Αρχεία Έπσταϊν και Ευρωπαϊκή ακροδεξιά: Ο σκοτεινός ρόλος του Στιβ Μπάνον, τα ταξίδια στην Ευρώπη και οι σκιές χρηματοδότησης που προκαλούν πολιτικό “σεισμό”

Το άνοιγμα των αρχείων του Τζέφρι Έπσταϊν συνεχίζει να προκαλεί ισχυρούς κραδασμούς σε πολιτική, οικονομία και δημόσιο βίο, αποκαλύπτοντας ένα πυκνό πλέγμα επαφών με πρόσωπα εξουσίας σε όλο τον κόσμο. Στο τελευταίο κύμα εγγράφων, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τα εγκλήματα του ίδιου του Έπσταϊν στον πολιτικό ρόλο που φέρεται να επιδίωξε να διαδραματίσει μέσω τρίτων – και ειδικότερα μέσω του Στιβ Μπάνον.

Τα έγγραφα και η ηλεκτρονική αλληλογραφία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας φωτίζουν τις προσπάθειες του πρώην επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού του Ντόναλντ Τραμπ να αξιοποιήσει τον Έπσταϊν ως πιθανή πηγή υποστήριξης και χρηματοδότησης, με στόχο την ενίσχυση ακροδεξιών και ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων στην Ευρώπη.

Ο Μπάνον μετά τον Λευκό Οίκο

Μετά την απομάκρυνσή του από τον Τραμπ, ο Μπάνον στράφηκε συστηματικά προς την Ευρώπη. Την περίοδο 2018–2019, πραγματοποίησε αλλεπάλληλα ταξίδια με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού μετώπου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που θα συνέδεε ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα από χώρες όπως η Ιταλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Σουηδία και η Αυστρία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Guardian, τα μηνύματα που περιλαμβάνονται στα αρχεία του Έπσταϊν αποτυπώνουν αυτή την προσπάθεια σε πραγματικό χρόνο: συζητήσεις για πολιτικές συμμαχίες, εκλογικές στρατηγικές και –κυρίως– για την ανάγκη εξεύρεσης πόρων.

Σαλβίνι, Λεπέν και ευρωπαϊκές αντιδράσεις

Κεντρικό ρόλο στις συνομιλίες φαίνεται να κατέχουν δύο εμβληματικές φυσιογνωμίες της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς: ο Ματέο Σαλβίνι και η Μαρί Λεπέν. Σε μήνυμα με ημερομηνία 5 Μαρτίου 2019, λίγους μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, ο Μπάνον φέρεται να δηλώνει ότι επικεντρώνεται στη συγκέντρωση χρημάτων για τα δύο αυτά πολιτικά στρατόπεδα, ώστε να παρουσιαστούν ισχυρές και ανταγωνιστικές λίστες υποψηφίων.

Στην Ιταλία, κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν εξηγήσεις από τον Σαλβίνι, καθώς το όνομά του εμφανίζεται επανειλημμένα στην αλληλογραφία Μπάνον–Έπσταϊν. Στη Γαλλία, η «Ανυπότακτη Γαλλία» ζητά τη σύσταση διακομματικής κοινοβουλευτικής έρευνας, ενώ η αναφορά στη Λεπέν εντείνει τις πολιτικές πιέσεις.

Παρά ταύτα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν άμεση σχέση των Σαλβίνι ή Λεπέν με τον Έπσταϊν, ούτε χρηματοδότηση των κομμάτων τους από τον ίδιο. Οι αποκαλύψεις αφορούν κυρίως τις προθέσεις και τις κινήσεις του Μπάνον.

Γερμανία και «εναλλακτική» επιρροή

Τα αρχεία περιλαμβάνουν και αναφορές στη Γερμανία, με ανταλλαγές μηνυμάτων που αφορούν το ακροδεξιό κόμμα AfD. Σε κείμενα του 2018, ο Μπάνον παρουσιάζεται να μιλά για τον ρόλο του ως άτυπου συμβούλου λαϊκιστικών δυνάμεων, βλέποντας την άνοδο αυτών των κομμάτων ως πολιτικό και στρατηγικό κεφάλαιο.

Γαλλικά παρασκήνια και πολιτιστικές διασυνδέσεις

Στη Γαλλία, τα αρχεία αγγίζουν και πρόσωπα εκτός στενής πολιτικής σφαίρας. Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Ζακ Λανγκ παραδέχεται ότι γνώριζε τον Έπσταϊν, υποστηρίζοντας ότι η σχέση τους ανάγεται σε περίοδο πριν αποκαλυφθεί η εγκληματική του δράση. Η κόρη του, Καρολίν Λανγκ, παραιτήθηκε από επαγγελματικό της ρόλο μετά την αποκάλυψη ότι είχε συνιδρύσει offshore εταιρεία με τον Έπσταϊν για επενδύσεις στον πολιτισμό – χωρίς, όπως τονίζεται, ενδείξεις παρανομίας.

Παράλληλα, αποκαλύπτεται επικοινωνία του Έπσταϊν με τον Ολιβιέ Κολόμ, πρώην διπλωματικό σύμβουλο του Νικολά Σαρκοζί, γεγονός που διευρύνει ακόμη περισσότερο το εύρος των επαφών του.

Ο «αρχιτέκτονας» του τραμπισμού

Ο Στιβ Μπάνον παραμένει μια από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της σύγχρονης πολιτικής. Ως βασικός αρχιτέκτονας της εκλογικής νίκης Τραμπ το 2016, έδωσε στην καμπάνια έντονα αντισυστημικά και εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, επιχείρησε να εξαγάγει αυτό το μοντέλο στην Ευρώπη μέσω της πλατφόρμας «The Movement».

Τα αρχεία Έπσταϊν δεν αποδεικνύουν χρηματοδοτήσεις, αλλά αποκαλύπτουν κάτι εξίσου κρίσιμο: την προσπάθεια διασύνδεσης πολιτικής ισχύος, χρήματος και ιδεολογίας σε διεθνές επίπεδο. Και αυτό αρκεί για να προκαλέσει πολιτικό σεισμό, με επιπτώσεις που ακόμη δεν έχουν πλήρως φανεί.