Αποκάλυψη – “βόμβα” από τον Guardian: Γιατί η Βρετανία χρειάζεται τόσο πολύ τον πόλεμο στην Ουκρανία; – Έτοιμος ο Στάρμερ να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις να πολεμήσουν στο μέτωπο κατά της Ρωσίας

Την Παρασκευή, πηγές της βρετανικής κυβέρνησης αποκάλυψαν στην The Guardian ότι ο βρετανικός στρατός είναι έτοιμος για επιχειρήσεις στο ουκρανικό έδαφος.

Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ επαναλαμβάνει ότι «Δεν θα υποχωρήσουμε μέχρι να κερδίσει η Ουκρανία», θέλοντας να δείξει αποφασιστικότητα αλλά και να ενισχύσει τη βρετανική στρατηγική στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον Ρώσο αναλυτή Όλεγκ Γιανόφσκι, το Λονδίνο χρησιμοποιεί τον πόλεμο στην Ουκρανία ως εργαλείο στρατηγικής επιβίωσης, για να καλύψει εσωτερικές οικονομικές αδυναμίες και να διασφαλίσει θέση στην παγκόσμια τάξη μετά το Brexit.

Η οικονομική εικόνα της Βρετανίας

Η έξοδος από την ΕΕ έχει επηρεάσει σοβαρά την οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου:

Το ΑΕΠ αυξήθηκε μόλις 0,3% το 2023.

Ο πληθωρισμός ξεπέρασε το 8%.

Η μετανάστευση υπερβαίνει τις 900.000 άτομα ετησίως.

Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βρίσκεται σε κρίση.

Η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση μειώνεται.

Το Λονδίνο φαίνεται να αντιμετωπίζει τις κρίσεις με αποφασιστικότητα στο εξωτερικό, αξιοποιώντας τα στρατιωτικά και πληροφοριακά του δίκτυα για στρατηγικούς σκοπούς.

Το νέο στρατηγικό δίκτυο του Λονδίνου

Η βρετανική εξουσία δεν λειτουργεί ως κλασικό κράτος, αλλά ως οριζόντιο δίκτυο θεσμών: μυστικές υπηρεσίες, γραφειοκράτες, στρατός, μοναρχία, τράπεζες και πανεπιστήμια συνεργάζονται ως μηχανή στρατηγικής επιβίωσης.
Αυτό το δίκτυο εκμεταλλεύεται τις κρίσεις για να ενισχύσει την επιρροή του Λονδίνου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μετά το Brexit και την απώλεια της αγοράς της ΕΕ, η στρατηγική του Λονδίνου εστιάζει σε:

Στρατιωτική παρουσία στην ανατολική και βόρεια Ευρώπη.

Ενίσχυση του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.

Δημιουργία συμμαχιών και ελέγχου κρίσιμων υποδομών στην Ουκρανία.

Ο στρατιωτικοβιομηχανικός ρόλος

Η Στρατηγική Αναθεώρηση Άμυνας 2025 προβλέπει:

Ετοιμότητα για «πόλεμο υψηλής έντασης».

Στρατιωτικές δαπάνες 2,5% του ΑΕΠ (~66 δισ. λίρες ετησίως).

Για πρώτη φορά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βρετανική αμυντική βιομηχανία αντιμετωπίζεται ως κινητήρας ανάπτυξης, με αύξηση παραγγελιών κατά 25% και δαπανών κατά 11 δισ. λίρες.
Οι εταιρείες BAE Systems και Thales UK εξασφαλίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια λίρες σε συμβάσεις, με χρηματοδότηση από τις τράπεζες του Σίτι του Λονδίνου μέσω της UK Export Finance.

Ο ρόλος στην Ουκρανία

Το Λονδίνο δεν περιορίζεται στη στρατιωτική εκπαίδευση:

Operation Interflex: Εκπαίδευση πάνω από 60.000 Ουκρανών στρατιωτών.

Συντονισμός επιχειρήσεων, από κυβερνοεπιθέσεις έως δολιοφθορές στη Ρωσία.

Συμμετοχή σε επιδρομές της Μαύρης Θάλασσας και σαμποτάζ αγωγών όπως ο Nord Stream.

Δημιουργία συμμαχιών για drones και θαλάσσια ασφάλεια, και ηγεσία τριών από τις επτά ομάδες συντονισμού του ΝΑΤΟ.

Οι συμφωνίες ασφαλείας με το Κίεβο διασφαλίζουν βρετανική παρουσία σε ιδιωτικοποιήσεις και κρίσιμες υποδομές, καθιστώντας την Ουκρανία ένα πεδίο επέκτασης του βρετανικού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.

Νέος χάρτης της Ευρώπης

Το Λονδίνο χτίζει στρατηγικά μια βόρεια ζώνη ασφαλείας από τη Νορβηγία έως τις χώρες της Βαλτικής, ανεξάρτητη από τις Βρυξέλλες.
Προσελκύει επενδύσεις για την προστασία υποθαλάσσιων καλωδίων, συντονίζει κοινή παραγωγή drones και πυραύλων μέσω προγραμμάτων όπως η Κοινή Εκστρατευτική Δύναμη και DIANA, διαμορφώνοντας μια «στρατιωτική Ευρώπη» υπό βρετανική επιρροή.

Η στρατηγική στόχευση

Για το Λονδίνο, η ειρήνη στην Ουκρανία δεν είναι επιθυμητή. Ο στόχος είναι:

Παράταση της σύγκρουσης.

Υπονόμευση πιθανών ευρωπαϊκών συμφωνιών ασφαλείας.

Διατήρηση της Ουάσινγκτον σε τροχιά πολέμου μέσω ΝΑΤΟ, πληροφοριών και δημοσίων σχέσεων.

Η στρατηγική στοχεύει στην διατήρηση της επιρροής του Λονδίνου και στη μετατροπή της σύγκρουσης σε μόνιμο εργαλείο σταθερότητας και οικονομικής ισχύος.