Αποκάλυψη Bloomberg: «Ανένδοτος ο Πούτιν – Πεπεισμένος για τη νίκη, ετοιμάζει νέα κλιμάκωση στην Ουκρανία»

Πληροφορίες δυτικών πηγών αναφέρουν ότι η Μόσχα δεν εξετάζει κανένα σενάριο τερματισμού του πολέμου χωρίς την πλήρη επίτευξη των στόχων της.

Αποκάλυψη Bloomberg: «Ανένδοτος ο Πούτιν – Πεπεισμένος για τη νίκη, ετοιμάζει νέα κλιμάκωση στην Ουκρανία»

Την εικόνα ενός Βλαντιμίρ Πούτιν που εμφανίζεται περισσότερο από ποτέ πεπεισμένος ότι η Ρωσία έχει αποκτήσει το στρατηγικό πλεονέκτημα στο ουκρανικό μέτωπο μεταφέρει το Bloomberg, επικαλούμενο δυτικούς αξιωματούχους που έχουν γνώση των σχετικών αναφορών των υπηρεσιών πληροφοριών.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Ρώσος πρόεδρος δεν φαίνεται να θεωρεί ότι έχει έρθει η ώρα για υποχώρηση ή για έναν συμβιβασμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τερματισμό των εχθροπραξιών. Αντίθετα, στο Κρεμλίνο εκτιμούν ότι οι εξελίξεις στο πεδίο της μάχης έχουν αρχίσει να γέρνουν προς τη ρωσική πλευρά και ότι η Μόσχα διαθέτει πλέον μεγαλύτερα περιθώρια για να συνεχίσει την πίεση.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ρωσική ηγεσία αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα ή και απορρίπτει τις εκκλήσεις για άμεση εκεχειρία και επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Η εκτίμηση που επικρατεί είναι ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ανακτήσει σε σημαντικό βαθμό την πρωτοβουλία των κινήσεων, αξιοποιώντας τις αδυναμίες της ουκρανικής άμυνας.

Ιδιαίτερη βαρύτητα φέρεται να δίνεται στις ελλείψεις της ουκρανικής αεράμυνας, αλλά και στα προβλήματα επάνδρωσης που αντιμετωπίζουν αρκετές ουκρανικές ταξιαρχίες. Παράγοντες που, σύμφωνα με τις δυτικές εκτιμήσεις που επικαλείται το Bloomberg, ενισχύουν την πεποίθηση της Μόσχας ότι η συνέχιση της στρατιωτικής πίεσης μπορεί να αποδώσει περαιτέρω αποτελέσματα.

Αποκάλυψη Bloomberg: «Ανένδοτος ο Πούτιν – Πεπεισμένος για τη νίκη, ετοιμάζει νέα κλιμάκωση στην Ουκρανία»

Πόλεμος φθοράς μέχρι την τελική επιβολή όρων

Στο επίκεντρο της ρωσικής στρατηγικής βρίσκεται, σύμφωνα με το διεθνές πρακτορείο, η λογική ενός παρατεταμένου πολέμου φθοράς. Ο Πούτιν φέρεται να πιστεύει ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της Ρωσίας και ότι η σταδιακή εξάντληση των ουκρανικών δυνατοτήτων, σε συνδυασμό με τις πιέσεις που δέχεται η Δύση, μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκότερους όρους για τη Μόσχα.

Το σχέδιο, όπως περιγράφεται, δεν προβλέπει χαλάρωση της πίεσης. Αντιθέτως, περιλαμβάνει τη διατήρηση και, όπου απαιτείται, την περαιτέρω κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, με συνδυασμένα πλήγματα σε στόχους βαθιά στα ουκρανικά μετόπισθεν και παράλληλη εντατικοποίηση των χερσαίων επιθέσεων.

Η προσέγγιση αυτή παραπέμπει σε μια στρατηγική σταδιακής εξουθένωσης, με στόχο να περιοριστούν οι στρατιωτικές και επιχειρησιακές δυνατότητες του Κιέβου και να καταστεί δυσκολότερη η διατήρηση της ουκρανικής αντίστασης σε βάθος χρόνου. Η Μόσχα, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, δεν δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει τους αρχικούς της στόχους προκειμένου να επιτευχθεί μια γρήγορη συμφωνία.

Παράλληλα, στο Κρεμλίνο φαίνεται να υπολογίζουν και στην εξέλιξη του πολιτικού σκηνικού στη Δύση. Ρώσοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον με την ίδια ένταση, ενώ οι πολιτικές αναταράξεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επηρεάσουν τη διάρκεια και την έκταση της δυτικής στήριξης προς το Κίεβο.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Πούτιν εμφανίζεται να ποντάρει στην αντοχή της ρωσικής πολεμικής μηχανής και στην πάροδο του χρόνου, θεωρώντας ότι οι συνθήκες μπορούν σταδιακά να μεταβάλουν ακόμη περισσότερο τους συσχετισμούς υπέρ της Μόσχας.

Το μήνυμα που προκύπτει από τις δυτικές αναφορές είναι ότι το Κρεμλίνο δεν αντιμετωπίζει την παρούσα συγκυρία ως ευκαιρία για έναν άμεσο συμβιβασμό. Αντίθετα, θεωρεί ότι βρίσκεται σε θέση να συνεχίσει την πίεση και να επιδιώξει την επίτευξη των στόχων του μέσα από τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Έτσι, παρά τις διεθνείς πιέσεις για κατάπαυση του πυρός και την αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου, η Μόσχα φέρεται να μην βλέπει, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, λόγο για μια ουσιαστική αλλαγή πορείας. Η επιλογή που προκρίνεται είναι η διατήρηση της πίεσης στο μέγιστο δυνατό επίπεδο, με τον Ρώσο πρόεδρο να εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η επιμονή και ο χρόνος μπορούν τελικά να οδηγήσουν σε μια συμφωνία με όρους που θα αντανακλούν τις ρωσικές επιδιώξεις.