«Άρθρο-κόλαφος» των Financial Times για την εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ:«Kανένας πρόεδρος δεν έχει ταπεινωθεί όσο αυτός- Ηττήθηκε η περισσότερη διαφθορά που έχει δει ποτέ η χώρα!»- Για εκλογικό σεισμό στις ΗΠΑ και κατάρρευση του τραμπισμού κάνει λόγο το έγκριτο μέσο

Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ εξελίχθηκαν σε πραγματικό πολιτικό εφιάλτη για τον Ντόναλντ Τραμπ και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

«Άρθρο-κόλαφος» των Financial Times για την εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ:«Kανένας πρόεδρος δεν έχει ταπεινωθεί όσο αυτός- Ηττήθηκε η περισσότερη διαφθορά που έχει δει ποτέ η χώρα!»- Για εκλογικό σεισμό στις ΗΠΑ και κατάρρευση του τραμπισμού κάνει λόγο το έγκριτο μέσο

Οι Δημοκρατικοί πέτυχαν μια σαρωτική νίκη, κατακτώντας τον έλεγχο τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας και προκαλώντας ένα εκλογικό αποτέλεσμα που συνιστά ηχηρό ράπισμα για τον Αμερικανό πρόεδρο.

Το τέλος της εκλογικής αναμέτρησης βρήκε τον Τραμπ αντιμέτωπο με μια συντριβή που δύσκολα μπορούσε να διαχειριστεί. Αντί πολιτικής αυτοκριτικής, επέλεξε να ξεσπάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιχειρώντας να υποβαθμίσει το μέγεθος της ήττας του. «Δεν ήμουν στο ψηφοδέλτιο και, αν ήμουν, θα είχαμε κερδίσει ΜΕ ΣΑΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ!» έγραψε στο Truth Social.

Πολιτική ταπείνωση χωρίς προηγούμενο για τον Τραμπ

Η αμερικανική πολιτική ιστορία έχει καταγράψει και άλλες βαριές εκλογικές ήττες προέδρων στις ενδιάμεσες εκλογές. Από το ισχυρό πλήγμα που δέχθηκε ο Τζορτζ Μπους το 2006 μέχρι τη σαρωτική υποχώρηση του Μπαράκ Ομπάμα το 2010, ο Λευκός Οίκος έχει γνωρίσει δύσκολες εκλογικές βραδιές.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση των Financial Times, αυτό που συνέβη στον Τραμπ και στους Ρεπουμπλικανούς το 2026 ξεπερνά κατά πολύ τα συνηθισμένα πολιτικά μέτρα. Δεν πρόκειται απλώς για μια εκλογική υποχώρηση, αλλά για μια γενικευμένη και συντριπτική αποδοκιμασία, που εκδηλώθηκε σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια και στράφηκε ευθέως εναντίον του προέδρου, του στενού πολιτικού του περιβάλλοντος και της συνολικής ατζέντας της δεύτερης θητείας του.

Περιοχές που παραδοσιακά αποτελούσαν σκληρά πεδία εκλογικής αντιπαράθεσης πέρασαν με χαρακτηριστική ευκολία στα χέρια των Δημοκρατικών. Ακόμη πιο επώδυνο για τους Ρεπουμπλικανούς ήταν το γεγονός ότι υπέστησαν βαριές απώλειες και στα δικά τους παραδοσιακά προπύργια, σε βαθιά συντηρητικές περιοχές του αμερικανικού Νότου και της αγροτικής ενδοχώρας, εκεί όπου μέχρι πρότινος θεωρούσαν την εκλογική τους επικράτηση σχεδόν δεδομένη.

Το πλέον ανησυχητικό για τον Λευκό Οίκο είναι ότι ο 80χρονος πρόεδρος φαίνεται να έχει αποκοπεί πλήρως από τον παλμό της κοινωνίας. Η εκλογική τιμωρία που υπέστη αποδεικνύεται ευρύτερη και βαθύτερη ακόμη και από τις ήττες του 2018 και του 2020.

«Εφιαλτική βραδιά!!» δήλωσε ο Μπράιαν Λάνζα, πρώην συνεργάτης του Τραμπ, ο οποίος σήμερα εργάζεται στη συμβουλευτική εταιρεία Mercury στην Ουάσιγκτον. «Ξέραμε ότι οι ενδιάμεσες εκλογές θα ήταν δύσκολες, αλλά κανείς δεν περίμενε κάτι τέτοιο».

