Αττικό μετρό: «Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν!»-Τι συμβαίνει με τη Γραμμή 4 του μετρό;- Η παράδοση του έργου από το 2029 πήγε στο 2032 και ίσως στο… 2034!

Το εμβληματικό έργο της Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας φαίνεται να εξελίσσεται σε ένα σύγχρονο «Γεφύρι της Άρτας», με τις συνεχείς καθυστερήσεις να μεταθέτουν διαρκώς τον χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσής του και να δοκιμάζουν την υπομονή των πολιτών.

Αττικό μετρό: «Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν!»-Τι συμβαίνει με τη Γραμμή 4 του μετρό;- Η παράδοση του έργου από το 2029 πήγε στο 2032 και ίσως στο… 2034!

Η καθημερινότητα των Αθηναίων, ιδίως σε ό,τι αφορά τις μετακινήσεις, αναμένεται να παραμείνει ιδιαίτερα δύσκολη για αρκετά ακόμη χρόνια. Παρότι ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε την παράδοση του έργου το 2029, τα νεότερα δεδομένα μεταθέτουν την ολοκλήρωση για το 2032. Ωστόσο, κύκλοι που γνωρίζουν σε βάθος την πορεία του έργου εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις ακόμη και για αυτό το χρονοδιάγραμμα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων παρατάσεων που θα μπορούσαν να φτάσουν έως και το 2034.

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στον Τύπο, η κατασκευαστική κοινοπραξία έχει ήδη αιτηθεί επιπλέον παράταση της σύμβασης, επικαλούμενη σειρά τεχνικών και λειτουργικών εμποδίων. Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του έργου φαίνεται να διαδραματίζουν οι καθυστερήσεις στην παράδοση κρίσιμων χώρων για την κατασκευή βασικών σταθμών, όπως ο «Ευαγγελισμός» και το «Γουδί». Παράλληλα, η επικείμενη αναθεώρηση του χρονοδιαγράμματος ενδέχεται να πυροδοτήσει νέες οικονομικές διεκδικήσεις, επιβαρύνοντας περαιτέρω το συνολικό κόστος.

Στο παρασκήνιο, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μια σύνθετη τεχνική και νομική αντιπαράθεση μεταξύ της αναδόχου κοινοπραξίας και της εταιρείας «Ελληνικό Μετρό», με τη συμμετοχή και του υπουργείου Υποδομών. Η απόφαση του αρμόδιου υπουργού, που εκδόθηκε πρόσφατα, αποτυπώνει με σαφήνεια το εύρος της διαφωνίας.

Ειδικότερα, στις αρχές Φεβρουαρίου 2026 εγκρίθηκε νέο χρονοδιάγραμμα, το οποίο μεταθέτει επίσημα την ημερομηνία ολοκλήρωσης από τον Ιούνιο του 2029 στον Σεπτέμβριο του 2032. Στο πλαίσιο αυτό, ζητήθηκε από την κοινοπραξία να επιστρέψει το πριμ έγκαιρης παράδοσης, ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που είχε καταβληθεί με βάση τον αρχικό προγραμματισμό. Την ίδια στιγμή, δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι λίγες ημέρες αργότερα πραγματοποιήθηκαν πανηγυρικές δηλώσεις για την πρόοδο του έργου, χωρίς αναφορά στην ήδη αποφασισμένη παράταση.

Αττικό μετρό: «Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν!»-Τι συμβαίνει με τη Γραμμή 4 του μετρό;- Η παράδοση του έργου από το 2029 πήγε στο 2032 και ίσως στο… 2034!

Η κοινοπραξία, από την πλευρά της, έχει αμφισβητήσει έντονα τη ρεαλιστικότητα του νέου χρονοδιαγράμματος, υποστηρίζοντας ότι δεν βασίζεται σε πλήρη τεχνική αποτίμηση των επιπτώσεων των καθυστερήσεων. Όπως επισημαίνει, η αναθεώρηση των επιμέρους προθεσμιών για κρίσιμες εργασίες έγινε με τρόπο αυθαίρετο και υπερβολικά αισιόδοξο, με στόχο τη συγκράτηση της συνολικής διάρκειας του έργου σε πολιτικά αποδεκτά επίπεδα.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται και οι οικονομικές αξιώσεις που απορρέουν από τις καθυστερήσεις. Ο ανάδοχος επικαλείται λόγους «ανωτέρας βίας», υποστηρίζοντας ότι τα εμπόδια που προέκυψαν –όπως η μη έγκαιρη διάθεση εργοταξιακών χώρων– ήταν απρόβλεπτα και εκτός του ελέγχου του. Με βάση αυτό το επιχείρημα, θεωρεί ότι δεν υφίσταται λόγος επιστροφής του πριμ.

Αντιθέτως, η «Ελληνικό Μετρό» αναγνωρίζει μεν την ύπαρξη καθυστερήσεων, αλλά αποδίδει μέρος της ευθύνης και στον ίδιο τον ανάδοχο, κάνοντας λόγο ακόμη και για καθυστερημένες αντιδράσεις ή πλημμελή οργάνωση σε ορισμένα εργοτάξια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, τον κατηγορεί ότι με τεχνικούς χειρισμούς επιχειρεί να επιμηκύνει τεχνητά τη διάρκεια των εργασιών, επηρεάζοντας την κρίσιμη διαδρομή του έργου.

Παρά την αντιπαράθεση, παραμένει σαφές ότι σημαντικές παράμετροι του έργου εξακολουθούν να είναι αβέβαιες. Η ίδια η «Ελληνικό Μετρό» παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή στοιχεία για την πλήρη αποτίμηση των καθυστερήσεων σε κομβικά σημεία, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων αιτημάτων για παράταση στο μέλλον.

Σε αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση οδηγείται πλέον προς διαιτησία, όπου θα εξεταστούν τόσο το ζήτημα των καθυστερήσεων όσο και οι πιθανές αποζημιώσεις. Πρόκειται για μια διαδικασία που ιστορικά έχει αποδειχθεί επιβαρυντική για το Δημόσιο, γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες για την τελική οικονομική και χρονική έκβαση ενός έργου που εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο στοίχημα για τις υποδομές της πρωτεύουσας.