επισημοποιηθεί η συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας, η Τουρκία θα έχει επιτύχει μια διπλή στρατηγική κίνηση: αφενός θα εξασφαλίσει χρηματοδοτική και τεχνολογική ενίσχυση στο πιο φιλόδοξο αμυντικό της πρόγραμμα, αφετέρου θα εδραιώσει βαθύτερη επιρροή στον αραβικό κόσμο, σε μια περίοδο όπου οι περιφερειακές συμμαχίες αναδιατάσσονται.

Η εξέλιξη αυτή παρακολουθείται στενά από τις μεγάλες δυνάμεις και τους παραδοσιακούς προμηθευτές οπλικών συστημάτων της περιοχής, καθώς ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια νέα φάση ανταγωνισμού αλλά και ανακατανομής ρόλων στην αμυντική βιομηχανία της Μέσης Ανατολής.