Αντώνης Σαμαράς : Πολιτικό ” άνοιγμα” στο πατριωτικό Ανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ ,εν όψει εξελίξεων – Η ομιλία του στο πολιτικό μνημόσυνο για τον Σήφη Βαλυράκη και οι συνεχείς ανεπίσημες επαφές με στελέχη από όλη την Ελλάδα – Πρωτοβουλία για συσπείρωση όλου του “πατριωτικού τόξου”ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης

Εντύπωση προκάλεσε σε ωρισμενες πλευρές η παρουσία ,αλλά και η ομιλία ,του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο πολιτικό μνημόσυνο του Σήφη Βαλυράκη.

Μιας ξεχωριστής προσωπικότητας του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ,που ήταν πολύ κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου και δεν περιόρισε ποτέ την δράση του μόνον στον πολιτικό στίβο ή τον πολιτικό ακτιβισμό,αλλά έκανε ένα ιστορικό βήμα πιο μπροστά κατά την διάρκεια της Χούντας: Ο Βαλυράκης υπήρξε στέλεχος του ένοπλου τμήματος του ΠΑΚ ,είχε άριστες επιχειρησιακές ικανότητες και στρατιωτική κουλτούρα και περιφρονούσε υπερβολικά τον κίνδυνο,γι’ αυτό και προκάλεσε πολλές φορές τον θάνατο κατά την διάρκεια της δικτατορίας και πάντοτε τον νίκησε!

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο άνθρωπος αυτός ,που δραπέτευσε με τρόπο κινηματογραφικό από τις φυλακές της Χούντας ,ο άνθρωπος που πιάστηκε να μεταφέρει όπλα στην Κύπρο ,ο επιτυχημένος Υπουργός Δημόσιας Τάξης επί Ανδρεα Παπανδρέου ,είχε έναν πολύ σκοτεινό και περίεργο θάνατο ,με δράστες δύο περίεργους ψαράδες έξω από την Ερέτρια .

Κανιβαλισμός της συγκυρίας από τους τραμπούκους της διπλανής πόρτας ή κάποιο ” γραμμάτιο” ,που του φύλαγαν μαυρόψυχοι άνθρωποι ,επειδή σε όλη του την ζωή έκανε το καθήκον του;
Ο Σαμαράς είχε φιλική σχέση με τον Σήφη από την εποχή ,που ο τελευταίος συμπορευόταν με τον Κάρολο Παπούλια στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Μελετών.

Τα τελευταία χρόνια η φιλία τους είχε γίνει πιο στενή,με δεδομένη την απόλυτη σύγκλιση των δυό τους στα Εθνικά Θέματα.

Άλλωστε ο Σαμαράς δεν είχε κρύψει ποτέ ότι συνομιλεί και αναπτύσσει φιλίες με ανθρώπους από όλο το φάσμα της πολιτικής ζωής,που συναντώνται μαζί του στον οριζόντιο άξονα της υπεράσπισης των Εθνικών Δικαίων της Ελλάδος,που διατρέχει όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους.

Ο άξονας αυτός ενδυναμώνεται τώρα ,καθώς είναι στόχος μιας άγριας καταστολής ,που συντελείται κυρίως μέσω των συστημικών ΜΜΕ,αλλά και των πληρωμένων τρόλς του διαδικτυου,που ξεσαλώνουν σε βάρος εκείνων που τραβούν το καραβανι στην ανηφόρα!

Κατά συνέπεια η παρουσία του Σαμαρά – και τα όσα είπε στην εκδήλωση για τον Βαλυρακη- ούτε ευκαιριακά ήταν ,ούτε καιροσκοπικά .
Αποτελούσαν μια ειλικρινή έκφραση του βαθύτερου ψυχισμού του και μια υπόδειξη για το πώς μπορεί να επιτευχθεί τώρα η Εθνική Ενότητα και ένα ενιαίο Πατριωτικό Μέτωπο ,το οποίο θα αμφισβητήσει και θα ανατρέψει την μονοκρατορία του Νεο- Φιλελεύθερου Διεθνισμού και του – δύσκολα υποκρυπτομενου – ενδοτισμου !