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η αντίδραση του Δημοκρατικού Μπρένταν Μπόιλ από τη Φιλαδέλφεια, ο οποίος αναμένεται να αναλάβει τον Ιανουάριο την προεδρία της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων. «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια βραδιά», δήλωσε, προσθέτοντας: «Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω δει πρόεδρο να αποδοκιμάζεται τόσο ολοκληρωτικά».

Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών επικρατούσαν οργή, απογοήτευση και πανικός. «Λουτρό αίματος», ήταν ο χαρακτηρισμός που χρησιμοποίησε στο X ο Έρικ Έρικσον, συντηρητικός σχολιαστής και παρουσιαστής από την Τζόρτζια. «Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα πει ότι φταίνε μόνο το Ιράν και οι τιμές της βενζίνης. Φταίνε κι αυτά. Αλλά είναι πολύ περισσότερα».

Ο ίδιος περιέγραψε μια μακρά αλυσίδα πολιτικών αστοχιών, στην οποία περιλαμβάνονται η «διαφθορά», η «ανικανότητα», η «φιλική στάση απέναντι στη Ρωσία», οι «υπερβολικά επιθετικές απελάσεις», αλλά και η πολυδάπανη ανακαίνιση της αίθουσας χορού του Λευκού Οίκου.

Κατέρρευσε η προεκλογική στρατηγική του Τραμπ

Παρά τις προσπάθειες του Αμερικανού προέδρου να ανακόψει την εκλογική φθορά του κόμματός του, η προεκλογική του εκστρατεία αποδείχθηκε ανεπαρκής. Ο Τραμπ είχε επενδύσει σε μια μεγάλη επικοινωνιακή κινητοποίηση, με ένα συνέδριο γεμάτο διασημότητες στο Ντάλας του Τέξας τον Σεπτέμβριο, ενώ τις τελευταίες εβδομάδες πραγματοποιούσε σχεδόν καθημερινές επισκέψεις σε περιοχές της ρεπουμπλικανικής Αμερικής, όπου η κυριαρχία του κόμματος άρχιζε να κλονίζεται επικίνδυνα.

Αντί όμως να περιορίσει τις απώλειες, η προσωπική του παρέμβαση φαίνεται πως επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Ο πρόεδρος επέμενε να υποβαθμίζει τις ανησυχίες των πολιτών για το κόστος ζωής, παρότι η ακρίβεια είχε αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα της εκλογικής συμπεριφοράς. Την ίδια στιγμή, επέλεγε να αναδεικνύει ζητήματα που ελάχιστα απασχολούσαν την καθημερινότητα των Αμερικανών, όπως τα νέα οικοδομικά έργα στην Ουάσιγκτον.

Ακόμη και στις δημόσιες εμφανίσεις του, αντί να επικεντρώνεται στις πολιτικές θέσεις, στα προγράμματα και στις δυνατότητες των υποψηφίων που υποστήριζε, αναλωνόταν συχνά σε εγκωμιαστικά σχόλια για την εξωτερική του εμφάνιση και τη σωματική του διάπλαση.

Η απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική ρητορική και στην πραγματικότητα που βίωναν οι ψηφοφόροι γινόταν ολοένα μεγαλύτερη. Οι Ρεπουμπλικανοί προσπαθούσαν να πείσουν ένα εκλογικό σώμα που έδειχνε πλέον απρόθυμο να τους ακούσει.

«Το ακούμε εδώ και εβδομάδες. Πηγαίνουμε σε σκληροπυρηνικούς Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και μας λένε ότι θα ψηφίσουν τη Μέρι Πελτόλα [την υποψήφια των Δημοκρατικών]», δήλωσε ο Ντέιβ Μπρόνσον, πρώην δήμαρχος του Άνκορατζ της Αλάσκας και υποψήφιος κυβερνήτης της πολιτείας. «Είναι ψήφος διαμαρτυρίας».

Η κάλπη έστειλε μήνυμα από την τσέπη των πολιτών

Το μεγαλύτερο πολιτικό λάθος του Τραμπ ήταν ότι φαίνεται να ξέχασε τον βασικό λόγο για τον οποίο επέστρεψε στον Λευκό Οίκο το 2024, εξασφαλίζοντας παράλληλα τον πλήρη έλεγχο του Κογκρέσου για τους Ρεπουμπλικανούς.

