Απίστευτα “καρφιά” Ζελένσκι για Τραμπ, ενώ ο Πρόεδρος των ΗΠΑ παλεύει για την ειρήνη στην Ουκρανία και οι Ευρωπαίοι ψάχνουν για χρήματα ώστε να συνεχιστεί ο πόλεμος: «Οι ΗΠΑ δεν μας βλέπουν στο ΝΑΤΟ, ακόμα – Οι πολιτικοί αλλάζουν, άλλοι ζουν, άλλοι πεθαίνουν…»

Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκεντρώνονται στις Βρυξέλλες για να αποφασίσουν ποιον δρόμο θα ακολουθήσουν στη χρηματοδότηση της Ουκρανίας: είτε την αξιοποίηση των δεσμευμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη στήριξη δανείου ύψους 210 δισ. ευρώ, είτε τη χορήγηση δανείου που ουσιαστικά θα επιβαρύνει τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.

Την ίδια ώρα, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι βρίσκεται επίσης στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, ασκώντας πιέσεις για άμεση εκταμίευση πόρων. Παράλληλα, σε συνέντευξή του άφησε να εννοηθεί ότι η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επανέλθει στο τραπέζι, εφόσον αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται το Βέλγιο, καθώς εκεί φυλάσσεται το μεγαλύτερο μέρος των «παγωμένων» ρωσικών κεφαλαίων — περίπου 185 δισ. ευρώ στην Euroclear, από σύνολο 210 δισ. Ωστόσο, οι βελγικές αρχές εμφανίζονται επιφυλακτικές, αποφεύγοντας να αναλάβουν μόνες τους το πολιτικό βάρος και τις πιθανές αντιδράσεις της Μόσχας.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τόνισε με έμφαση ότι δεν προτίθεται να αποχωρήσει από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χωρίς συμφωνία για τη χρηματοδότηση του Κιέβου, υπογραμμίζοντας τη βαρύτητα της απόφασης για το μέλλον της Ευρώπης.

Από την πλευρά του, ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να κινηθούν άμεσα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «η επιλογή είναι ξεκάθαρη: είτε χρήματα τώρα είτε αίμα αργότερα», ζητώντας από όλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η τοποθέτηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι σχετικά με το ΝΑΤΟ. Ο Ουκρανός πρόεδρος επισήμανε ότι η στάση των ΗΠΑ παραμένει, προς το παρόν, αμετάβλητη και ότι η Ουκρανία «δεν θεωρείται ακόμη έτοιμη» για ένταξη στη Συμμαχία. Παρ’ όλα αυτά, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγής στάσης στο μέλλον, εφόσον επικρατήσει η άποψη ότι μια ισχυρή Ουκρανία θα λειτουργεί ως ενισχυτικός παράγοντας για το ΝΑΤΟ και όχι ως βάρος.