Από πού “κρατάνε” οι Τούρκοι τον Ζελενσκι και τον εκβιάζουν να μην δώσει το Κίεβο την Ουκρανική τεχνογνωσία για συμπαραγωγή εναερίων και θαλασσίων drones με την Ελλάδα ;

Του Ηλία Γραφάκου*

Ενώ ,επισήμως τουλάχιστον,το Κίεβο αρνείται μετά …βδελυγμιας την ερπουσα φημολογία πως ο Πρόεδρος Ζελενσκι και το στενό του περιβάλλον “εμπιστεύονται” την Τουρκία για την διαφύλαξη αδήλωτων περιουσιακών τους στοιχείων ,από τραπεζικές καταθέσεις μέσω παρενθετων προσώπων ,μέχρι και πανάκριβα ακίνητα, ο Πρόεδρος Ερντογάν φαίνεται ότι έχει τον “τρόπο του” για να εξαναγκάζει τον Ζελενσκι να ευθυγραμμίζεται με τις επιθυμίες του!

Ιδού το παράδειγμα:
Η Τουρκία,στο παρασκήνιο,έχει θέσει βέτο στο Κίεβο για να μην δώσει στην Αθήνα την προηγμένη Ουκρανική τεχνογνωσία για την συμπαραγωγή θαλασσίων και εναερίων drones,η οποία αποφασίστηκε κατά την πρόσφατη συνάντηση των κ.κ.Μητσοτακη και Ζελενσκι.
Η Άγκυρα επιμένει να δεσμευθεί με την υπογραφή της η Αθήνα ότι δεν θα χρησιμοποιήσει τα drones αυτά στο Αιγαίο και στην Ν.Α.Μεσογειο!
Και εκβιάζει τον Ζελενσκι να μην προχωρήσει την συμπαραγωγή ,εάν και εφόσον δεν υποχωρήσει η Αθήνα.

Πιο αναλυτικά τώρα:

Ένα περίπλοκο και ιδιαίτερα ευαίσθητο παρασκήνιο φαίνεται να συνοδεύει τη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας στον τομέα της συμπαραγωγής μη επανδρωμένων θαλάσσιων συστημάτων, με τις εξελίξεις να οδηγούν σε σοβαρές εμπλοκές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τις διαπραγματεύσεις στο Κίεβο, η ουκρανική πλευρά έθεσε όρους που προκαλούν έντονο προβληματισμό στην Αθήνα. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η απαίτηση του Κιέβου να διατηρεί δικαίωμα ελέγχου ή ακόμη και απαγόρευσης της χρήσης των συγκεκριμένων συστημάτων, εφόσον αυτά βασίζονται σε ουκρανική τεχνολογία.

Παράλληλα, τουρκικές πιέσεις φαίνεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Η Τουρκία φέρεται να υπενθύμισε στην ουκρανική ηγεσία τη στενή αμυντική τους συνεργασία, όπως η ναυπήγηση κορβετών κλάσης Ada-class corvette, ασκώντας έμμεση πίεση ώστε να περιοριστεί η μεταφορά τεχνογνωσίας προς την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμάται ότι η ουκρανική πλευρά επιχειρεί να εισαγάγει ρήτρες που ουσιαστικά θα απέκλειαν τη χρήση τέτοιων οπλικών συστημάτων σε πιθανά σενάρια που αφορούν την Τουρκία — κάτι που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να γίνει αποδεκτό από την ελληνική πλευρά.

Η συμφωνία που είχε αρχικά διαμορφωθεί το 2025 προέβλεπε κοινή παραγωγή θαλάσσιων drones, με ελληνική συμμετοχή σε ηλεκτρονικά και αισθητήρες, και ουκρανική συνεισφορά σε πλατφόρμες, λογισμικό και συστήματα ελέγχου με αποδεδειγμένη επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Ωστόσο, η απαίτηση για έλεγχο χρήσης από το Κίεβο αλλοιώνει τη φύση της συνεργασίας.

Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα φαίνεται να αναζητά άμεσες και αξιόπιστες λύσεις, καθώς υστερεί στον συγκεκριμένο τομέα σε σχέση με την Τουρκία, η οποία έχει ήδη αναπτύξει προηγμένα συστήματα όπως το ULAQ 12 ASuW και επενδύει σε δυνατότητες μαζικής παραγωγής μη επανδρωμένων μέσων.

Από την πλευρά της, η Ουκρανία επιδιώκει να διατηρήσει ισχυρούς δεσμούς με την Άγκυρα, την οποία θεωρεί κρίσιμο στρατηγικό εταίρο, τόσο λόγω εξοπλιστικών συνεργασιών όσο και λόγω ευρύτερων γεωπολιτικών ισορροπιών.

Παρά το γεγονός ότι οι συνομιλίες δεν έχουν διακοπεί οριστικά, η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει τα όρια τέτοιων συνεργασιών όταν εμπλέκονται αντικρουόμενα συμφέροντα τρίτων χωρών. Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη για προσεκτικότερη διαπραγμάτευση και εξασφάλιση σαφών όρων πριν από τη σύναψη στρατηγικών συμφωνιών.

*Μέλος της Συντακτικής Ομάδος του europost.gr