Η νίκη του είχε οικοδομηθεί πάνω στη δέσμευση ότι θα έβαζε τέλος στον πληθωρισμό, ο οποίος είχε επιβαρύνει την προεδρία του Τζο Μπάιντεν. Είχε υποσχεθεί στους Αμερικανούς βενζίνη στα 2 δολάρια το γαλόνι και στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο μόλις 3%.

Οι υποσχέσεις αυτές, ωστόσο, άρχισαν γρήγορα να απομακρύνονται από την πραγματικότητα. Ο εμπορικός πόλεμος που εξαπέλυσε τον Απρίλιο του 2025, με αφορμή τη λεγόμενη «Ημέρα της Απελευθέρωσης», υπονόμευσε τις οικονομικές του εξαγγελίες, καθώς εκτόξευσε το κόστος των εισαγόμενων προϊόντων και διατήρησε τον πληθωρισμό σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά όταν ο Αμερικανός πρόεδρος αποφάσισε να ξεκινήσει τον πόλεμο με το Ιράν. Η εκτόξευση των τιμών των καυσίμων που ακολούθησε αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για εκατομμύρια Αμερικανούς, οι οποίοι ήδη δοκιμάζονταν επί χρόνια από την ακρίβεια και είχαν στηρίξει τον Τραμπ πιστεύοντας τη δέσμευσή του ότι δεν θα εμπλέξει τη χώρα σε νέους πολέμους.

Η οικονομική πίεση είχε μετατραπεί σε καθημερινό εφιάλτη για τα νοικοκυριά.

«Αγοράζω ακριβώς τα ίδια πράγματα. Τρώμε ακριβώς όπως τρώγαμε πάντα», δήλωσε η Άμπιγκεϊλ Ρόρικ, 32χρονη βοηθός δικηγόρου από το Ντε Μόιν της Αϊόβα. «Αυτό που αλλάζει είναι η τιμή. Και, από ένα σημείο και μετά, δεν έχει σημασία πόσο προσεκτικά προγραμματίζεις τα έξοδά σου».

Η ίδια αίσθηση οικονομικής ασφυξίας αποτυπώνεται και στα λόγια του συζύγου της, Τζεφ Ρόρικ, 54 ετών, ο οποίος εργάζεται σε μη κερδοσκοπικό οργανισμό. «Κάθε μήνα, η ζωή κοστίζει περισσότερο», δήλωσε. «Πόσο άσχημα πρέπει να γίνουν τα πράγματα; Πού είναι το όριο;»

Την ίδια ώρα, η απόκτηση κατοικίας γινόταν ολοένα πιο δύσκολη, καθώς το κόστος του μακροπρόθεσμου δανεισμού αυξανόταν. Το επιτόκιο αναφοράς για τα 30ετή στεγαστικά δάνεια ξεπέρασε το 7%, ενώ την παραμονή της εκλογικής αναμέτρησης η μέση τιμή της βενζίνης επί προεδρίας Τραμπ ξεπέρασε εκείνη που είχε καταγραφεί επί κυβέρνησης Μπάιντεν, φτάνοντας τα 3,46 δολάρια το γαλόνι.

Η δυσαρέσκεια ήταν πλέον εμφανής ακόμη και στους ψηφοφόρους που βρίσκονταν παραδοσιακά κοντά στους Ρεπουμπλικανούς.

«Η βενζίνη είναι πλέον υπερβολικά ακριβή», δήλωσε ο Τσαντ Κούγκελ, 46χρονος εργαζόμενος σε αποθήκη στο Μπουν της Αϊόβα, λίγο πριν προσέλθει στην κάλπη το απόγευμα της Τρίτης.

Κι όμως, αντί η κυβέρνηση να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να επιχειρήσει να δώσει απαντήσεις, ο Τραμπ και κορυφαία στελέχη του επέλεξαν να απορρίψουν τις ανησυχίες των πολιτών, παρουσιάζοντάς τες ως κατασκευασμένη αφήγηση των Δημοκρατικών. Παράλληλα, επέμεναν να περιγράφουν την αμερικανική οικονομία ως μια χώρα που διανύει μια «χρυσή εποχή».

Η στάση αυτή αποδείχθηκε πολιτικά καταστροφική.

