Ανοικτή επιστολή Πεζεσκιάν στους Αμερικανούς: «Δεν είμαστε οι επιτιθέμενοι»

Απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι το Ιράν είναι απειλή για την ασφάλεια, περιγράφοντας τη χώρα του ως έναν αρχαίο πολιτισμό με μια μακρά ιστορία σε ρόλο άμυνας ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν στην ανοικτή επιστολή προς τους Αμερικανούς που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη (1/4).

Ανοικτή επιστολή Πεζεσκιάν στους Αμερικανούς: «Δεν είμαστε οι επιτιθέμενοι»

«Το Ιράν, με αυτό ακριβώς το όνομα, τον χαρακτήρα και την ταυτότητά του, είναι ένας από τους παλαιότερους συνεχείς πολιτισμούς στην ανθρώπινη ιστορία», έγραψε σε επιστολή του προς τους Αμερικανούς, η οποία μεταδόθηκε από το κρατικό μέσο ενημέρωσης Press TV.

«Δεν έχει ποτέ, στη σύγχρονη ιστορία του, επιλέξει την οδό της επιθετικότητας, της επέκτασης, της αποικιοκρατίας ή της κυριαρχίας… Το Ιράν δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο. Ωστόσο, έχει αποκρούσει αποφασιστικά και γενναία όσους του έχουν επιτεθεί».

Υποστήριξε ότι ο τρόπος που παρουσιάζεται το Ιράν ως εστία κινδύνου εξυπηρετεί εξωτερικά συμφέροντα.

«Η απεικόνιση του Ιράν ως απειλής δεν συνάδει ούτε με την ιστορική πραγματικότητα ούτε με τα σημερινά παρατηρήσιμα γεγονότα. Μια τέτοια αντίληψη είναι προϊόν πολιτικών και οικονομικών ιδιοτροπιών των ισχυρών – της ανάγκης να κατασκευάσουν έναν εχθρό για να δικαιολογήσουν την πίεση, να διατηρήσουν τη στρατιωτική κυριαρχία, να στηρίξουν τη βιομηχανία όπλων και να ελέγξουν τις στρατηγικές αγορές», αναφέρει ακόμη.

Πώς εξηγεί την δυσπιστία απέναντι στις ΗΠΑ

Εξηγώντας τη δυσπιστία που υπάρχει προς την Ουάσινγκτον στο Ιράν οφείλεται σε διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων των ξένων επεμβάσεων και των «απάνθρωπων κυρώσεων».

«Οι σχέσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν αρχικά εχθρικές και οι πρώτες αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ιρανικού και του αμερικανικού λαού δεν αμαυρώθηκαν από εχθρότητα ή ένταση», σημειώνει.

Ωστόσο, ο Πεζεσκιάν σημείωσε ότι το «σημείο καμπής» ήταν το πραξικόπημα του 1953, περιγράφοντάς το ως «μια παράνομη αμερικανική παρέμβαση που στόχευε στην αποτροπή της εθνικοποίησης των ιδίων πόρων του Ιράν».

Είπε ότι η δυσπιστία «ενισχύθηκε περαιτέρω» μέσω της υποστήριξης προς την διακυβέρνηση του πρώην ηγέτη Ρεζά Σαχ Πεχλαβί, της υποστήριξης του Σαντάμ Χουσεΐν, των σαρωτικών κυρώσεων και της «απρόκλητης στρατιωτικής επιθετικότητας – δύο φορές, εν μέσω διαπραγματεύσεων, εναντίον του Ιράν».

«Η συνέχιση της στρατιωτικής επιθετικότητας και των πρόσφατων βομβαρδισμών επηρεάζουν βαθιά τις ζωές, τις στάσεις και τις προοπτικές των ανθρώπων», προσθέτει.

Τι είπε για τον τωρινό πόλεμο

Αναφερόμενος στον τρέχοντα πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο Ιρανός πρόεδρος ρώτησε τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την στρατιωτική δράση των ΗΠΑ κατά του Ιράν, παρουσιάζοντάς την ως δαπανηρή τόσο για τους Ιρανούς όσο και για τους Αμερικανούς.

«Υπήρχε κάποια αντικειμενική απειλή από το Ιράν που να δικαιολογεί μια τέτοια συμπεριφορά;» ρωτάει.

«Η σφαγή αθώων παιδιών, η καταστροφή φαρμακευτικών εγκαταστάσεων για τη θεραπεία του καρκίνου ή η καυχησιολογία για τον βομβαρδισμό μιας χώρας «πίσω στις λίθινες εποχές» εξυπηρετεί οποιονδήποτε άλλο σκοπό εκτός από την περαιτέρω βλάβη της παγκόσμιας θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών;»

Ο Πεζεσκιάν αμφισβήτησε επίσης τον ρόλο του Ισραήλ στον πόλεμο, ρωτώντας: «Δεν ισχύει επίσης ότι η Αμερική έχει εισέλθει σε αυτήν την επιθετικότητα ως πληρεξούσιος του Ισραήλ, επηρεασμένη και χειραγωγημένη από αυτό το καθεστώς;»

«Δεν είναι προφανές ότι το Ισραήλ στοχεύει τώρα να πολεμήσει το Ιράν μέχρι τον τελευταίο Αμερικανό στρατιώτη και το τελευταίο δολάριο του Αμερικανού φορολογούμενου – μεταθέτοντας το βάρος των αυταπατών του στο Ιράν, την περιοχή και τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας παράνομα συμφέροντα;»

Δεν είναι εχθροί μας οι Αμερικανοί πολίτες

Ο Πεζεσκιάν τόνισε ότι οι απλοί Αμερικανοί δεν θεωρούνται εχθροί, παρά τις δεκαετίες εχθρότητας.

«Ο ιρανικός λαός δεν τρέφει καμία εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή των γειτονικών χωρών», έγραψε στην επιστολή του.

«Ακόμα και απέναντι σε επανειλημμένες ξένες επεμβάσεις και πιέσεις σε όλη την περήφανη ιστορία τους, οι Ιρανοί έχουν σταθερά κάνει μια σαφή διάκριση μεταξύ των κυβερνήσεων και των λαών που κυβερνούν. Αυτή είναι μια βαθιά ριζωμένη αρχή στην ιρανική κουλτούρα και τη συλλογική συνείδηση ​​- όχι μια προσωρινή πολιτική στάση».