Αντώνης Σαμαράς: Η αναποτελεσματικότητα των «ήρεμων νερών» και η διεθνής αναγνώριση του Μεσσήνιου πολιτικού δημιουργoύν άγχος στο Μαξίμου-Πως θα επιλέξει να συγκρουστεί με Κυβέρνηση και Τσίπρα από εδώ και πέρα και οι «εκλογικοί εφιάλτες» που έχουν αρχίσει να βλέπουν στην Πειραιώς

Η εξωτερική πολιτική της χώρας, τα εθνικά ζητήματα και το πλέγμα των διεθνών σχέσεων εισέρχονται, όσο πλησιάζει η εκλογική αναμέτρηση, σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης, και εξελίσσονται σε καταλύτη ραγδαίων ανακατατάξεων στο εσωτερικό σκηνικό.

Αντώνης Σαμαράς: Η αναποτελεσματικότητα των «ήρεμων νερών» και η διεθνής αναγνώριση του Μεσσήνιου πολιτικού δημιουργoύν άγχος στο Μαξίμου-Πως θα επιλέξει να συγκρουστεί με Κυβέρνηση και Τσίπρα από εδώ και πέρα και οι «εκλογικοί εφιάλτες» που έχουν αρχίσει να βλέπουν στην Πειραιώς

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να επιλέγει συνειδητά το συγκεκριμένο πεδίο ως το βασικό όχημα για μια μετωπική και συνολική σύγκρουση.

Όχι μόνο με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και με τμήματα της αντιπολίτευσης που, κατά την οπτική του, εμφανίζονται να ευθυγραμμίζονται σε κρίσιμες πτυχές με τις στρατηγικές επιλογές του σημερινού κέντρου εξουσίας.

Αφορμή για την πρόσφατη, ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβασή του στάθηκαν δημόσιες τοποθετήσεις στενών συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, του Νίκου Μπίστη και του Γιάννη Σιακαντάρη, οι οποίοι χαρακτήρισαν την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου στην Κάσο ως «μονομερή ενέργεια» της Αθήνας.

Για τον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό, η συγκεκριμένη ρητορική δεν αποτελεί απλώς μια διαφορετική ανάγνωση της πραγματικότητας, αλλά μια καθαρή και επικίνδυνη στροφή προς τη λογική του κατευνασμού απέναντι στην Άγκυρα, και όχι έναν υποτιθέμενο «νέο πατριωτισμό», προειδοποιώντας με δραματικούς τόνους ότι η χώρα βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια προς τις «Πρέσπες του Αιγαίου».

Η στρατηγική στόχευση του Αντώνη Σαμαρά αποτυπώνεται στην επιδίωξή του να καταδείξει ότι διαμορφώνεται ένα υπόγειο νήμα πολιτικής σύγκλισης ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός στρέφει τα πυρά του και κατά του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη, κατηγορώντας τον ότι σε τηλεοπτική του συνέντευξη απέφυγε επιδεικτικά να αποδοκιμάσει τις, όπως τις χαρακτηρίζει, ενδοτικές αυτές θέσεις, επιλέγοντας σιγή ιχθύος.

Το συμπέρασμα του Αντώνη Σαμαρά εμφανίζεται αμείλικτο για το Μέγαρο Μαξίμου και το υπό διαμόρφωση πολιτικό εγχείρημα Τσίπρα: τα μόνα «ήρεμα νερά» στην περιοχή, κατά την ανάγνωσή του, δεν είναι παρά το αποτέλεσμα μιας άτυπης και παρασκηνιακής συνεννόησης μεταξύ των δύο πλευρών, με τον Αλέξη Τσίπρα -είτε μέσω του ΣΥΡΙΖΑ είτε μέσω της νεοσύστατης ΕΛΑΣ- να λειτουργεί ως έμμεσος πυλώνας στήριξης των κυβερνητικών σχεδιασμών. Στο ίδιο επιθετικό πλαίσιο, ο κ. Σαμαράς παρενέβη και στην υπόθεση του φιάσκου με τους Ρώσους φαρσέρ, ζητώντας την άμεση απομάκρυνση του συμβούλου εθνικής ασφάλειας Θάνου Ντόκου.

Η αμερικανική σφραγίδα και η νομιμοποίηση ενός αυτόνομου πολιτικού πόλου

Στην ίδια τροχιά έντασης και ρήξης, ο Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί παράλληλα να ενισχύσει το πολιτικό του αποτύπωμα, εκπέμποντας μηνύματα περί ισχυρών διεθνών ερεισμάτων. Η επίσημη συνάντησή του με την Αμερικανίδα πρέσβη Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, σε μια περίοδο κατά την οποία προετοιμάζει τη συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα, ερμηνεύτηκε ως μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, με σαφείς αποδέκτες στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο και πρωτίστως στο Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο επί χρόνια επενδύει στρατηγικά στη στενή σχέση με την Ουάσιγκτον.