«Ο πρόεδρος Τραμπ υποσχέθηκε ότι θα έβαζε τέλος στον πληθωρισμό από την πρώτη ημέρα», δήλωσε ο Μάικλ Στρέιν, διευθυντής μελετών οικονομικής πολιτικής στο συντηρητικό American Enterprise Institute. «Αντί όμως να εφαρμόσει μια ατζέντα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, εξαπέλυσε έναν εμπορικό πόλεμο που αύξησε τις τιμές. Και στη συνέχεια υποτίμησε τις ανησυχίες των ψηφοφόρων για το κόστος ζωής».

«Άρθρο-κόλαφος» των Financial Times για την εκλογική ήττα του Ντόναλντ Τραμπ:«Kανένας πρόεδρος δεν έχει ταπεινωθεί όσο αυτός- Ηττήθηκε η περισσότερη διαφθορά που έχει δει ποτέ η χώρα!»- Για εκλογικό σεισμό στις ΗΠΑ και κατάρρευση του τραμπισμού κάνει λόγο το έγκριτο μέσο

Η εκλογική συντριβή των Ρεπουμπλικανών δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της οικονομικής δυσαρέσκειας. Ο Τραμπ φαίνεται πως έκανε σοβαρά λάθη και στην επιλογή των προσώπων που θα εκπροσωπούσαν το κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές.

Χρησιμοποιώντας την τεράστια επιρροή που εξακολουθεί να ασκεί στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικανών, παρενέβη στις προκριματικές αναμετρήσεις, στηρίζοντας υποψηφίους των οποίων βασικό προσόν ήταν η προσωπική τους αφοσίωση στον ίδιο και όχι απαραίτητα η ικανότητά τους να επικρατήσουν στην τελική εκλογική μάχη.

Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Τέξας. Ο Τραμπ κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες για να εκτοπίσει τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Τζον Κόρνιν, προωθώντας στη θέση του τον αμφιλεγόμενο γενικό εισαγγελέα της πολιτείας, Κεν Πάξτον. Η επιλογή του αποδείχθηκε τελικά καταστροφική, καθώς ο Πάξτον έχασε την έδρα.

Ανάλογη αποτυχία καταγράφηκε και στη Νότια Καρολίνα. Μετά τον θάνατο του Λίντσεϊ Γκρέιαμ, ο Τραμπ επέλεξε να στηρίξει την αδελφή του, Νταρλίν, προκειμένου να τον διαδεχθεί. Η πολιτικά άπειρη υποψήφια δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναμέτρησης και η έδρα της Γερουσίας πέρασε επίσης στους Δημοκρατικούς.

Κατέρρευσε και η επιχείρηση τρομοκράτησης των ψηφοφόρων με τον «κόκκινο κίνδυνο»

Ούτε η προσπάθεια του Τραμπ να παρουσιάσει τους πολιτικούς του αντιπάλους ως επικίνδυνους σοσιαλιστές, ελεγχόμενους από την άκρα Αριστερά, κατάφερε να αποδώσει καρπούς.

Η συγκεκριμένη τακτική χρησιμοποιήθηκε και στην αναμέτρηση για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, όπου υποψήφιος των Δημοκρατικών ήταν ο προοδευτικός Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ. Οι επιθέσεις εναντίον του ήταν σφοδρές, ωστόσο δεν φαίνεται να έπεισαν το εκλογικό σώμα.

«Είναι απλώς θέατρο, και το θέατρο πουλάει», δήλωσε ο Τόμι Χάρις, ψηφοφόρος στο Ντιτρόιτ, σχολιάζοντας την επιθετική προεκλογική εκστρατεία στο Μίσιγκαν. «Θέλω να δω τι θα κάνει», πρόσθεσε, αναφερόμενος στον Ελ-Σαγέντ.

Το κύμα της αντι-Trump δυσαρέσκειας δεν περιορίστηκε, μάλιστα, στους Δημοκρατικούς αντιπάλους του προέδρου. Παρέσυρε ακόμη και πιο παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι είχαν επιχειρήσει κατά καιρούς να κρατήσουν αποστάσεις από τον Λευκό Οίκο.

