Απίστευτα πράγματα: Στην Ισπανία ομάδες μεταναστών μπουκάρουν και καταλαμβάνουν σπίτια Ισπανών πολιτών με την υποστήριξη ντόπιων «προοδευτικών»!- Εικόνες ενός ζοφερού μέλλοντος για την Ευρώπη-Έρχεται η σειρά της Ελλάδας; (Βίντεο)

Απίστευτες σκηνές εκτυλίσσονται στην Ισπανία, όπου ομάδες μεταναστών με την υποστήριξη ντόπιων «προοδευτικών» εισβάλλουν σε άδεια σπίτια και τα καταλαμβάνουν παράνομα, αφήνοντας τους ιδιοκτήτες σε απόγνωση.

Απίστευτα πράγματα: Στην Ισπανία ομάδες μεταναστών μπουκάρουν και καταλαμβάνουν σπίτια Ισπανών πολιτών με την υποστήριξη ντόπιων «προοδευτικών»!- Εικόνες ενός ζοφερού μέλλοντος για την Ευρώπη-Έρχεται η σειρά της Ελλάδας;

Η Ευρώπη μοιάζει πλέον να μετατρέπεται σε ένα πεδίο κοινωνικής αποσύνθεσης, όπου η πολιτική της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και της εγκατάλειψης του πολίτη στην τύχη του, δημιουργεί κοινωνίες «ζόμπι», χωρίς σταθερές, χωρίς ασφάλεια, χωρίς ελπίδα.

Όπως λέει η σοφή ελληνική παροιμία: «Όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα, ετοιμάσου να καεί και το δικό σου.» Το φαινόμενο των «Ocupas» στην Ισπανία είναι ίσως προάγγελος ενός κύματος ανομίας που δεν θα αργήσει να φτάσει και στα δικά μας σύνορα, αν δεν υπάρξει έγκαιρη αφύπνιση.

Ο όρος «Ocupas» προέρχεται από το ισπανικό ocupación – κατάληψη. Οι καταληψίες αυτοί μπορεί να είναι άστεγοι, αλλά σε μεγάλο βαθμό πρόκειται για οργανωμένες ομάδες, συχνά αλλοδαπών, που εκμεταλλεύονται τα κενά της νομοθεσίας για να εισβάλουν σε ξένα σπίτια και να παραμένουν σε αυτά για μήνες, ακόμη και χρόνια, ατιμώρητοι.

Το φαινόμενο έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Το 2023 καταγράφηκαν περίπου 15.000 περιστατικά παράνομης κατάληψης ακινήτων στην Ισπανία, με την Καταλονία και τη Βαρκελώνη να κρατούν τα πρωτεία.

Μέχρι πρόσφατα, οι ισπανικοί νόμοι έδιναν αδικαιολόγητα περιθώρια στους καταληψίες. Αν παρέμεναν στο ακίνητο πάνω από 48 ώρες, η αστυνομία δεν μπορούσε να τους απομακρύνει χωρίς δικαστική εντολή – διαδικασία που διαρκούσε μήνες. Οι «ocupas» το γνώριζαν και έσπευδαν να αλλάξουν κλειδαριές, μετατρέποντας το ακίνητο σε «φρούριο» δικό τους.

Η κατάσταση ήταν τόσο ασφυκτική που πολλοί Ισπανοί ιδιοκτήτες αποφάσισαν να αναλάβουν την κατάσταση στα χέρια τους, προχωρώντας ακόμη και σε βίαιες ανακτήσεις της περιουσίας τους.

Η ισπανική κυβέρνηση, αντιλαμβανόμενη την κοινωνική έκρηξη που υποβόσκει, θέσπισε πρόσφατα τον Νόμο για τα Μέτρα Αποτελεσματικότητας της Διαδικασίας, εισάγοντας τον μηχανισμό «ταχείας έξωσης» (desalojo exprés).

Πλέον, εάν ο ιδιοκτήτης υποβάλει καταγγελία, οι καταληψίες καλούνται να προσκομίσουν εντός 48 ωρών έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι έχουν νόμιμο λόγο παραμονής (π.χ. μισθωτήριο συμβόλαιο). Αν δεν το κάνουν, διατάσσεται άμεσα έξωση, η οποία εκτελείται από την αστυνομία – μια ριζική αλλαγή που μειώνει τη νομική ασυλία των καταπατητών.

Απίστευτα πράγματα: Στην Ισπανία ομάδες μεταναστών μπουκάρουν και καταλαμβάνουν σπίτια Ισπανών πολιτών με την υποστήριξη ντόπιων «προοδευτικών»!- Εικόνες ενός ζοφερού μέλλοντος για την Ευρώπη-Έρχεται η σειρά της Ελλάδας;

Πέρα από τις κλασικές καταλήψεις, υπάρχει και η λεγόμενη «inquiokupación»: πρόκειται για περιπτώσεις όπου ενοικιαστές παραμένουν στο σπίτι μετά τη λήξη του συμβολαίου και σταματούν να πληρώνουν, ουσιαστικά μετατρεπόμενοι σε καταληψίες με… ένσημα. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, η προστασία των ιδιοκτητών υπήρξε αναιμική.

Το φαινόμενο των «Ocupas» ίσως να είναι μια πρώτη γεύση από το τι μπορεί να ζήσει και η Ελλάδα, αν συνεχίσει να αγνοεί το βαθύτατο στεγαστικό της πρόβλημα. Οι νέοι δεν μπορούν να αποκτήσουν δική τους στέγη, τα ενοίκια φτάνουν στα ύψη, οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι και οι προσιτές κατοικίες εξαφανίζονται.

Τα τρία πρόσωπα του ελληνικού στεγαστικού προβλήματος:

• Εκτόξευση των ενοικίων: Η ενοικίαση κατοικίας γίνεται πολυτέλεια, ιδίως στα αστικά κέντρα.

• Συμπιεσμένοι μισθοί: Το εισόδημα του πολίτη δεν ακολουθεί το κόστος ζωής, με αποτέλεσμα χιλιάδες νέοι να μένουν με τους γονείς τους ή να μεταναστεύουν.

• Έλλειψη κοινωνικής κατοικίας: Η Ελλάδα δεν διαθέτει ουσιαστική πολιτική κοινωνικής στέγασης, όπως άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Το στεγαστικό δράμα συνδέεται άμεσα με την υπογεννητικότητα και την διαρκή φυγή νέων στο εξωτερικό, ενισχύοντας τη δημογραφική κρίση και απειλώντας την ίδια την υπόσταση του έθνους σε βάθος χρόνου.

Το φαινόμενο των «Ocupas» στην Ισπανία δεν είναι μεμονωμένο ούτε μακρινό. Είναι ο καθρέφτης ενός ευρωπαϊκού οικοδομήματος που τρίζει, μιας κοινωνίας που πνίγεται ανάμεσα στην εγκατάλειψη των πολιτών της και στην άκριτη αποδοχή καταστάσεων που διαλύουν τον κοινωνικό ιστό.

Αν δεν υπάρξει συντονισμένη πολιτική προστασίας της ιδιοκτησίας, της αξιοπρέπειας και του δικαιώματος στη στέγη, τότε δεν θα αργήσει η ώρα που και στην Ελλάδα θα ακούμε για «Ocupas» και «ταχείες εξώσεις» – αλλά ίσως τότε να είναι πολύ αργά.