Η επιλογή της αμερικανικής διπλωματίας να διατηρήσει ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας -όπως σημειώνεται από διπλωματικούς κύκλους- με τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος βρίσκεται σε εμφανή πολιτική απόσταση από την κυβέρνηση, αξιολογείται από ορισμένες αναγνώσεις ως έμμεση αναγνώριση ενός διακριτού και αυτόνομου πόλου στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς.

Αντώνης Σαμαράς: Η αναποτελεσματικότητα των «ήρεμων νερών» και η διεθνής αναγνώριση του Μεσσήνιου πολιτικού δημιουργoύν άγχος στο Μαξίμου-Πως θα επιλέξει να συγκρουστεί με Κυβέρνηση και Τσίπρα από εδώ και πέρα και οι «εκλογικοί εφιάλτες» που έχουν αρχίσει να βλέπουν στην Πειραιώς

Κατά τις ίδιες εκτιμήσεις, η εξέλιξη αυτή προσδίδει στον πρώην πρωθυπουργό θεσμικό και πολιτικό βάρος ενόψει της ίδρυσης νέου σχηματισμού, επιτρέποντάς του να εμφανίζεται ως εκφραστής ενός πιο «σκληρού» ιδεολογικού ρεύματος. Την ίδια στιγμή, η δημόσια ανάρτηση της Αμερικανίδας πρέσβη για τη συνάντηση λειτουργεί, όπως σημειώνεται, ως πρόσθετος παράγοντας πίεσης προς την κυβέρνηση.

Στο διπλωματικό παρασκήνιο καταγράφεται επίσης η εκτίμηση ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται, εφόσον απαιτηθεί, να αξιοποιήσει την πολιτική αυτονόμηση ενός σαμαρικού πόλου ως εργαλείο εξισορρόπησης στο εσωτερικό της ελληνικής Κεντροδεξιάς, υπενθυμίζοντας εμμέσως ότι σε περίπτωση ανατροπών ή αποδυνάμωσης της σημερινής κυβέρνησης, οι διεθνείς συσχετισμοί ισχύος θα αναζητήσουν και εναλλακτικά σημεία αναφοράς.

Το φάντασμα της Novartis, τα κοινοβουλευτικά δείπνα και ο εκλογικός εφιάλτης της Πειραιώς

Η ατζέντα του Αντώνη Σαμαρά, με έντονο εθνικό και γεωπολιτικό φορτίο, φαίνεται να στοχεύει στον σκληρό πυρήνα της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας, προκαλώντας εμφανή ενόχληση στο κυβερνητικό επιτελείο.

Ο πρώην πρωθυπουργός απευθύνεται με έμφαση στο παραδοσιακό ακροατήριο της παράταξης, εκείνο που παρακολουθεί με ανησυχία τη σταδιακή μετάλλαξη της ΝΔ, κατηγορώντας την ηγεσία ότι έχει απομακρύνει το κόμμα από τις ιστορικές του ρίζες, μετατρέποντάς το -όπως υποστηρίζει- σε σχηματισμό επικοινωνιακής διαχείρισης και πολιτικής εικόνας.

Ταυτόχρονα, επιχειρεί να αποδομήσει το ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα ως στοιχείο συσπείρωσης της κυβερνητικής παράταξης, προβάλλοντας την εικόνα ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας αποτελούν «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».

Η αντίδραση του Μεγάρου Μαξίμου αποτυπώνει το κλίμα έντονης πολιτικής ανησυχίας, με τον Παύλο Μαρινάκη να επαναφέρει στο προσκήνιο την υπόθεση της Novartis και τις συγκρούσεις του παρελθόντος, επιχειρώντας να αποδομήσει τη ρητορική ταύτισης των δύο ανδρών ως αβάσιμη και πολιτικά ατεκμηρίωτη.

Την ίδια στιγμή, το κλίμα στο εσωτερικό της ΝΔ επιβαρύνεται περαιτέρω μετά το δείπνο του Αντώνη Σαμαρά με τρεις εν ενεργεία βουλευτές του κόμματος (Χαράλαμπο Αθανασίου, Γιώργο Καρασμάνη, Θεόφιλο Λεονταρίδη).

Παρά τις προσπάθειες υποβάθμισης του γεγονότος από κυβερνητικής πλευράς, η πολιτική σημειολογία της συνάντησης ενισχύει την αίσθηση ότι ένα υπό διαμόρφωση πολιτικό εγχείρημα μπορεί να λειτουργήσει ως δίαυλος απορρόφησης δυνάμεων από τη Νέα Δημοκρατία, καθιστώντας το ενδεχόμενο νέο παράγοντα αστάθειας στο ήδη ρευστό πολιτικό τοπίο.