Ανάμεσά τους βρέθηκαν η επί σειρά ετών γερουσιαστής του Μέιν, Σούζαν Κόλινς, αλλά και ο μετριοπαθής Ρεπουμπλικανός της Πενσιλβάνια, Μπράιαν Φιτζπάτρικ. Παρά τις προσπάθειές τους να διαφοροποιηθούν από ορισμένες επιλογές του Τραμπ κατά τη διάρκεια της τελευταίας διετίας, δεν κατάφεραν να αποφύγουν την πολιτική πίεση που προκάλεσε η γενικευμένη αντίδραση εναντίον του προέδρου.

«ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΟΛΟΥΣ», έγραψε το βράδυ της Τρίτης στο X ο Ντέιβιντ Κότσελ, στρατηγικός σύμβουλος των Ρεπουμπλικανών στην Αϊόβα.

Η κάλπη απέρριψε τον τραμπισμό – «Ποτέ ξανά τόση διαφθορά στη χώρα»

Το μέγεθος της ήττας ήταν τέτοιο που ακόμη και οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου δυσκολεύονταν να διαχειριστούν την πολιτική πραγματικότητα. Το βράδυ της Τρίτης επιχείρησαν να εμφανιστούν αμετακίνητοι, διαμηνύοντας ότι η εκλογική εικόνα θα ήταν ακόμη χειρότερη για τους Ρεπουμπλικανούς εάν δεν υπήρχε η προσωπική παρέμβαση του Τραμπ.

«Ο πρόεδρος Τραμπ έκανε καλύτερη δουλειά στην προώθηση πολλών υποψηφίων απ’ ό,τι οι ίδιοι για τον εαυτό τους», δήλωσε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου.

Ο ίδιος επιχείρησε να υποβαθμίσει την εκλογική αποδοκιμασία, υποστηρίζοντας ότι όσοι γύρισαν την πλάτη στους Ρεπουμπλικανούς θα μετανιώσουν για την επιλογή τους όταν ολοκληρωθεί ο πόλεμος με το Ιράν και αποκλιμακωθούν οι τιμές.

«Ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί η σημερινή ημέρα, η αποφασιστικότητα του προέδρου Τραμπ να σταματήσει τη ριζοσπαστική Αριστερά θα γίνει ακόμη ισχυρότερη. Προσδεθείτε», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Ωστόσο, πίσω από τη σκληρή ρητορική της κυβέρνησης είχαν προηγηθεί κινήσεις που προκαλούσαν έντονα ερωτήματα για την παρέμβαση στην εκλογική διαδικασία. Πριν από την ημέρα της ψηφοφορίας, η κυβέρνηση Τραμπ είχε αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών με στόχο να επηρεάσει την εκλογική αναμέτρηση, από απειλές για ποινικές διώξεις σε βάρος εκλογικών αξιωματούχων μέχρι δικαστικές προσφυγές που αποσκοπούσαν στην παρέμβαση σε συγκεκριμένες εκλογικές μάχες.

Το τελικό αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν τόσο συντριπτικό ώστε ο πρόεδρος δεν μπορούσε να επικαλεστεί νοθεία ή αμφισβήτηση της εκλογικής διαδικασίας.

«Είμαι απολύτως διατεθειμένος να αποδεχθώ αυτά τα αποτελέσματα», δήλωσε στους New York Times.

Στα σημαντικότερα εκλογικά μέτωπα της Τρίτης, το μήνυμα των ψηφοφόρων ήταν ξεκάθαρο και δεν επιδεχόταν παρερμηνειών. Δεν επρόκειτο απλώς για μια τιμωρητική ψήφο απέναντι σε συγκεκριμένους υποψηφίους, αλλά για μια ευρύτερη απόρριψη της πολιτικής ταυτότητας και της διακυβέρνησης Τραμπ.

«Πρόκειται για απόρριψη του τραμπισμού», δήλωσε ο Ντέιβιντ Ρίγκλεϊ, επαγγελματίας του κατασκευαστικού κλάδου στην Πενσιλβάνια, ο οποίος είχε στηρίξει τον νικητή Δημοκρατικό υποψήφιο σε μια αμφίρροπη εκλογική περιφέρεια της κοιλάδας Λίχαϊ.

Και η πιο σκληρή αποτίμησή του αποτύπωσε με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το κλίμα που επικρατούσε απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο:

«Ο Τραμπ είναι μισητό πρόσωπο. Έχει διχάσει τόσο πολύ. Και επί των ημερών του υπήρξε περισσότερη διαφθορά απ’ όση έχει δει ποτέ αυτή η χώρα».