Ο πολύς κόσμος το θέλει και το περιμένει!…

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Αντώνη Σαμαρά

«Κυρίες και κύριοι

Με τον Σήφη ήμασταν φίλοι. Και ας γεννήθηκε αυτή η φιλία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που πολιτεύτηκαν σε μια εποχή πολιτικού πάθους και σφοδρών συγκρούσεων. Στην εποχή των πράσινων και των γαλάζιων καφενείων, όταν ο ένας σχεδόν δεν μίλαγε με τον άλλον. Ομως, όπως είπε και ο Ελύτης, είναι όμορφη και παράξενη αυτή η χώρα. Κι έτσι, ο Σήφης κι εγώ πάντα συμφωνούσαμε σε αυτά που μας ένωναν! Κι ήταν πολλά. Πάνω απ’ όλα η ειλικρινής αγάπη και ανησυχία για την πατρίδα, για την Ελλάδα μας. Γιατί ο Σήφης ήταν ένας άδολος πατριώτης, τέκνο άφθαρτο της Κρήτης, που για την Πατρίδα αγωνίστηκε αγνά, πόνεσε ηρωικά και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά.

Η μοίρα το έφερε να γνωριστούμε μέσω κοινών φίλων από την εποχή της δικτατορίας. Λόγω του θείου μου, του αδελφού της μητέρας μου, του Παύλου Ζάννα, ενός σημαντικού ανθρώπου και διανοούμενου, αγωνιστή και εκείνου, στον αντι-δικτατορικό αγώνα. Ο Ζάννας στη Δημοκρατική Αμυνα, ο Σήφης στο ΠΑΚ, φυλακισμένοι και οι δύο.

Κι όπως γνωριστήκαμε με αγωνίες για την πατρίδα, έτσι κι αποχαιρετιστήκαμε. Γιατί ειναι για μένα μια παράδοξα μεγάλη τιμή, η τελευταία του συνομιλία πριν δολοφονηθεί, να ήταν μαζί μου.

Εποχή κόβιντ…

Μου είχε στείλει λίγες μέρες πριν μια μελέτη του για τα εθνικά θέματα, ενώ εγώ είχα γράψει εκείνη την Κυριακή ένα άρθρο στην Καθημερινή γύρω από τα ίδια ζητήματα.
Μου τηλεφώνησε μόλις το διάβασε, είπαμε πολλά, ηταν κεφάτος, δώσαμε υπόσχεση να ξαναβρεθούμε σύντομα, πού να ήξερα….

Η φιλία μας ήταν και είναι οικογενειακή. Όπως ήμουν φίλος εγώ με τον Σήφη, ήταν και είναι οι γυναίκες μας. Η Μίνα και η Γεωργία. Και την ευχαριστούμε ειλικρινά την μοναδική Μίνα μας και τα σπουδαία παιδιά τους, γι αυτή την ολόκαρδη σχέση ζωής. Που σφυρηλατήθηκε και σε ευτυχισμένες στιγμές αλλά και πάνω στην απίστευτη απώλεια.

Κάπου,θυμάμαι, στη Λυκαβηττού, πριν πάνε στην Πειραιώς, ήταν τα πρώτα γραφεία του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, όπου Πρόεδρος ήταν ο Κάρολος Παπούλιας και αντιπρόεδρος ο Σήφης. Καλούσαν συχνά όλα τα τότε κόμματα της Βουλής για να εκφράσουν τις απόψεις τους, πάνω σε κείμενα που είχαν οι ίδιοι ετοιμάσει από πριν.

Από προτάσεις για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας ή της «επαναφοράς του αμιγούς θεσμού των ενόρκων», μέχρι και τους « μόνιμους κύκλους των συναρμοδίων υπουργών»,που και σήμερα θα ήταν μια απάντηση στο δήθεν επιτελικό κράτος των 60-65 υπουργών και υφυπουργών.

Δεν θα μιλήσω εγώ για την πολιτική δράση του Σήφη Βαλυράκη στο ΠΑΣΟΚ. Θα πω μόνον πώς η διαδρομή του είχε ήθος, σταθερότητα ιδεών , αγωνιστικότητα, εντιμότητα και πίστη βαθιά στις δυνάμεις της πατρίδας μας. Γιατί ήταν ανυστερόβουλος, θαρραλέος, Δημοκράτης και Πατριώτης.
Μιλάω για το είδος του ευπατρίδη πολιτικού που δυστυχώς σπανίζει σήμερα, την ώρα που η Ελλάδα το έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ.

Γιατί, ο Πατριωτισμός, φίλες και φίλοι, ενώνει και δεν διαιρεί. Ας μην το ξεχάσουμε ποτέ!
Σας ευχαριστώ !»